حِس

زیبا بود.

این روزا هیچی بیشتر از دیدن برنامه مهمونی و شخصیتای ببعی،جیگر، فامیل دور خوشحالم نمیکنه.

نوروزتون فرخنده باد✨️

ولی آن کس که مُرد از شوق دیدار تو من بودم:)

من طاقت یعقوب ندارم، بغلم کن.

تو مرا آزردی که خودم کوچ کنم از شهرت تو خیالت راحت! میروم از قلبت میشوم دورترین خاطره در شبهایت تو به من میخندی و به خود میگویی: باز می آید و میسوزد از این عشق ولی... بر نمیگردم، نه! میروم آنجا که دلی بهر دلی تب دارد عشق زیباست و حرمت دارد. 

شما که او را ندیده‌اید؛ چشم‌هایش چشم‌هایش چشم‌هایش... باور کنید من هم سیر ندیدمش چشم‌هایش نگذاشتند.

قدم بزن همه‌ی شهر را به پای خودت و گریه کن وسط کافه ها برای خودت تو خود علاج غم و درد بیشمار خودی برو طبیب خودت باش و مبتلای خودت.

ﭼﻪ ﮔﻨﺎﻫﯽ؟ ﺗﻮ ﻣﺮﺍ ﺗﻨﮓ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺑﮕﯿﺮ ﺗﻦِ ﺗﻮ ﻋﯿﻦ ﺑﻬﺸﺖ ﺍﺳﺖ، ﺟﻬﻨﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ!

دختر دستش را بريده بود اندازه اي كه نياز به بخيه زدن داشت. با شوهرش آمده بود. وقتي خواست روي تخت دراز بكشد شوهرش نشست و سرش را روي پاهايش گذاشت. تمام طول بخيه زدن دستش را گرفت و نازش را كشيد و قربان صدقه اش رفت. وقتي رفتند هركسي چيزي گفت، يكي گفت زن ذليل، يكي گفت لوس، يكي چندشش شده بود و ديگري حالش بهم خورده بود! يادم افتاد به خاطره اي دور روي همان تخت. خاطره زني با سر شكسته كه هرچه گفتم چطور شكست فقط گريه كرد و مردي كه مي ترسيد از پاسخ زن. زن آنقدر از بخيه زدن ترسيده بود كه بازهم دست مرد راطلب مي كرد و مرد آنقدر دريغ كرد كه من كنارش نشستم و دستش را گرفتم و آرام در گوشش گفتم لياقت دستانت بيشتر از اوست. اما وقتي آنها رفتند كسي چيزي نگفت! هيچكس چندشش نشد و هيچ كس حالش بهم نخورد... همه چيز عادي بنظر آمد و من فكر كردم "ما مردمي هستيم كه به نديدن عشق بيشتر عادت داريم تا ديدن عشق.