Notre espace

ساده بودی مثلِ سایه مثلِ شبنم رو شقایق مثلِ لبخند سپیده مثلِ شب گریه‌ی عاشق... بی‌تو شب دوباره آینه رو به روی‌ غم گرفته پنجره بازه به بارون من ولی دلم گرفته... واژه رنگ زندگی بود وقتی توفکر تو بودم عطر گل با نفسم بود وقتی از تو می‌سرودم... وقتِ راهی شدنِ تو کفترها شعرهامو بردن چشمام از ستاره سوختن منو به گریه سپردن... رفتی و شب، پُر شد از من از منو دلواپسی‌ها رفتی و منو سپردی به زوال اطلسی‌ها... واژه رنگ زندگی بود وقتی تو فکر تو بودم عطر گل با نفسم بود وقتی از تو می‌سرودم از تو می‌سرودم...