کولی کنار آتش...

سلام بر کاشفان آزادی… #فرزندان_ایران

| •‌ گلوله‌ها با روکشِ مس حرکت می‌کنند پرندگان با بال و انسان دیگر حرکتی نمی‌کند. در دوردست یک نفر کُشته می‌شود و پیراهنی روی بند تکان می‌خورد. *غلامرضا بروسان

«سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی» اومدی اما دیدم دست تو سرده اون دستا دیگه برنمیگرده ...

پرنده‌ای شدی و نتوانستی بر پهنه‌ی آسمان پرواز کنی. نهری شدی، چشمه‌ای شدی اما نتوانستی لبریز شوی. کودکی شدی اما نتوانستی در کوچه‌ها بازی کنی.   زاده شدی و بزرگ شدی اما نزیستی و زندگی نکردی. #احمد_کایا #موسیقی @whatisliterature

جمعه با کفش‌های خاکستری از روی شهر گذشت و هیچ پنجره‌ای جرأت روشن شدن نداشت. دیوارها گوش داشتند، ساعت‌ها لال بودند و آدم‌ها سایه‌هایی بودند که یادشان رفته بود روزی صدا داشته‌اند. هوا پر بود از نفس‌هایی که به مقصد نرسیدند و سؤال‌هایی که پیش از تولد دفن شدند. جمعه نام یک روز نبود؛ نام زخمی بود که هر هفته دوباره باز می‌شد، بی‌آن‌که خونریزی کند و بی‌آن‌که خوب شود. روی پلک‌های شهر نشست و رؤیاها پیش از آن‌که شکل بگیرند چشم بستند. کوچه‌ها اسم‌هایشان را فراموش کردند و قدم‌ها به عادت ایستادن عادت کردند. در دهان مردم تلخ شد، در گلو ماند و هیچ فریادی راه بیرون پیدا نکرد. نه شب بود، نه روز، نه پایان، نه آغاز؛ فقط ادامه‌ای سنگین از بودن بی‌آن‌که بشود زیست. جمعه ماند، چنان‌که اگر فردایی هم بیاید، رد پایش از روی شهر پاک نخواهد شد.. 🌲

گرگ ها همراه و انسان ها غریب با که باید گفت این حال عجیب؟…