شتری در لباس آنابل

امیدوارم همه ی ادم ها ی حسود و رِد فلگ از رو زمین برداشته بشن‌.

زندگی قشنگه ولی ن با آدم های حرومزاده

مطمئنم خیلی زود یه روز میرسه که حال این سرزمین و حال ما بهتره و همه باهم جشن میگیریم... اون روز کنار همیم میخندیم و برای روزایی که گذشت گریه میکنیم و میگیم بلاخره شد. سال ها بعد که این پیامو میخونی خیلی چیزا عوض شده ولی میخوام اینو بدونی که بودن تو برای من یکی از قشنگ ترین اتفاق های زندگیم بود🤍🧚‍♀ به امید روزهای روشن برای ایران خانم و دل هامون🌞🦁

یه روزی ملت ما آزاد میشه و اون روز دور نیست

تو واقعا زیبا و دوست داشتنی هستی

اونقدرام فکر میکردم زندگی جدی نیست 🫠

زن زندگی آزادی.

اگه دلتون میخواست یه نوشته از شما تا ابد توی این چنل بمونه اون چی بود؟ https://t.me/anit013bot

جوری بعضی از خاطراتم رو فراموش میکنم انگار از اول زندگیشون نکردم

آبی تر از آبی

دفترم رو بر میدارم تاریک ترین گوشه اتاقم رو پیدا میکنم مینویسم و مینویسم،صداها و چیزایی که هیچکس نمیدونه دستم درد میگیره و به دستام نگاه میکنم همین الان من زندگی ساختم و عشق خلق کردم و نابودش کردم با همین دست قرمز. یاد اشک ها می افتم درونم نبض میزنه دیگه مهم نیست ته قصه چی میشه دستم رو روی تنم میکشم حس میکنم میخوام قلبم رو بالا بیارم‌. کاش می شد،کاش می تونستم.فقط میتونم خودکار رو توی دستم فرو کنم تا شاید نبضِ اشک ها آروم بگیرند. آروم نمی‌گیرند آروم نمیگیرم و فرو میریزم.

نوشته های013

از تاریکی شاید به سوی نور شایدم به تاریکی

رسید روزی که باید

به یاد آلِن دلونِ ایران زمین.