ریان.

چون دلم می‌خواد به عالم و آدم فحش بدم و باید مودب باشم، اینجا بهتره.

توروخدا ببین قبلا برای چی غصه می‌خوردیم.

ما واقعا تلاش می‌کردیم انسان های شادی باشیم‏، برای هر فاجعه و غمی، شوخی‌ای برای ارائه داشتیم، سعی می‌کردیم روحیه خودمون رو نبازیم، اما این‌بار واقعا چه کردید با ما که بعد از گذشت یک ماه، هنوز هم مات و مبهوت هستیم و از در و دیوارمون غم و درد می‌باره.

آهای غمی که مثل یه بختک رو سینه‌ی من شده‌ای آوار. از گلوی من دستاتو بردار، دستاتو بردار از گلوی من.

خوشا به حال آنان كه در ايران مادر نشدند، پدر نشدند؛ عاشق نشدند، عاشق نشدند، عاشق نشدند.

‏دیگه از امید متنفرم، از درست می‌شه متنفرم، از آینده متنفرم، حتی کلمات هم برام غرق نفرتن. ‏هیچ چیز جالبی وجود نداره، همه‌چیز غرق نفرته.

کارم فقط شده هرشب چاووشی گوش دادن و گریه کردن.

ما فرزندان انقلاب نبودیم، ما نان بودیم. نان داغی که لقمه‌ی چپ سران حکومت شدیم. تکه‌پاره‌مان کردند و خوردند و پاشیدند.نه، چه می‌گویم؟ انگار که در این خلقت اضافه بودیم. ما را مصرف جامعه‌مان نکردند، ما را اسراف کردند، پخش‌مان کردند که بر سفره‌ی خودمان ننشسته باشیم، که هیچ‌کدام‌مان در ساختن آن مملکت نقش نداشته باشیم. - عباس معروفی

و من گریستم، برای روزهایی که جوانی‌ام همه صرف نگرانی راجع‌ به فرداها و آینده‌ شد. _یلدا سیدی

واقعا ‏خیلی غم انگیزه وقتی می‌دونی تمام این تقلاها، نه برای یک زندگی مرفه بلکه فقط برای زنده موندنه.

‏کاش هیچوقت وصل نمی‌شدم، دارم از غصه می‌ترکم.

خیلی ناراحتم، از استرس هم دارم سکته می‌کنم. لطفا مراقب خودتون باشین.

‏از گفتن "مراقب خودت باش" به آدم‌هایی که دوسشون دارم، خسته و پیر و متنفر شدم.

ولی واقعا با این همه غم چیکار کنیم؟

عذر می‌خوام ولی با همین قیافه به ناراحت کردن من فکر کردی؟

پس چرا همش دارم امتحان می‌دم.

مگه قرار نبود دانشگاه بخورم به ارشام تهرانی جزوه‌هام بریزه تهش بریم سر خونه زندگیمون؟

عزيزم واقعا خيلی نفهمی ولی حوصله بحث ندارم، همون نفهم بمون.