انتها

Even though I don’t like him

شاید زمانی برسد که این مهلکه ترسناک زندگی سایه موهمش را از سر و تن من بردارد و بگذارد که من در نگاهت دفن شوم. تا آن روز، من هرروز یکبار دلم از تنگی می‌شکافد و به زمین می‌افتد.

دلتنگ تو بودم تویی که هربار مرا می‌بوسیدی از گوشه‌های لبت شُرّه می‌کردم و از چشم مادرم می‌افتادم. تویی که پاییز به آفتابی بودنت شهادت می‌داد و بارها سرما را در ملأ عام دار زده بودی... آرمان صفاریان

به تو نگاه می‌کنم به این صندلی خالی من بارها و بارها خیال می‌کنم تو اینجایی