en
Feedback
DoCs on ArT & ArTists (هنر و هنرمند)

DoCs on ArT & ArTists (هنر و هنرمند)

Open in Telegram

مستند‌های ایرانی‌ و خارجی‌ در موردِ "هنر و هنرمند"، از منابع دیگر فوروارد خواهند شد. در موردِ مستند‌های خارجی‌، فیلم‌هایی هم خواهیم داشت که برای اولین بار در تلگرام/نت در اینجا آپلود خواهند شد. (طبیعتا بدونِ زیرنویس فارسی) Maani Petgar

Show more
976
Subscribers
+124 hours
+57 days
+3930 days
Attracting Subscribers
September '26
September '26
+16
in 0 channels
August '26
+68
in 4 channels
Get PRO
July '26
+34
in 0 channels
Get PRO
June '26
+45
in 1 channels
Get PRO
May '26
+21
in 2 channels
Get PRO
April '26
+29
in 3 channels
Get PRO
March '26
+6
in 0 channels
Get PRO
February '26
+26
in 1 channels
Get PRO
January '26
+11
in 0 channels
Get PRO
December '25
+13
in 0 channels
Get PRO
November '25
+17
in 0 channels
Get PRO
October '25
+41
in 1 channels
Get PRO
September '25
+16
in 0 channels
Get PRO
August '25
+14
in 0 channels
Get PRO
July '25
+31
in 0 channels
Get PRO
June '25
+20
in 0 channels
Get PRO
May '25
+13
in 0 channels
Get PRO
April '25
+23
in 0 channels
Get PRO
March '25
+32
in 0 channels
Get PRO
February '25
+39
in 0 channels
Get PRO
January '25
+46
in 3 channels
Get PRO
December '24
+70
in 2 channels
Get PRO
November '24
+76
in 2 channels
Get PRO
October '24
+65
in 1 channels
Get PRO
September '24
+44
in 2 channels
Get PRO
August '24
+74
in 2 channels
Get PRO
July '24
+48
in 4 channels
Get PRO
June '24
+43
in 3 channels
Get PRO
May '24
+33
in 2 channels
Get PRO
April '24
+23
in 2 channels
Get PRO
March '24
+30
in 2 channels
Get PRO
February '24
+247
in 2 channels
Date
Subscriber Growth
Mentions
Channels
11 September0
10 September+1
09 September0
08 September+1
07 September0
06 September0
05 September+1
04 September+3
03 September0
02 September+5
01 September+5
Channel Posts
Repost from just_movie
استودیو شخصی ژان-لوک گدار 👀❤️‍🔥 @just_movieeee
+5
استودیو شخصی ژان-لوک گدار 👀❤️‍🔥 @just_movieeee

2
یک نکته وجود دارد که به‌نظرم پرداختن به آن جالب است. در دهه‌های پیشین (به‌خصوص شصت و هفتاد) گروه داوران جشنواره‌های سینمایی م
یک نکته وجود دارد که به‌نظرم پرداختن به آن جالب است. در دهه‌های پیشین (به‌خصوص شصت و هفتاد) گروه داوران جشنواره‌های سینمایی متشکل از فیلسوفان، جامعه‌شناسان، اکتیویست‌ها، منتقدان ادبی و سینمایی، برندگان نوبل ادبیات و ژورنالیست‌ها بود. یعنی گروهی که هرکدام تخصصی در یک زمینه علوم انسانی و شاخه هنری داشت. این تفکر بسیار درست و منطقی بود و به یک فیلم سینمایی بیشتر به‌منزله‌ی "یک اثر" نگاه می‌شد. مسئله این نیست که الان بازیگران یا سلبریتی‌ها اعضای اصلی و ریاست را تشکیل می‌دهند‌، به‌طور کلی رویکرد نخبه‌گرایانه حذف شده و حتی تعادل‌سازی هم وجود نداشته. الان فیلمسازانی که حتی تاحالا بخش اصلی فستیوال‌ها حضور نداشتند به‌عنوان داور انتخاب می‌شوند. به لیست داوران ونیز برای سال ۱۹۸۰ نگاه کنید: سوزو چکی دامیکو به عنوان رئیس هیئت داوران (فیلمنامه‌نویس آثار ویسکونتی و مونیچلی و آنتونیونی)، اندرو‌ ساریس (منتقد سرشناس)، میشل سیمان (منتقد و سردبیر پوزیتیف)، اومبرتو اکو‌ (نویسنده مشهور)، یوسف شاهین و... #ونیز_۲۰۲۶ @just_movieeee
