_overthinker_

من دیگه از بعضی چیزها ناراحت نمی‌شم، فقط دلم برای ذوقی که قبل از ناراحت شدن داشتم، می‌سوزه. دلم می‌سوزه برای همون چند دقیقه‌ای که هنوز چیزی خراب نشده بود و قرار بود یه اتفاق کوچیک، حالم رو بهتر کنه اما نشد.

تو زمینی که باید ترکش کنی، نجنگ.

آیا چشمانم به تو نگفت که خیلی تو رو می‌خواستم؟

من به چشم دیدم که پول دار بودن نمیتونه باعث پیشرفت بشه ولی سرعت رسیدن بهشو میتونه خیلی بالا ببره.. میتونه یکیو بندازه خیلی جلوتر از تویی که برای یک هدفی مثلا شیش ماه جون کندی... بله دنیا هیچ وقت برای ما عادلانه نبوده و نیست :))

نوشته: «تو لیاقت آدمی رو داری که می‌دونه چقدر سخته که یکی مثل تورو پیدا کنه.»

بعضی روزا، نجات دادن خودت از حال بد، بزرگ‌ترین کاریه که می‌تونی انجام بدی.

سلام بچه‌ها، یه دوسته مشهدی بیاد بهم کافه های قشنگ دنج مشهدو معرفی کنه، یه جایی که بشه با سیستم هم کار کرد... اگه خواست خودشم بیاد اصلا :)

الان همش دارم دووم میارم، بعد اگه توانی موند زندگی میکنم.

تو نمیتونی به گلی که مراقبش نبودی برگردی و انتظار داشته باشی با دوباره آب دادن بهش مثه قبل بشه، میفهمی که چی میگم.

انگاری بعضی زخم‌ها هیچ‌وقت قرار نیست خوب بشن؛ فقط کافیه یه حرف، یه یادآوری دوباره لمسشون کنه تا بفهمی هنوز عمیق‌تر از قبل درد دارن.

خودت رو سرگرم گربه‌ها، گلدونا و کتابات کن، آدما ناامید کنندن عزیزم.

بچه‌ها می‌شه یه هل بدین از این عدد ۳۲۰۰ که هی می‌شه ۳۱۹۹ نجات پیدا کنیم؟ ((((((=

و چه خوشبختی‌هایِ کوچکی که بسیار از من دورند...

به هرکی شهرشون بارون اومده حسودی میکنم.

درموردش فقط میتونم چای با غصه بخورم.

دلم یه «بلاخره رسیدم» میخواد ولی تو «این دیگه چه کسشری بود سرم اومد» گیر افتادم!

کسی که بهم این کتابو هدیه داد، خیلی وقته که دیگه باهم صحبت نمیکنیم، خیلی وقته که دلم براش تنگ شده، کاش همه چیز یه جور دیگه ای بود، کاش میتونستم برگردم عقب.

عیبی نداره اگه یاد قبل افتادی و قلبت سنگین شد و توی سینت دوباره حس کردی داره یه جوری میشه...شاید هنوز باید خیلی بگذره.