رویا احمدیان- مشاور تحصیلی-روانشناس
Open in Telegram
این کانال فقط برای دانشآموزها نیست؛ بیشتر برای والدینیه که دغدغه حالِ فرزندشون رو دارن. 🤍 اینجا قرار نیست فقط از درس و رتبه بگیم؛ از اضطراب، استرس، اعتمادبهنفس، کمالگرایی، فشار خانواده و رابطه والد و نوجوان میگیم. 🫂 اول حالِ فرزندت، بعد نتیجهاش.
Show more1 798
Subscribers
-324 hours
-217 days
-13830 days
Posts Archive
"گلی رو که وقت نمیکنی آب بدی نکار"
از همین جمله
برای کارهای کوچیک و بزرگ استفاده کنید؛
برای ازدواج
برای فرزند آوری
و تقریباً برای همه چیز...
💢خیلی از والدین فکر میکنند اگر یکبار جلوی فرزندشان عصبانی شوند یا داد بزنند، رابطه را خراب کردهاند
♨️ اما واقعیت این است که کودک به والد بیاشتباه نیاز ندارد؛ به والد قابلاعتماد نیاز دارد.
ممکن است عصبانی شویم.
ممکن است صدایمان بالا برود.
ممکن است واکنشی نشان بدهیم که بعداً از آن پشیمان شویم.
اما نقطهی مهم، اتفاق بعد از آن است.
✅ اینکه بتوانیم برگردیم و بگوییم:
«من اشتباه کردم.»
«تو مقصر رفتار من نبودی.»
«متأسفم که ترسوندمت/ناراحتت کردم.»
«بیا دربارهاش حرف بزنیم.»
✅ این همان ترمیم رابطه است.
و اتفاقاً کودک از همینجا چیزهای مهمی یاد میگیرد:
اینکه آدمها میتوانند اشتباه کنند،
مسئولیت اشتباهشان را بپذیرند،
عذرخواهی کنند
و دوباره رابطه را بسازند.
پس اگر امروز سر فرزندت داد زدی، تمام نشده.
هنوز فرصت داری برگردی. 🤍
✴️ این مطلب را برای پدر یا مادری بفرست که شاید امروز به شنیدن این جمله نیاز داشته باشد:
«یک اشتباه، تو را والد بدی نمیکند.»
از کجا بفهمیم کدام رفتار کودک را بپذیریم و کدام را باید مرزبندی کنیم؟
پذیرفتن کودک، به معنی پذیرفتن همه رفتارهایش نیست.
گاهی کودک فقط متفاوت است؛
ممکن است کمحرف باشد، بازی خاصی را دوست داشته باشد یا برای انجام کاری زمان بیشتری بخواهد.
این تفاوتها لزوماً مشکلی نیستند که باید اصلاح شوند.
اما وقتی رفتاری به خودش یا دیگری آسیب میزند، کودک به مرز و آموزش نیاز دارد.
مثلاً
«میفهمم خیلی عصبانی هستی؛
اما اجازه نمیدهم خواهرت را بزنی.
بیا راه دیگری برای نشان دادن عصبانیتت پیدا کنیم.»
شاید یکی از مهمترین کارهای ما این باشد که این دو را با هم اشتباه نگیریم :
پذیرش کودک
با
پذیرش هر رفتاری که انجام میدهد
یکی نیست.
💬 شما بیشتر در کدام قسمت چالش دارید؟
پذیرش تفاوتهای کودک یا مرزبندی با رفتارهایش؟
4 اشتباه تحصیلی که والدین مرتکب می شوند
تحصیل فرزندان یکی از دغدغههای مهم والدین، بهخصوص در ایرانیهاست. والدین به هر دری میزنند تا بتوانند فرزندانی موفق و سربلند به جامعه تحویل دهند ولی وسواس زیاد در این راه مشکلاتی برای دانشآموزان و گاهی خانواده ایجاد میکند.
★ در این مطلب به 4 اشتباه رایج که والدین از روی ناآگاهی انجام میدهند، اشاره میکنیم:
1- تلاش برای جهشی زدن دانشآموز.
2- تلاش برای شناسنامه گرفتن در نیمه اول سال.
3- رقابت برای ثبتنام کودک در کلاسهای تقویتی متفاوت.