100
3
این نقل لائوتسه پرسشی بنیادین را پیش روی ما می‌گذارد که ممکن است گاه‌به‌گاه از خود بپرسیم: اگر فناوری امروز، دسترسی ما به انبوهی از آثار هنری ـ از سینما و موسیقی تا نقاشی و ادبیات ـ را بی‌سابقه آسان ساخته است و در نتیجه امکانات خلق آن هنرها را هم، افزایش داده است، چرا شمار آثار ماندگار و تأثیرگذار در قیاس با دهه‌ها یا سده‌های پیشین، نه تنها افزایش نیافته، بلکه به گمان بسیاری کاهش یافته است؟ پاسخ نخست، شاید به سوگیری نوستالژیک انسان‌ها بازگردد. همان‌گونه که یک کاغذ —یک کاغذ ساده— امروز برای ما بی‌ارزش می‌نماید، اگر از عمر آن صد سال بگذرد، بار عاطفی و تاریخی تازه‌ای نزد ما می‌یابد. این سازوکار روان‌شناختی، تا حدی توضیح‌دهندهٔ احساس افول کیفی در هنر معاصر است. اما این علت به خودی خود کافی نیست. چرا که دلیل بنیادین‌تر را باید در «اشباع» حاضر در عصر ما جست. امروزه روز، همهٔ عرصه‌ها ـ از دادهٔ بصری و شنیداری گرفته تا جمعیت تولیدکنندگان و محصولات فرهنگی ـ به نقطهٔ انباشتگی بی‌سابقه‌ای رسیده‌اند. جهان پر شده است از تصاویر زائد، صداهای مزاحم (و حتی نویز محض)، و آثاری که صرفاً برای پر کردن فضا خلق می‌شوند. (همچنان که میشائیل هانکه می‌گوید این روزها همه فیلم‌ می‌سازند اما هیچ‌کس فیلم‌ساز نیست!) برای نمونه، در سینمای دههٔ ۱۹۶۰ و ۷۰ (که فکر می‌کنم درخشان‌ترین دهه‌های سینما باشند)، هرچند ابزار فیلم‌سازی در انحصار شمار محدودی بود، اما در حالتی پارادوکسیکال، فیلم‌سازان نوپا شانس بیشتری برای خلق اثر و دیده‌شدن داشتند؛ زیرا تعداد آثار تولیدی به مراتب کمتر و کانال‌های توزیع شفاف‌تر بود. امروزه اما، با وجود آنکه هر فردی با تلفن همراه خود امکان ساخت و انتشار فیلم (در یوتیوب، ویمئو و سایر پلتفرم‌ها) را دارد، دیده‌شدن خود به چالشی بزرگ بدل شده است. دلیل اصلی آن هم، نه لزوماً فقدان کیفیت یا نبوغ، که نسبت بسیار نامتوازن تولید انبوه بر آثار شاخص است. خط تولید آثار غیرضروری (که‌ موجب همان اشباع می‌شوند)، به مراتب سریع‌تر از خلق آثار ضروری پیش می‌رود و در نتیجه، سیگنال واقعی در میان انبوهی از نویزها گم می‌شود. افزون بر‌ آن، دلیل تاثیرگذار دیگری ‌که به زعم من وجود دارد، به تاثیر فناوری بر عادت‌های ادراکی ما بازمی‌گردد. به‌طور مثال، فناوری، سفرهای چندماهۀ زمینی از یک کشور به کشور دیگر را به پروازهای راحت و چندساعته تبدیل کرده است، اما در قلمرو علوم انسانی، این شتاب، حاصل عکس داده است. چرا که بواسطۀ راحتیِ ماحصل از آن، ما کمتر به پیرامون خود نگاه می‌کنیم یا در جهان ذهنی و شخصی، فرصت تأمل عمیق نسبت به چیزها را از دست داده‌ایم. هرگاه هم قصد دیدن/شنیدنی دقیق‌تر یا اندیشیدنی عمیق‌تر داشته باشیم، همان اشباع محیطی، تمرکز ما را می‌دزدد. بدین ترتیب، نه تنها در تولید، که در دریافت و هضم آنچه که در پیرامون ما می‌گذرد نیز با تنگنا مواجه می‌شویم. @Ciinemathequee
