Uninano

नेमकं जगावं कसं ? तर बसच्या एखाद्या कंडक्टर सारखं...! तासन् तास उभं राहायची लाज नाही आणि बसायला सीट मिळाली तरी माज नाही....! आख्खी बॅग पैशाने भरलेली असते; परंतु त्यातले चार आणे सुद्धा आपले नाहीत... आपण फक्त बॅग सांभाळणारे आहोत याची सतत जाणीव ठेवायची...! चिल्लर साठी एखाद्या वेळी एखाद्याशी वाद होणारच.... परंतु तो विसरून काही घडलंच नाही असं समजून दुसऱ्याशी बोलत राहायचं....,! "पुढे चला... पुढे सरका...." असं दुसऱ्याला मनापासून म्हणणारा जगातला हा एकमेव माणूस.... खचाखच भरलेल्या बसमधील प्रत्येकाशी यांचं एकदा तरी संभाषण होतंच... पण कुणावर विशेष लोभ नाही... कोणावर राग तर मुळीच नाही... कुणाचा द्वेष नाही... कुणाचा तिरस्कार नाही... आपला संबंध फक्त तिकिटापुरता... ! कुणी मध्येच उतरला तर त्याचे दुःख नाही... कुणी मध्येच बस मध्ये आला तर त्याचं कौतुक नाही... दोघांसाठी हात पुढे करून दार उघडायचं... येईल तो येऊ दे.... जाईल तो जाऊ दे... मूळ ठिकाणी पोचायच्या आधी बस दहा बारा स्टेशनवर थांबते.... प्रत्येक गावात थोडावेळ उतरायचं .... आळोखे पिळोखे देत, आपलंच गाव आहे असं समजून थोडावेळ रेंगाळायचं.... पण त्या गावात अडकायचं नाही.... आपण इथले नव्हेत हे स्वतःशी बजावत, पुन्हा डबल बेल मारत पुढच्या "ठेसनावर" जायचं.... "शिंगल" बेल मारली की थांबायचं... "डबल" मारली की निघायचं.... बास, इतके साधे नियम पाळायचे.... आयुष्य जास्त किचकट करायचंच नाही...! हा शेवटचा स्टॉप आहे....समद्यांनी उतरून घ्या... असं सर्वांना बजावत स्वतःची वळकटी उचलायची आणि प्रवास संपला की "आपल्या घरी" निघून जायचं.... ! उद्या कुठे जायचं ? कधी निघायचं ? कुठल्या गाडीतनं जायचं ? ड्रायव्हर कोण असेल.... ? हे ठरवणारा वेगळा असतो... उद्या गाडी कुठली असेल याची खात्री नाही... ड्रायव्हर कोण असेल याचीही खात्री नाही.... सोबत प्रवासी कोण असतील याची शाश्वती नाही... शाश्वत एकच आहे... तो म्हणजे प्रवास...! आपण असू तरी, आणि आपण नसू तरीही... प्रवास कोणाचा ना कोणाचा तरी सुरू राहणारच आहे.... निरंतर आणि निरंतर...! आपल्या असण्यावाचून आणि नसण्यावाचून कोणालाही काहीही फरक पडणार नाही... प्रवास सुरू राहणारच आहे.... निरंतर आणि निरंतर...!

GIC short notice

New India Assurance मध्ये Assistant पदाची 500 जागांची जाहिरात लवकरच येईल.

IBPS PO Mains 2024 Asked GA questions First shift  1. 2nd Australian University at GIFT City. 2. Director of 'Laapata Ladies' 3. Urban cooperative banks ka crar kitna h 4. Which bank opened branch in Singapore 5.Rbi paid up capital kitna hota h 6. Booker prize me kitna amount milta h 7. Railway ka Full network kitna bada h track wise 8. Vande bharat train manufacturing company 9. Women's asia cup held 10. Booker prize money in pounds 11. Paid up Capital of RBI 12. Meta open AI 13. LIDAR ke full form me R ka kya hota hai 14. Distance of kavach install in train 15. UPI lite and upi123 16. Slice merger with North east sfb 17. Minimum crar set by rbi 18. Largest holder of govt securities as of march 2024 19. GeM market cap 20. Kyc minimum holding 21. Venus mission 22. Unicorn  indian naval 23. National mission for hydrogen till 24. Asian champions trophy rajgir Bihar 25. Rbi restricted four NBFC

हा अनुभव Scale 2, SBI CBO ला कामी yeto.

