Graymin

با اینکه کم اتفاق می‌افته ولی بعضی‌وقت ها هم به دست نمی‌آرم چون نمی‌خوام از دست بدم. می‌ترسم ناامید شم و ناامیدی خیلی ترسناکه.

خیلی سخت می‌گذره ولی یهو می‌بینی تموم شده.

این روزها دیگر نمی‌دانم اندیشه‌ام از زندگی و برای زندگی‌ست یا بهانه‌ای برای فرار از زندگی.

گریه دارم، اشک ندارم.

همین الان به احساس دوست‌داشته‌شدن، نیاز فوری دارم.

عزیز همین تماس بدون برنامه، حرف‌های معمولی روزمره از کتاب و فیلم و سریال‌ گرفته تا بامزگی توله‌سگ سر کوچه، بی‌ادبی مشتری سر صبح و ارتباط بدون منطق همه‌ی این‌ها با میزان بارندگی امسال و آب‌و‌هوای کشور، باور کن بهترین لحظات مرا می‌سازد. ما حرف می‌زنیم و دلم می‌خواهد همین حرف‌های کاملا معمولی تمام زندگی‌ام شود.

نمی‌دونم چطور توضیح بدم ولی من واقعا عاشق پژمردگی‌ گل‌هام.

در مقابل چیزهای خوشگل مقاومتی ندارم‌، زود به گریه می‌‌افتم و تا مدت طولانی بهش فکر می‌کنم.

کاش واقعا :)

کاش آن تکه ابر کوچک تا ابد همان‌جا بماند، با همان منحنی‌ها. شبیه آرزوی تغییر نکردن انسان‌هاست، دوست داری نگهشان داری. ولی آن‌ها به باریدن در رود می‌سی‌سی‌پی فکر می‌کنند و تو که باشی که بخواهی به این زیبایی دست ببری، به یک رویا.

حتی فکر کنم اینجا هم داره از حالت همیشگیش خارج می‌شه.

این روزها همه‌چی زود از دستم در می‌ره با این حال احساس رهایی داره‌. کلا تمایلی ندارم چیزی رو حفظ کنم. تقریبا همه‌چیز دچار تغییر شده‌‌.

کلمات از من فرار می‌کنند، همانطور که جهانم.

Always Home نمی‌دونم دقیقا چی باعث شده انقدر شدید این سریال رو دوست‌ داشته باشم. سریال آرومیه با کلی حس خوب. پر از چیز‌های معمولی. عاشق هر سی قسمتشم.

از آدم‌ها متنفر نیستم، نیازمند تنهایی‌ام.

من امروز به این نتیجه رسیدم آدم‌های بی‌ملاحظه، آدم‌های فوق‌العاده مزاحمی هستن.

روزهایی که بارون می‌باره واقعا تازه می‌شم.