83
4
چند رنگ، بینایی، چند صدا، شنوایی، و چند مزه، چشاییت را از بین می‌برد. — لائوتسه Laozi, Nicholas Roerich, 1924. @Ciinematheque
چند رنگ، بینایی، چند صدا، شنوایی، و چند مزه، چشاییت را از بین می‌برد. — لائوتسه Laozi, Nicholas Roerich, 1924. @Ciinemathequee
65
5
احتمالاً برای شما هم پیش آمده که در اینستاگرام، مشغول تماشای ویدئویی احساسی باشید و ناگهان به هر دلیلی، صدای ویدئو (که معمولا
احتمالاً برای شما هم پیش آمده که در اینستاگرام، مشغول تماشای ویدئویی احساسی باشید و ناگهان به هر دلیلی، صدای ویدئو (که معمولاً با موسیقی سوزناکی همراه است) قطع شود و این قطع‌شدن، نم بوجود آمده در چشم شما را خشک کند. این امر تنها بیانگر یک چیز است: آن تصاویر، به اندازۀ کافی غمگین نیستند. یکی از مسائلی که برسون ۶۰ سال پیش از ابداع اینترنت و تنها با اتکا بر سینما و تلویزیون، به وفور در این کتاب روی آن تمرکز می‌کند، ترکیب اصوات و تصاویر است. برسون در چند نوبت تاکید می‌کند: ۱. تصویر و صدا نباید حامی یکدیگر باشند. ۲. موسیقی نه به عنوان عامل همراهی کننده، نه به عنوان پشتیبان، نه به عنوان تقویت کننده. ۳. از سر و صدا باید به عنوان موسیقی استفاده کرد. ۴. چه فیلم‌هایی که با موسیقی وصله‌پینه شده‌اند! این فیلم‌ها مالامال از موسیقی‌اند و موسیقی مانع می‌شود که بدانیم و ببینیم که هیچ‌چیز در آن تصاویر نیست. و چنین است حقیقت تلخی که باورش دشوار اما به ما اثبات می‌کند که حتی موسیقی گوش‌نواز کارایندرو بر روی تصاویر دل‌انگیز آنگلوپولوس هم نوعی حقه‌بازی با احساسات است، ولو آنکه حتی، قصد فیلمساز نبوده باشد... @Ciinemathequee
69
6
نمی‌دانم چند هزار یا حتی میلیون –که بعید می‌دانم– نفر در دنیا این کتاب را خوانده‌اند اما باز هم کافی نیست. اگر از من بپرسند ب
نمی‌دانم چند هزار یا حتی میلیون –که بعید می‌دانم– نفر در دنیا این کتاب را خوانده‌اند اما باز هم کافی نیست. اگر از من بپرسند بهترین کتابی که دربارۀ هنرِ سینما نوشته‌اند چه‌ کتابی‌ست، بی‌درنگ خواهم گفت یادداشت‌های سینماتوگراف برسون. کتابی که بالغ بر صدها بار خوانده‌ام و خواندن آن، یادآور تماشای آثار نگارندۀ است. سرد و جدی، کوتاه و تقطیع‌شده، بی‌هیچ موضوع یا دیالوگ اضافی اما شدیداً ماندگار (برخلاف کتاب‌های زرد و پرحرفی که مثلاً سینما آموزش می‌دهند و بواسطۀ سیستم خلاق‌کشِ آکادمیک دانشگاهی، میلیون‌ها خواننده دارند). برسون در این‌ کتاب علاوه بر سینما، دست روی زندگی و زیبایی‌شناسی هم می‌گذارد و از چیزهایی سخن می‌گوید که تابحال هیچکس بدان اشاره نکرده. مثلاً در جایی می‌نویسد: وقتی دو نفر چشم در چشم می‌شوند، در واقع نگاه یکدیگر را می‌بینند و نه چشم‌ها. به همین علت است‌ که در نگاه اول نمی‌توانیم رنگ چشم طرف مقابل را تشخیص دهیم.— یا در جایی دیگر، با تعریف خاطره‌ای از قدم‌زدن در باغ‌های اطراف نتردام و اتفاقی که آنجا می‌افتد، به این نتیجه می‌رسد که باید علت پس از معلول بیاید! در یک کلام، همتایی ندارد. @Ciinemathequee
72
7
▪️تقابل دو غول سینما در لیدو ونیز ـــ در ۹ سپتامبر ۱۹۸۳، فضای چهلمین جشنوارهٔ فیلم ونیز میزبان یکی از ماندگارترین رویارویی‌ها
