225
Subscribers
-324 hours
-217 days
-7530 days
Posts Archive
225
Մենք սովորեցինք ժպտալ՝ ցավի արցունքների արանքից, կոչելով նրանց կարոտի արցունքներ… սովորեցինք գոռալ ՆԵՐՍ, լռել հաճախ ու խոսել՝ ժպիտներ նվիրելու պայմանով միայն… Սովորեցինք ԱՊՐԵԼ՝ անգամ անկյանք իրականության մեջ…© Նազենի Հովհաննիսյան
225
Մենք սովորեցինք ժպտալ՝ ցավի արցունքների արանքից, կոչելով նրանց կարոտի արցունքներ… սովորեցինք գոռալ ՆԵՐՍ, որ չնեղվեք հանկարծ էդ գոռոցից, լռել հաճախ ու խոսել՝ ժպիտներ նվիրելու պայմանով միայն… Սովորեցինք ԱՊՐԵԼ՝ անգամ անկյանք իրականության մեջ…© Նազենի Հովհաննիսյան
225
Մենք սովորեցինք փայլել արտաքուստ ու լինել քաղցրահամ, երբ ներսից խամրած ենք ու դառնահամից՝ հուսահատության գլխապտույտով։ …սովորեցինք նայել ՁԵԶ սիրահարի «կույր» հայացքով՝ տեսնելով միայն լավագույնը, որը գուցե նույնիսկ գոյություն չուներ … սովորեցինք սարերը հողին հավասարեցնել հանուն ձեզ ու երկնքից աստղներ իջեցնելով՝ թաքուն դնել ձեր ձեռքերի մեջ, խաբելով ինքներս մեզ՝ իբր դուք եք աստղերն այդ իջեցրել… Սովորեցինք ձեզ համար լինել անսպառ, երբ իսպառ սպառված՝ չգիտեինք՝ որ պատով տալ մեզ, որ կյանքի՛ հետ գանք… …սովորեցինք սպասել, սպասել անվերջ, անհոգնե՛լ ու անտրտում, սպասել, ու հաճախ էդպես էլ չհասնել… չհասցնել… Սովորեցինք ժպտալ՝ ցավի արցունքների արանքից, կոչելով նրանց կարոտի արցունքներ… սովորեցինք գոռալ ՆԵՐՍ, որ չնեղվեք հանկարծ էդ գոռոցից, լռել հաճախ ու խոսել՝ ժպիտներ նվիրելու պայմանով միայն… Մենք սովորեցինք մի կողմ դնել Տիեզերքը՝ հանուն ձեր Աշխարհի…Սովորեցինք ԱՊՐԵԼ՝ անգամ անկյանք իրականության մեջ… իսկ դու՞ք… որտեղ եք դուք… …մի փակեք, պարզապես մի փակեք այն դուռը՝ կյանքի ու սիրո, որը ձեզ համար ԼԱՅՆ, կրնկի վրա բացում է կինը, մի շրխկացրեք նրա դեմքին ձեր իսկ թուլություններն ու անկամությունը… մի դարձեք գերի ձեր թերություններին ու վախերին՝ վերագրելով դրանք կանանց… Մի պաշտպանեք կնոջը, պաշտպանեք ձեր ՍԵՐԸ, պաշտպանեք ձեր սիրո «դարպասը», պաշտպանեք ի վերջո ձեր՝ Երջանիկ լինելու իրավունքը։ ՍԻՐԵՔ Չէ՞, որ արժանի է ՍԻՐՈ ԿԻՆԸ❤️
© Նազենի Հովհաննիսյան225
Մենք սովորեցինք փայլել արտաքուստ ու լինել քաղցրահամ, երբ ներսից խամրած ենք ու դառնահամից՝ հուսահատության գլխապտույտով։
…սովորեցինք նայել ՁԵԶ սիրահարի «կույր» հայացքով՝ տեսնելով միայն լավագույնը, որը գուցե նույնիսկ գոյություն չուներ … սովորեցինք սարերը հողին հավասարեցնել հանուն ձեզ ու երկնքից աստղներ իջեցնելով՝ թաքուն դնել ձեր ձեռքերի մեջ, խաբելով ինքներս մեզ՝ իբր դուք եք աստղերն այդ իջեցրել…
Սովորեցինք ձեզ համար լինել անսպառ, երբ իսպառ սպառված՝ չգիտեինք՝ որ պատով տալ մեզ, որ կյանքի՛ հետ գանք…
…սովորեցինք սպասել,
սպասել անվերջ,
անհոգնե՛լ ու անտրտում, սպասել, ու հաճախ էդպես էլ չհասնել… չհասցնել…