✅IBPS PO PRE CUT OFF 2024-25

*तीन चांगल्या गोष्टी आमच्या बाबतीत सुदैवानं लवकर झाल्या.* *मॅगी यायच्या आत आम्ही मोठे झालो.* *Mobile यायच्या आत आमचं शिक्षण झालं.* *आणि सगळ्यात महत्त्वाचं म्हणजे* *Whatsapp यायच्या आत आमचं लग्न झालं.* आमच्या लहानपणी इंग्रजीचं फॅड अजिबातच नव्हतं ABCD .......XYZ याचा संबंध फक्त शाळेत गेल्यावर , तेही इंग्रजीच्या तासालाच ! आणि आता ABP माझा, CID, MRI, X-ray, Blood, Star TV, Z-TV विचारूच नका. आमच्या लहानपणी, This is Gopal आणि That is Seeta . ही दोन वाक्ये पाचवीत गेल्यावर वाचता यायचे, तरी घरी जबरदस्त कौतुक व्हायचं ! आई लाडानं जवळ घ्यायची आणि मायेनं मुका घ्यायची. आई लेकराकडे इतक्या कौतुकानं पहायची की त्या पोराला एकदम कंडक्टर झाल्या सारखंच वाटायचं ! अहो कंडक्टर याच्यामुळे की .....आमच्या लहानपणी एखाद्या पोराला मोठ्या माणसानं विचारलं, हं sss काय रे बाळा, मोठेपणी तू काय होणार ? असा प्रश्न विचारला की ते पोट्टं हमखास म्हणायचं ..... मी मोठेपणी कंडक्टर होणार किंवा पोलीस होणार ! तुम्हाला खोटं वाटेल मॅट्रिकचा निकाल लागल्यावर तुला किती परसेंटेज मिळालं असा प्रश्न कोणीही कुणाला विचारत नव्हतं. फक्त एवढंच विचारायचे .... *पहिल्या झटक्यात पास झालास ना ?* आणि आपण हो म्हणताच अख्ख्या गावाला आनंद व्हायचा ! म्हणजे पहा सुखाच्या , आनंदाच्या, मोठं होण्याच्या कल्पना किती छोट्या होत्या ! *लक्षात घ्या ज्या ज्या गोष्टीचा विस्तार होतो, त्या त्या गोष्टीतून दुःखच होतं.* तुम्ही बघा पूर्वी .... गाव छोटं, घर छोटं, घरात वस्तू कमी, पगार कमी, त्याच्यामुळे शेवटचा आठवडा हमखास तंगी. उसनंपासनं केल्याशिवाय प्रपंच होऊच शकत नव्हता , *तरीही मजा खूप होती !* *तुम्ही आठवून पहा गल्लीतली एकही बाई किंवा माणूस हिरमुसलेलं किंवा आंबट चेहऱ्याचं नव्हतं !* उसनंपासनं करावंच लागायचं ...... साखर, चहापत्ती, गोडंतेल, कणिक, कोथिंबीर, मिरची या गोष्टी गल्लीत एकमेकांना उसन्या मागणं हा प्रत्येकाचा जन्मसिद्ध हक्कच होता. त्यामुळे कोणाकडे "हात पसरणं" म्हणजे काहीतरी गैर आहे असं आम्हाला कधी वाटलंच नाही. उलट या गोष्टींची इतकी सवय होती की कोणत्याच गोष्टींचा कधीच "कमीपणा" वाटत नव्हता ! डोकं दुखल्यावर *शेजाऱ्याकडे अमृतांजनचं एक बोट उसनं मागायला सुद्धा* अजिबात लाज वाटली नाही. घरातल्या वडील माणसासाठी १० पैश्याच्या तीन बिड्या किंवा १५ पैशाचा तंबाखूचा पुडा आणतानाही मान कशी ताठ असायची ! कोणतीच गोष्ट कोणापासून लपून रहातही नव्हती आणि तसा प्रयत्नही फारसा कुणी करत नव्हतं ! गल्लीत एखाद्या पोरीला पाहुणे पहायला येणार ही बातमी लपून राहूच शकत नव्हती, कारण शेजाऱ्या-पाजाऱ्यांकडून पोह्याच्या प्लेट, चमचे, बेडशीट, तक्के, उषा, दांडी असलेले कप आदी साहित्य मागून आणल्या शिवाय "पोरगी दाखवायचा कार्यक्रम" होऊच शकत नव्हता ! *आणि मित्र हो हीच खरी श्रीमंती होती, ते आत्ता कळतंय !* आणि हल्ली शेजाऱ्याच्या मुलीचं लग्न होऊन जातं तरीही कळत नाही ! जेव्हा *Status वर* डान्सचा व्हिडीओ येतो तेंव्हा कळतं, अरे लग्न झालं वाटतं ! हे सगळं लिहिण्यामागचा एकच उद्देश आहे. भेटत रहा, बोलत रहा, जाणे-येणे ठेवा, विचारपूस करा ..... जेवलास का ? झोपलास का ? सुकलास का ? काही दुखतंय का ? असे प्रश्न विचारतांना लागलेला मायेचा, काळजीचा, आपुलकीचा कोमल स्वरच जगण्याचं बळ देत असतो ! माणसाशिवाय, गाठीभेटी शिवाय, संवादाशिवाय काssssही खरं नाही ! ------🙏🙏----

....कीर्ती रुपे उरावे🙏....(नक्की पूर्ण वाचा) माणूस कितीही मोठा झाला तरीही जमिनीशी नाळ कशी घट्ट बांधून ठेवायची ह्याचे उत्तम उदाहरण म्हणजे रतन टाटा सर.त्यांच्या वागण्यात,राहण्यात इतका साधेपणा होता की,आपल्यालाच वाटायचे एवढा मोठा माणूस एवढा साधा कसकाय?? खरं पहाता साधेपणाच हाच सुज्ञ,जाणकार लोकांचा अलंकार(दागिना) असतो आणि जो तो परिधान करतो तो "रत्न" सारखा शोभून दिसतो.हाच अलंकार रतन टाटांनी परिधान केला म्हणून आज भेलेही ते ह्या जगात नसतील पण त्यांची शिकवण,देशाबद्दल असणारी आस्था,सतत पुढे चालतं जाण्याची प्रेरणा ही नेहमीच प्रत्येक भारतीयांना प्रगतीमार्गावर उपयोगी पडेल हे नक्कीच.रतन टाटा ह्यांनी प्रत्येकी कार्यात केलेले समाजाहित कौतुकास्पद आहे.स्वतःवर विश्वास ठेवून साधेपणात जग कसं जिंकायचं ह्याचे उदाहरण म्हणजे रतन टाटा.अश्या "रत्नाची" किंमत अमूल्य होती आणि राहणार 💚 ............🦋🌺✍🙏............