▪️تقابل دو غول سینما در لیدو ونیز ـــ در ۹ سپتامبر ۱۹۸۳، فضای چهلمین جشنوارهٔ فیلم ونیز میزبان یکی از ماندگارترین رویارویی‌های تاریخ سینما بود؛ جایی که «و کشتی به راهش ادامه می‌دهد» اثر فدریکو فلینی در برابر «نام کوچک: کارمن» ساختهٔ ژان-لوک گدار قرار گرفت. پس از آن‌که هیئت داوران شیر طلایی را به گدار اهدا کردند، لحظه‌ای درخشان، رندانه و آمیخته به احترام میان این دو مؤلف بزرگ رقم خورد. فلینی با همان صمیمیت، طنز همیشگی و لحن پدرانه‌اش رو به گدار گفت: «آفرین، ژانو! (لقب صمیمانهٔ گدار)» و گدار در پاسخی سرشار از شیطنت فرانسوی، فروتنی در برابر استاد و شوخ‌طبعی گزنده‌اش گفت: «شرمنده‌ام استاد (مایسترو)، تعمدی در کار نبود.» این گفت‌وگوی کوتاه، چکیده‌ای از روح مدرنیسم سینمایی بود؛ دیالوگی میان دو قطب از سینمای ایتالیا و فرانسه که رقابت بر سر جوایز را با رفاقت و شوخ‌طبعی بدرقه کردند. — Federico Fellini and Jean-Luc Godard – Venice Film Festival (1983) #️⃣ #Venice_Memories 🎥 @CinemaParadisooo
63
8
▪️پردهٔ مایا (The Veil of Maya) که آرتور شوپنهاور از آن به مثابه تقابل و پیوندی وهم‌آلود میان واقعیت و بازنمایی‌اش یاد می‌کرد
▪️پردهٔ مایا (The Veil of Maya) که آرتور شوپنهاور از آن به مثابه تقابل و پیوندی وهم‌آلود میان واقعیت و بازنمایی‌اش یاد می‌کرد. «حکمت کهن هندوان می‌گوید: این "مایا" یا همان پردهٔ فریب است که بر چشمانِ آدمیانِ فانی سایه می‌افکند و وامی‌داردشان تا جهانی را ببینند که نه می‌توان گفت هست و نه می‌توان گفت نیست؛ چرا که درست به رؤیا می‌ماند، به بازتاب آفتاب بر پهنهٔ شن‌زار که رهگذر از دوردست آن را آب می‌پندارد، یا حبل و ریسمانی افتاده بر خاک که آن را ماری می‌انگارد.» ـــ مایا درن با نام اصلی‌ الئونورا درنکوفسکایا ـــ نام هنری «مایا» را با الهام مستقیم از همین مفهوم هندی و کهن برگزید که با فرم فیلم پیوندی بنیادین دارد. فیلم دقیقاً همان بازی شوپنهاوری با «جهان به مثابه بازنمایی» است؛ جایی که اشیا روزمره (کلید، چاقو، گل، آینه) از کارکرد مادی‌شان جدا می‌شوند و میان رؤیا و بیداری، هستی و نیستی، تکرار و تکثیر می‌گردند. — Meshes of the Afternoon (1943) directed by wife and husband team Maya Deren and Alexander Hammid. 🎥 @CinemaParadisooo
76
9
▪️فدریکو فلینی ـــ اگر با نگاهی معصومانه بنگری، همه‌چیز الهی و مقدس است. 🎥 @CinemaParadisooo
▪️فدریکو فلینی ـــ اگر با نگاهی معصومانه بنگری، همه‌چیز الهی و مقدس است. 🎥 @CinemaParadisooo
156
10
📼 The Wonderful, Horrible Life of Leni Riefenstahl (1993) Eng Sub مستندی درباره زندگی و کار لنی ریفنشتال، کارگردان سینمای آلمانی که به ساخت موثرترین فیلم‌های تبلیغاتی برای نازی‌ها مشهور است. https://t.me/DocsOnArtAndArtists/766 #DocsOnCinema @DocsOnArtAndArtists
148
11
Rivers and Tides Thomas Riedelsheimer (2001 - 90 min - Eng Sub) "رودخانه‌ها و جزر و مد" درباره یک مجسمه‌ساز اسکاتلندی به نام اندی گلدزورثی است. او از اشیایی که در طبیعت می یابد مانند سنگ ها، برگ ها، گل‌ها و یخ‌ها هنر می سازد. https://t.me/DocsOnArtAndArtists/3928
130
12
📎 #DocsOnPainting
107
13