4- تلاش برای ثبتنام دانشآموز در مدارس یا کلاسهای تقویتی خاص.
اگر فرزندت مضطربه، این ۳ کار رو کمتر انجام بده:
❌ مقایسهاش نکن.
❌ اضطرابش رو مسخره یا کوچک نکن.
❌ با ترساندن از آینده سعی نکن مجبورش کنی بهتر عمل کنه.
به جاش بگو:
«میفهمم برات سخته.»
«بیا ببینیم دقیقاً چی نگرانت کرده.»
«لازم نیست این مسئله رو تنهایی حل کنی.»
گاهی همین جملهها فضای خانه رو عوض میکنن. 🫂
تجربه میگه جلو جلو خوشحالی کردن آخرش میرسه به کنسلی، نمیخواد جار بزنی و به بقیه بگی، صبر کن اتفاق که افتاد خوشحالی کن، تازه اونموقع هم به همه نگو، چون همه خوشحال نمیشن.
برای اون دوستی که همیشه میگه «من دیگه نمیکشم» بفرست:
لازم نیست همیشه قوی باشی.
لازم نیست همیشه انگیزه داشته باشی.
لازم نیست همه جوابها رو بدونی.
گاهی فقط باید یک قدم کوچک برداری، بعد کمی استراحت کنی، و دوباره ادامه بدی.
خسته بودن با شکست خوردن فرق داره. 🤍
مقایسه با دیگران یک مشکل عجیب داره:
تو پشت صحنه زندگی خودت رو با ویترین زندگی دیگران مقایسه میکنی.
تو میدونی: چقدر خستهای، چه ترسهایی داری، چه روزهایی خراب کردی...
اما از زندگی نفر مقابل فقط نتیجهای که میبینی رو میدونی.
پس شاید سؤال بهتر این باشه:
«من نسبت به خودِ چند ماه پیشم کجام؟»
روز ۱۹ — شب قبل از امتحان/آزمون
اگر شب قبل آزمون ذهنت شروع کرد:
«اگه خراب کنم چی؟»
«اگه یادم بره چی؟»
«اگه بقیه بهتر باشن چی؟»
سعی نکن با زور این فکرها رو نابود کنی.
به خودت بگو:
«ممکنه نگران باشم، ولی لازم نیست نگرانی من تصمیمگیرنده من باشه.»
بعد فقط روی کاری که همین الان از دستت برمیاد تمرکز کن.
نه نتیجه. نه رتبه. نه مقایسه.
فقط قدم بعدی.
روز ۲۰ — جمله برند کانال
قرار نیست اینجا هر روز بهت بگیم بیشتر تلاش کن.
گاهی لازم داری یکی بهت یادآوری کنه:
نفس بکش.
تو فقط یک کارنامه نیستی.
فقط یک رتبه نیستی.
فقط نمرهات نیستی.
و قرار نیست ارزش خودت رو از نتیجه یک آزمون بگیری.
اینجا قرارِ هوای ذهن و روانت رو داشته باشیم. 🤍
— رویا احمدیان :::
قرار نیست اینجا هر روز بهت بگیم بیشتر تلاش کن.
گاهی لازم داری یکی بهت یادآوری کنه:
نفس بکش.
تو فقط یک کارنامه نیستی.
فقط یک رتبه نیستی.
فقط نمرهات نیستی.
و قرار نیست ارزش خودت رو از نتیجه یک آزمون بگیری.
اینجا قرارِ هوای ذهن و روانت رو داشته باشیم. 🤍
— رویا احمدیان
۳ نشونه که شاید ذهنت بیشتر از چیزی که فکر میکنی تحت فشاره:
🔸 با کوچکترین اتفاق عصبی میشی.
🔸 حتی وقتی استراحت میکنی، ذهنت خاموش نمیشه.
🔸 مدام احساس میکنی «وقت ندارم» حتی وقتی واقعاً عجلهای نیست.
اینها تشخیص بیماری نیستند؛ اما میتونن علامتی باشن که به حال روانت بیشتر توجه کنی.
گاهی چیزی که اسمش رو گذاشتیم «بیحوصلگی»، در واقع خستگی ذهنیه.
اگر مدتهاست این حالتها رو داری و زندگی روزمرهات رو مختل کرده، کمک حرفهای میتونه مهم باشه.
