سها كوچك.

و خب هر دهه جريان زندگي يه جوريه، مثلا ٢٠١٦ اون شكلي بود يا تا چند سال پيش ايمو بودن و پانكي بودن جالب بود، الان كلين گرل استتيكه.

و در عوض ثانيه اي فكر كنم اين اشتباهه يا بايد عوضش منم يا بايد برگردم در همون لحظه مسير رو درست ميكنم و جبران ميكنم.

راجع به هيچي گارد ندارم (مگر اينكه غيراخلاقي باشه)

و من يك اخلاق خوبي كه از همون بچگيم داشتم همينه

حوصله هيچ چيزي رو ندارم و بنظرم مشكل از جامعه ست كه من امنيت حداقل رواني رو ندارم.

هيچجاي دنيا بابت ٤ تا عكس نرمال ادمها مسج كريپي نميگيرن.

حتي راجع به پست كردن عكس هام هم راحت نيستم.

وگرنه شايد نوع پوششم رو راحتتر حتي انتخاب ميكردم الانشم.

يعني لازم بشه از خودم دفاع كنم و فحاشي و بحث كنم. اصلا دلم نميخواد اينجوري بشه و در اين موقعيت ها قرار بگيرم كه اعصابم رو به هم بريزم.

ولي حتي الانشم برام ازاردهنده ست كه لازم باشه هر نوع رفتار و ري اكشني رو از ادمها حتي يك ثانيه تحمل كنم.

و ميدوني شخصا ادمي نيستم كه ذره اي برام فكر و حرف رندوم پرسن ها مهم باشه

من خوشم نمي اومد اذيت شدم يعني يكم كه وارد جامعه شدم سريعا درش اوردم

چون فكر كن با سابقه ٠ عدد رابطه و دوستپسر پيرسينگ زبون داري و بقيه الردي جاجت مي كنن و بچه اي واقعااا

خيلي بد بچ وايب بود، و شبيهم نبود بنظرم و خيلي جاجمنت پيش مي اومد

تا ١٩ سالگي داشتمش

واي

زبون از همه بهت بیشتر میومد واقعا.

honestly i felt lucky idk

دقيييييقاً

=))))))