🎨 مستند پیکاسو: زیبایی و هیولا ●دوبله فارسی قسمت سوم 🎞 1080p 📍@Documentary20
🎨 مستند پیکاسو: زیبایی و هیولا ●دوبله فارسی قسمت سوم 🎞 1080p  📍@Documentary20
154
14
🎨 مستند پیکاسو: زیبایی و هیولا ●دوبله فارسی قسمت دوم 🎞 1080p 📍@Documentary20
🎨 مستند پیکاسو: زیبایی و هیولا ●دوبله فارسی قسمت دوم 🎞 1080p  📍@Documentary20
153
15
🎨 مستند پیکاسو: زیبایی و هیولا ●دوبله فارسی قسمت اول 🎞 1080p 📍@Documentary20
🎨 مستند پیکاسو: زیبایی و هیولا ●دوبله فارسی قسمت اول 🎞 1080p  📍@Documentary20
131
16
هشتاد و‌ سومین دوره جشنواره فیلم‌ ونیز، مستند بلند «نازا» ساخته یووال آبراهام و ریچل ژور را به فهرست فیلم های مسابقه خود اضاف
هشتاد و‌ سومین دوره جشنواره فیلم‌ ونیز، مستند بلند «نازا» ساخته یووال آبراهام و ریچل ژور را به فهرست فیلم های مسابقه خود اضافه کرد تا تعداد عناوین این بخش به ۲۱ برسد. مستند «نازا» شب هنگام و بر فراز بام های تل آویو ساخته شده و ساز و کارهای پشت پرده کشتار جمعی و حساب شده غیر نظامیان فلسطینی در غزه توسط اسرائیل را به تفصیل روشن می کند. این فیلم‌ محصول مشترک نشریه بریتانیایی گاردین و‌ جیمز ویلسون، تهیه کننده بریتانیایی است و جاناتان‌ گلیزر، فیلمساز برجسته را هم به عنوان تهیه کننده اجرایی دارد. ویلسون تهیه کننده و‌ گلیزر هم تهیه کننده اجرایی فیلم «صدای هند رجب» ساخته کوثر بن هنیه بودند که آن فیلم هم درباره غزه و سال گذشته جایزه بزرگ هیات ‌داوران ‌ونیز را دریافت کرده بود. آبراهام و ژور، دو تن از چهار کارگردان مستند موفق «سرزمینی دیگر نیست» بودند که به ماجرای تخریب روستاهای منطقه ای در کرانه باختری توسط سربازان اسرائیلی می پرداخت و‌ پس از دریافت جایزه تماشاگران پانورامای جشنواره برلین ۲۰۲۴، جایزه اسکار بهترین فیلم مستند بلند را نیز دریافت کرد. هشتاد و سومین جشنواره فیلم‌ ونیز از ۱۱ تا ۲۱ شهریور برگزار خواهد شد .
109
17
او در ادامه گفت: «آن‌ها نمی‌گویند که مادران در سراسر جهان احساسات یکسانی نسبت به فرزندشان دارند، اما شیوه ابراز آن متفاوت است. طعم آن عشق یکی است. عشق، که شالوده درام است، در همه جا یکسان است. مردم دنیا بسیار به یکدیگر نزدیک‌اند، اما رسانه‌ها میان آن‌ها تفرقه می‌اندازند. وقتی اتفاقی می‌افتد، برخی سیاستمداران تلاش می‌کنند تا بر تفاوت‌ها تأکید کنند.» این کارگردان برای تبیین نکته خود، تصویری تکان‌دهنده را مطرح کرد: «بمبی در افغانستان منفجر می‌شود و جان ۱۰ کودک را می‌گیرد، نخستین چیزی که به ذهنمان می‌رسد این است که: بچه‌های آن‌ها کمی متفاوت‌اند، این بخشی از زندگی آن‌هاست.» «چرا فکر می‌کنید عشق مادری در افغانستان به فرزندانش، با عشق مادر ما تفاوت دارد؟» او در ادامه افزود: «اگر کسانی که از هم نفرت دارند در یک اتاق بنشینند و یکدیگر را بشناسند... همه‌چیز درست خواهد شد. ما تصور می‌کنیم که با هم تفاوت داریم و یکدیگر را نمی‌شناسیم، ریشه همه مسائل به همین موضوع برمی‌گردد.» این کارگردان تأکید کرد: «اگر فیلمی بومی بسازید که بر پایه انسانیت و زندگی واقعی مردم بنا شده باشد، همه آن را درک می‌کنند. اگر فیلم‌ساز صادقی باشید، هرچه اثرتان بومی‌تر باشد، جنبه جهانی‌تری پیدا می‌کند.» فرهادی همچنین به صراحت