Ⓡ امیرحسین روناسی
Open in Telegram
• شیفتهی واژهها، سنگها و جزئیات • • معلّم و مشاور مدارس سمپاد (تیزهوشان) • • دانشجوی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران • @Roonasi @AmirHosseinRoonasi bio.site/AmirHossein
Show more569
Subscribers
No data24 hours
+17 days
+330 days
Posts Archive
Repost from بنیاد خیریه مفید
⚪️ از بین معلمهاتون کدومشون بیشتر یادتون مونده؟ یه معلم خوب بود یا یه آدم جالب؟
بریم سراغ دوره توانمندسازی معلمان یا همون #آموزیار که در خوزستان و در شهر شادگان برگزار شد. دورهای که تا حالا هرجا برگزار کردیم، بازخوردهای جذاب و انرژیبخشی از معلمین و مسئولین آموزشی اون شهر گرفتیم.
بشنوید از امیرحسین روناسی و مبحث مدیریت کلاس درس...
@mofidcharityofficial
And when your fantasies become your legacy
Promise me a place in your house of memories
کمتر پیش اومده که برای تو بنویسم؛ امّا امشب که همه چیز متفاوته، حالِ منم متفاوته. امشب فارغ از هر نتیجهای، منتظرم که یک بار دیگه، مثل همیشه، از بودنت و از دیدنِ بازیت در بالاترین سطحِ ممکن لذّت ببرم...
من یه پسربچهی بیخبر از فوتبال و هیجانش بودم که لابهلای همهی اسمهای بزرگ، با تو فوتبال رو شناختم و با تو عاشقِ فوتبال شدم. حالا حدود بیست سال از اون موقع میگذره و هنوز هم که هنوزه، آتشِ این عشق به فوتبال در وجودم شعلهوره. هنوز هم به خاطرِ تو. به خاطرِ اون لحظههایی که پابهتوپ میشی و همهی نگاهها رو عین آهنربا به خودت جذب میکنی. به خاطر تمام کارهایی که توی فوتبال و برای فوتبال انجام دادی.
یه حسّی بهم میگه که امشب هم قهرمان میشی. به خاطر همین آرومم و قلبم مطمئنه؛ ولی اگر قهرمان نشی هم برای من و خیلیهای دیگه، همیشه بهترینی. چون دیگه سالهاست که به دستاورد خاصی نیاز نداری تا ثابت کنی بهترینی؛ بلکه اسم توئه که به جامها و دستاوردها، ارزش میده.
Repost from N/a
هُدکست | قسمت نودوهفتم
پادشاه پرندگان
هدهد #مهمان: امیرحسین روناسی
مخاطب: #کودک و #نوجوان
پرندهها از اینکه پادشاهی نداشتن ناراحت بودن. پس تصمیم گرفتن برن و سیمرغ رو پیدا کنن...
@Hodcast
شنیدنِ دوبارهی این قطعه بعد از سالها، یه حسّ دوگانهی عجیب رو در وجودم زنده کرد؛ هم خوشحالم کرد و هم غمگینم کرد.
خوشحالم کرد چون مدّتها بود که نشنیده بودمش و با شنیدنش انگار چیزی که گم کرده بودم رو پیدا کردم.
غمگینم کرد چون منو یاد روزهایی انداخت که گذشتن. یاد آدمهایی که رفتن. یاد جاهایی که دیگه نیستن.
واقعاً "خوشا فصلی که دور از غم..." آقای منصفی!
