خانم تحلیلگر| رَها

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ دوستی نداشتم ک از دستش بدم ولی کسایی ک باهاشون رفیق شدم دارمشون هنوز و میبالم به انتخابم با یکیشون فقط دیگ نشد صحبت کنیم اونم بخاطر اوضاع خودش بود ینی گفت ببین من دیگ نمیتونم شرایطم اجازه نمیده گفتم حله همون ادم وقتی بود بیشتر از خودم واسش مهم بود موفقیت و شکستام قشنگ بعداز رفتنش انگیزم از نصفم کمتر شد

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ از من بهترش رو پیدا کرد

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ جایگزین شدم

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ سر یه موضوع چرت خییییلی چرت من پیام دادم معذرت خواهی هم کردم چندبار بار اخر گفتی از زندگیم حذفت کردم انگار ک کلا نبودی بعد دوسال هروقت یاد حرفش میفتم اشکم میاد مث الان

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ سلام ارادت متشکر

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ یه مدت بخاطر افسردگی باهاش بیرون نمی‌رفتم جایی دعوت میشدم بهونه میوردم ... نمیدونم از محیط هم خوشم نمیومد یا دیگه اون دوز دوپامین رو نمی‌گرفتم 😁دیگه کم کم دعوت نکردن و سعی نکردن باهام ارتباطشون رو حفظ کنن امروز تولدم بود و من کسی رو نداشتم باهاش جشن بگیرم

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ یدونه نوتیف از طرفِ اون میتونه توی یک ثانیه کلا مودمو عوض کنه....🫥🫥🫤

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ مادرجنده بود دورو و لاشی بود

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ من اونقدری مثل اون باهوش نبودم ک پزشکی بیارم کم کم ازم فاصله گرفت و رفت ...

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ تا اومدم با ذوق یچیزی براش تعریف کنم دیدم دیل اکانت

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ دستم خورده اشتباهی چیزی که نباید برای ی نفر می‌فرستادمو فرستادم تو ی اپ پاک نمیشه اینکه بگم اشتباهی بوده هم یکم ی جوریه ایده ای ندارید

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ اون پزشکی اورد من نه

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ کاشکی این از دست دادن واسه همه بی معنی میشد اینطوری شاید دردش کمتر بود این گریه بند میومد این قلبه کمتر درد میکرد دوس داشتن چیز خوبیه اگه ادامه داشته باشه البته با آدمش

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ به اون یکی دوستم معرفیش کردم و بین شون اضافی ب نظر میومدم خودمو کشیدم کنار

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ بقیه دوستاشو به من ترجیح داد

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ چصید بام