به فیلم‌سازان نوظهور حاضر در جمع گفت که نمی‌توان به دنبال موفقیت دوید و موفقیت می‌تواند پدیده‌ای خطرناک باشد. او در صحبت درباره زندگی‌اش پس از کسب دو جایزه اسکار و شهرت گسترده بین‌المللی، گفت که دلتنگ روزهایی است که می‌توانست بی‌دغدغه در جشنواره‌ها حضور یابد، رودررو با مردم گفتگو کند، در خیابان‌ها قدم بزند و تجربه‌ای معمولی و بی‌هیاهو از یک مکان داشته باشد. او گفت: «موفقیت به معنای شانس نیست. موفقیت بسیار خطرناک است، میان تو و مردم فاصله می‌اندازد. من دوست دارم به مردم نزدیک‌تر باشم. وقتی به این موفقیت می‌رسی و رسانه‌ها آن را برجسته می‌کنند، وضعیت بسیار خطرناکی پیش می‌آید، چرا که دیگر فرصتِ تصمیم‌گیریِ اشتباه را به تو نمی‌دهند، حال آنکه ما نمی‌توانیم همه چیز را محاسبه کنیم.» او خاطرنشان کرد: «نکته مهم دیگر این است که فیلم‌ها را صرفن برای رسیدن به موفقیت نسازید. برخی فیلم‌سازان پیش از آغاز کار، می‌خواهند از نتیجه نهایی مطمئن باشند، چرا که تنها از موفقیت پس از اتمام فیلم لذت می‌برند و نه از خود فرایند فیلم‌سازی. برخی فیلم‌سازان عاشقِ فیلم‌سازی‌اند و برخی دیگر عاشق فیلم‌ساز بودن. میان این دو تفاوت وجود دارد.» فرهادی هنگام ساخت فیلم در کشور خود، دقت زیادی به خرج می‌دهد تا شخصیت‌ها را بر پایه ظرافت‌های زبانی و فرهنگی شکل دهد، برای نمونه، به نحوه استفاده شخصیت‌های گوناگون از سوگندهای مختلف (مانند «به ... قسم می‌خورم») توجه دارد. او گفت: «امروزه فیلم‌های بسیاری می‌بینم که در آن‌ها همه شخصیت‌ها شبیه یکدیگرند و همگی یک‌جور حرف می‌زنند، حال آنکه در سینما می‌توانیم برای هر شخصیت، دایره واژگان و لحن متفاوتی خلق کنیم.» این کارگردان همچنین از مایک لی، فیلمساز بریتانیایی، تمجید کرد. کارگردان فیلم «عریان» (Naked) نیز از دوستداران آثار فرهادی است و در سازماندهی اکران فیلم‌های او در لندن همکاری داشته است. این فیلمساز ایرانی گفت: «من برای مایک لی به عنوان یکی از بزرگترین فیلمسازان جهان احترام زیادی قائلم.» او در ادامه افزود: «شیوه کاری او بسیار متفاوت است و من عاشق آن هستم. او می‌گوید که گروهی از دوستانش گرد هم می‌آیند، آن‌ها درباره ایده‌ها گفتگو می‌کنند و به بداهه‌پردازی می‌پردازند، و او در همین حین شروع به نوشتن فیلمنامه می‌کند. نکته جالب اینجاست که فیلمنامه‌های او بسیار منسجم و ساختارمند اند. این فرآیند بسیار منحصر‌به‌فرد و خاص است و مایک از پس آن برمی‌آید. برای او احترام قائلم.» فرهادی در پاسخ به پرسشی درباره اظهارات مایک لی مبنی بر اینکه فیلم در دست ساخت «مراقبتِ دلسوزانه و مهربانانه» (Tender Loving Care) آخرین فیلم او خواهد بود، گفت: «امیدوارم او تصمیمش را تغییر دهد.» موضوع تداوم فعالیت حرفه‌ای نیز دغدغه این کارگردان ۵۴ ساله است، او خاطرنشان کرد که می‌خواهد تا آخرین لحظه عمرش به فیلمسازی ادامه دهد. «امیدوارم بتوانم به این کار ادامه دهم و فیلم‌های بیشتری بسازم.» چشم‌انداز آینده روشن به نظر می‌رسد، چرا که فرهادی اوایل امسال فیلم «داستان‌های موازی» (Parallel Tales) را در جشنواره کن به نمایش درآورد و نگارش فیلم بعدی خود را نیز آغاز کرده است، فیلمی که به زبان مادری‌اش، فارسی، ساخته خواهد شد.
