𝐷𝑜𝑟𝑖𝑠

تو زندگیم دوست دارم آدم‌هایی رو که سطح طنزم رو میفهمن و بعد بجای تراماتایزد شدن از شدت دارک بودنم، خودشون یچیز دارک‌تر میگن تا رو دست منو بیارن.

نباید انقدر با چندثانیه پیشِ خودم توی هر لحظه فرق داشته باشه احساسات و رفتارم.

وسواس فکری چیز اعصاب خورد کنیه دوستان.

امروز آسمون با بارونش می‌خندید.

یه عده واقعا هیچی رو از رفتارهات نمیفهمن و مثلِ منگنه میمونن تا تحت فشارت بذارن و آخرش؟آخرش فقط اعتراض دارن.

بهم گفته بود حرفاشو با آهنگ بهم‌ می‌زنه، اعتراض کرده بود که چرا متوجه نشده بودی خودت از آهنگا؟ آهنگ غریبه‌ی یاسینی رو فرستاده الان. خب آخه زن. من الان چه‌ راهی جز کوچه‌ علی چپ دارم؟

سال جدید باید بیشتر با دوستام وقت بگذرونم و بیشتر عکس بگیرم.سال گذشته که تا تونستم گذشتم و رد شدم و کینه‌های سنگینی رو با خودم هرجا به دوش کشیدم.حالا همینجا کینه و هر تنفری بوده رو رها میکنم چون سنگینیم اجازه نمیده بتونم لبخند بزنم و برای آدم خوبه‌ی قصه‌ی خودم باید مهربون باشم.افراد قدیمیِ زندگیم رو نگه داشتم و یه‌سال دیگه‌هم داشتمشون و این قشنگه که قراره بشینیم کنار هم و از سال‌هایی که گذشت برای هم بگیم.پس تمامِ من امسال روی چیزهایی که نشد و قراره بشه وقف میشه.من هنوز کارهای انجام نشده‌ی زیادی دارم که باید تمومشون کنم و به'من' واقعا افتخار میکنم که از چیزی نترسید و رو شیشه خورده راه رفت تا بتونه الان ازشون بگه.پس امسال بمونه برای ادامه دادنِ را‌ه‌های نصفه رها شده‌م و به اتمام رسوندنشون.خدا رو چه دیدی.شاید واقعا شد.

هیچ چیزی اونقدر سخت نیست که نتونم رهاش کنم.

چیزی که از وقتی یادم میاد از خودم خواستم این بوده که بلند شو، به آدم مهمی تبدیل شو و اوضاع رو درست کن. یک نقش به عهده بگیر و بازی کن. از آدم های رهگذر توی مغازه‌‌ ها و پیاده رو‌ ها نباش. یکی از نقش های اصلی باش. در جریان باش. نقش ها نامحدودن. همه چیز به گند کشیده شده و چیز های زیادی هست برای درست کردن. یک گوشه‌ی کار رو بگیر.فقط همین.

Happy New year 🎈