Սովորեցինք ժպտալ՝ ցավի արցունքների արանքից, կոչելով նրանց կարոտի արցունքներ… սովորեցինք գոռալ ՆԵՐՍ, որ չնեղվեք հանկարծ էդ գոռոցից, լռել հաճախ ու խոսել՝ ժպիտներ նվիրելու պայմանով միայն…
Մենք սովորեցինք մի կողմ դնել Տիեզերքը՝ հանուն ձեր Աշխարհի…Սովորեցինք ԱՊՐԵԼ՝ անգամ անկյանք իրականության մեջ…
իսկ դու՞ք…
որտեղ եք դուք…
…մի փակեք, պարզապես մի փակեք այն դուռը՝ կյանքի ու սիրո, որը ձեզ համար ԼԱՅՆ, կրնկի վրա բացում է կինը, մի շրխկացրեք նրա դեմքին ձեր իսկ թուլություններն ու անկամությունը…
մի դարձեք գերի ձեր թերություններին ու վախերին՝ վերագրելով դրանք կանանց…
Մի պաշտպանեք կնոջը,
պաշտպանեք ձեր ՍԵՐԸ,
պաշտպանեք ձեր սիրո «դարպասը»,
պաշտպանեք ի վերջո ձեր՝ Երջանիկ լինելու իրավունքը։
ՍԻՐԵՔ
Չէ՞, որ արժանի է ՍԻՐՈ ԿԻՆԸ❤️
© Նազենի Հովհաննիսյան225
Մենք սովորեցինք փայլել արտաքուստ ու լինել քաղցրահամ, երբ ներսից խամրած ենք ու դառնահամից՝ հուսահատության գլխապտույտով։
…սովորեցինք նայել ՁԵԶ սիրահարի «կույր» հայացքով՝ տեսնելով միայն լավագույնը, որը գուցե նույնիսկ գոյություն չուներ … սովորեցինք սարերը հողին հավասարեցնել հանուն ձեզ ու երկնքից աստղներ իջեցնելով՝ թաքուն դնել ձեր ձեռքերի մեջ, խաբելով ինքներս մեզ՝ իբր դուք եք աստղերն այդ իջեցրել…
Սովորեցինք ձեզ համար լինել անսպառ, երբ իսպառ սպառված՝ չգիտեինք՝ որ պատով տալ մեզ, որ կյանքի՛ հետ գանք…
…սովորեցինք սպասել,
սպասել անվերջ,
անհոգնե՛լ ու անտրտում, սպասել, ու հաճախ էդպես էլ չհասնել… չհասցնել…
Սովորեցինք ժպտալ՝ ցավի արցունքների արանքից, կոչելով նրանց կարոտի արցունքներ… սովորեցինք գոռալ ՆԵՐՍ, որ չնեղվեք հանկարծ էդ գոռոցից, լռել հաճախ ու խոսել՝ ժպիտներ նվիրելու պայմանով միայն…
Մենք սովորեցինք մի կողմ դնել Տիեզերքը՝ հանուն ձեր Աշխարհի…Սովորեցինք ԱՊՐԵԼ՝ անգամ անկյանք իրականության մեջ…
իսկ դու՞ք…
որտեղ եք դուք…
…մի փակեք, պարզապես մի փակեք այն դուռը՝ կյանքի ու սիրո, որը ձեզ համար ԼԱՅՆ, կրնկի վրա բացում է կինը, մի շրխկացրեք նրա դեմքին ձեր իսկ թուլություններն ու անկամությունը…
մի դարձեք գերի ձեր թերություններին ու վախերին՝ վերագրելով դրանք կանանց…
մի…
Մի պաշտպանեք կնոջը,
պաշտպանեք ձեր ՍԵՐԸ,
պաշտպանեք ձեր սիրո «դարպասը»,
պաշտպանեք ի վերջո ձեր՝ Երջանիկ լինելու իրավունքը։
ՍԻՐԵՔ
Չէ՞, որ արժանի է ՍԻՐՈ ԿԻՆԸ❤️
© Նազենի Հովհաննիսյան225
Ի՞նչ կուզեիր էս պահին
Ուզում եմ գրկել նենց, որ ցավի ձեռքերս…
Ուզում եմ տեսնել, թեկուզ չտեսնի աչքերս…
Ուզում եմ, ասես՝ չեմ դիմանում առանց քեզ…
Ուզում եմ, ասես՝ անտարբեր չես իմ հանդեպ…
Ուզում եմ տեսնել…
Ուզում եմ ժպտալ…
Ուզում եմ գրկել…
Ուզում եմ քեզ զգալ…
Ուզում եմ համբուրել…
Ուզում ուրախ քայլենք…
Ուզում եմ նվիրվեմ…
Ուզում եմ նվիրվես…225
Ուզում եմ իմանաս…
Քեզ կսիրեմ, բայց ցույց չեմ տա որ դու կաս…
Քեզ կփնտրեմ, բայց չեմ խնդրի որ հետ գաս…
Շուրթերս քեզ միշտ էլ կասեն որ դու չկաս…
Բայց սրտումս եղել ես, կաս ու կմնաս…❤️🩹