87
18
اصغر فرهادی سیاستمداران و رسانه‌ها را به دلیل تمرکز بر «تفاوت» و «نفرت» محکوم کرد: چرا فکر می‌کنید مادری در افغانستان با مادر
اصغر فرهادی سیاستمداران و رسانه‌ها را به دلیل تمرکز بر «تفاوت» و «نفرت» محکوم کرد: چرا فکر می‌کنید مادری در افغانستان با مادر شما متفاوت است؟ فرهادی که در سارایوو به سر می برد، ضمن تجلیل از مایک لی، فیلمسازانی را که تنها به دنبال موفقت صرف اند، محکوم کرد. اصغر فرهادی افتخارات بسیاری کسب کرده اما این فیلم‌ساز به دستاورد دیگری نیز نائل شده که کمتر کسی از آن برخوردار است: کسب موفقیت چشمگیر در گیشه، هم در سطح داخلی و هم در عرصه بین‌المللی. فیلم «جدایی نادر از سیمین» بیش از ۲۵ میلیون دلار در سراسر جهان و فیلم «فروشنده» نیز تنها در ایران ۴/۳ میلیون دلار فروش داشته اند. او که برای دریافت‌ جایزه افتخاری «قلب سارایوو» و همچنین برگزاری مرور آثارش در جشنواره سارایوو حضور دارد، درباره چگونگی دستیابی به چنین موفقیتی گفت : «ما فیلم‌های اوزو را می‌بینیم و تمام آن احساسات را درک می‌کنیم، بی‌آنکه اطلاعاتی درباره فرهنگشان داشته باشیم. کوروساوا، اوزو... ما می‌توانیم آن‌ها را درک کنیم، زیرا اساس همه این فیلم‌ها انسانیت است. ما امروز این موضوع را فراموش کرده‌ایم، چرا که تمام اخبار رسانه‌ها بر تفاوت‌ ها میان ما تأکید دارند.»
88
19
نشر خوان، تابستان ۱۴۰۵ نخستین گام‌های تاریخ سینمای ایران/ عليرضا قاسم‌خان/ وزیری/ ۲۳۸ صفحه/ قیمت؟ از مقدمه: این کتاب با تمرکز
نشر خوان، تابستان ۱۴۰۵ نخستین گام‌های تاریخ سینمای ایران/ عليرضا قاسم‌خان/ وزیری/ ۲۳۸ صفحه/ قیمت؟ از مقدمه: این کتاب با تمرکز بر دوران سلطنت مظفرالدین‌شاه قاجار، به بررسی نخستین فیلم‌های ضبط‌شده در ایران می‌پردازد؛ آثاری که به همت میرزا ابراهیم‌خان عکاس‌باشی ثبت شدند و سال‌ها در آرشیو کاخ گلستان از نگاه پژوهشگران دور مانده بودند... اهمیت این پژوهش در آن است که تصاویر اولیه سینمای ایران را از سطح اسناد صرفاً تاریخی یا هنری فراتر برده و آن‌ها را به‌مثابه منابعی معتبر برای تحلیل تاریخ اجتماعی، فرهنگی و سیاسی مورد مطالعه قرار می‌دهد.کتاب با پیوند دادن فیلم‌های باقی‌مانده با اسناد تاریخی، امکان بازخوانی دقیق‌تر مناسبات قدرت، آیین‌های اجتماعی، زندگی روزمره و فضای فکری منتهی به جنبش مشروطه را فراهم می‌کند. دو ضمیمه‌ی پژوهشی نیز در پایان کتاب گنجانده شده است: نخست، مطالعه‌ای تطبیقی درباره‌ی فهرست فیلم‌های اولیه‌ی سینمای ایران(فهرست‌های شهریار عدل، محسن مخملباف و بهزاد رحیمیان) و دوم، گفتاری از زنده‌یاد اکبر عالمی درباره‌ی مرمت این آثار. @cinema_book
80
20
🎬📼 The Story of Film: An Odyssey 𝐌𝐚𝐫𝐤 𝐂𝐨𝐮𝐬𝐢𝐧𝐬 15 Parts - Farsi Sub 01- Birth of the Cinema; 1895-1918, The World Discovers a New Art Form ۱- تولد سینما ۱۸۹۵-۱۹۱۸ دنیا یک شکل هنری جدید کشف می کند https://t.me/DocsOnArtAndArtists/3850 ++++++++++++++++++++++++++++++ 02- The Hollywood Dream; 1918-1928, The Triumph of American Film ۲- "رویای هالیوود" ۱۹۱۸-۱۹۲۸: پیروزی فیلم آمریکایی https://t.me/DocsOnArtAndArtists/3852 ++++++++++++++++++++++++++++++ 03- The Golden Age of World Cinema; 1918-1932, The Great Rebel Filmmakers Around the World ۳- «عصر طلایی سینمای جهان» ۱۹۱۸-۱۹۳۲: فیلمسازان بزرگ شورشی https://t.me/DocsOnArtAndArtists/3854 ++++++++++++++++++++++++++++++ 04- The Arrival of Sound; The 1930s, The Great American Movie Genres And the Brilliance of European Film ۴- "صدا به سینما ملحق می‌‌شود" دهه ۱۹۳۰: ژانرهای بزرگ فیلم آمریکایی ... https://t.me/DocsOnArtAndArtists/3856 ++++++++++++++++++++++++++++++ 05- Post-War Cinema; 1939-1952, The Devastation of War...& a New Movie Language ۵- «سینمای پس از جنگ» ۱۹۳۹-۱۹۵۲: و زبان جدید فیلم https://t.me/DocsOnArtAndArtists/3858 ++++++++++++++++++++++++++++++ 06- Sex & Melodrama; 1953-1957, The Swollen Story World Cinema Bursting at the Seams ۶- «سکس و ملودرام» ۱۹۵۳-۱۹۵۷: داستان متورم: سینمای جهان در حال انفجار https://t.me/DocsOnArtAndArtists/3866 ++++++++++++++++++++++++++++++ 07- European New Wave; 1957-1964 The Shock of the New - Modern Filmmaking in Western Europe ۷- «موج نوین اروپایی» ۱۹۵۷–۱۹۶۴: شوک جدید: فیلمسازی مدرن در اروپای غربی https://t.me/DocsOnArtAndArtists/3868 ++++++++++++++++++++++++++++++ 08- New Directors, New Form; 1965-1969, New Waves - Sweep Around the World ۸- «کارگردانانِ جدید، فرم جدید» ۱۹۶۵-۱۹۶۹: موجِ نو https://t.me/DocsOnArtAndArtists/3870 ++++++++++++++++++++++++++++++ 09- American Cinema of the 70s; 1967-1979, New American Cinema ۹ - «سینمای دهه ۷۰ آمریکا» ۱۹۶۷–۱۹۷۹: https://t.me/DocsOnArtAndArtists/3874 ++++++++++++++++++++++++++++++ 10- Movies to Change the World; 1969-1979, Radical 70s Directors, Make State of the Nation Movies ۱۰ - "فیلم هایی برای تغییر جهان" ۱۹۶۹-۱۹۷۹: کارگردانان رادیکال در دهه ۷۰: فیلم‌هایی درباره شرایطِ جامعه می‌‌سازند https://t.me/DocsOnArtAndArtists/3876 ++++++++++++++++++++++++++++++ 11 - The Arrival of Multiplexes and Asian Mainstream; 1970s and Onwards Innovation in Popular Culture ۱۱ - "ورود مالتی پلکس‌ها و سینمای جریان اصلی آسیا" دهه ۱۹۷۰ و به بعد: نوآوری در فرهنگ عامه https://t.me/DocsOnArtAndArtists/3882 ++++++++++++++++++++++++++++++ 12 - Fight the Power, Protest in Film The 1980s: Moviemaking and Protest - Around the World ۱۲ - "مبارزه با قدرت: اعتراض در فیلم" دهه ۱۹۸۰: فیلمسازی و اعتراض در سراسر جهان https://t.me/DocsOnArtAndArtists/3884 ++++++++++++++++++++++++++++++ 13 - New Boundaries; World Cinema in Africa, Asia & Latin America 1990-1998: The Last Days of Celluloid - Before the Coming of Digital ۱۳ - "مرزهای جدید: سینمای جهان در آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین" ۱۹۹۰-۱۹۹۸: آخرین روزهای سلولوئید: قبل از ورودِ دیجیتال https://t.me/DocsOnArtAndArtists/3886 ++++++++++++++++++++++++++++++ 14 - New American Independents & The Digital Revolution; The 1990s: The First Days of Digital - Reality Losing Its Realness in America and Australia ۱۴ - "مستقل‌های جدید آمریکایی و انقلاب دیجیتال" دهه ۱۹۹۰: اولین روزهای دیجیتال: واقعیت، واقعی بودنِ خود را در آمریکا و استرالیا از دست می‌‌دهد https://t.me/DocsOnArtAndArtists/3888 ++++++++++++++++++++++++++++++ 15 - Cinema Today and the Future 2000 Onwards: Film Moves Full Circle and the Future of Movies ۱۵ - «سینما امروز و آینده» ۲۰۰۰ به بعد: فیلم یک دایره کامل را طی‌ می‌‌کند و آینده فیلم ها https://t.me/DocsOnArtAndArtists/3890 ++++++++++++++++++++++++++++++++++ T𝐡𝐞 𝐒𝐭𝐨𝐫𝐲 𝐨𝐟 𝐅𝐢𝐥𝐦 : 𝐀 𝐍𝐞𝐰 𝐆𝐞𝐧𝐞𝐫𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧 (𝟐𝟎𝟐𝟏) ادامه سریالِ مستند "داستان سینما یک ادیسه" (۲۰۱۱) مارک کازینز فیلم های مختلف را بررسی می کند، ودر مورد اینکه چگونه فناوری در قرن جدید مسیر سینما را تغییر می دهد صحبت می کند. https://t.me/DocsOnArtAndArtists/3894 #DocsOnCinema #HistoryOfCinema @DocsOnArtAndArtists #TheStoryOfFilm
176