en
Feedback
| با شُما هَستَم |

| با شُما هَستَم |

Open in Telegram
207
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
No data30 days
Posts Archive
Mc Tes - Baad.mp36.93 MB

Mc Tes - Baad.mp36.93 MB

09 - [Solo-Leveling]SymphonicSuite-L.mp36.26 MB

پیروزی ضعیفت کرده .

1784001423.mp35.36 MB

ابراهیم شده ام به چشمهایت؛ رنگ شعله های تنم‌ عوض شده؛ پوست و گوشت تا استخوانم بوی تو را میدهد. ابراهیم شده ام به چشمهایت‌.

1769025642.mp32.58 MB

ای نوروز.mp33.11 MB

1770155700.mp33.71 MB

1770155307.mp33.17 MB

زندگی ما در حال بهتر شدن نیست. این، حقیقت محض است. به‌خصوص زندگی بچه‌هایمان. دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم، دنیایی شده که فیل
زندگی ما در حال بهتر شدن نیست. این، حقیقت محض است. به‌خصوص زندگی بچه‌هایمان. دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم، دنیایی شده که فیلم خوشبینانه ساختن در آن باید کلاهبرداری و حقه‌بازی باشد یا نشدنی و محال است. حداقل برای من نشدنی و محال است. من همیشه و همه جا آن سوی زندگی را دیده‌ام که همان‌طور که می‌گویی تلخ و سیاه بوده و سیاه‌تر هم می‌شود، ولی هنوز به هنوز به عمق سیاهی نرسیده، یادم می‌آید همیشه با همکاران آلمانی‌ام شوخی می‌کردم و می‌گفتم: «مرگ، فیلم سیاه است.» یعنی وقتی فیلمم سیاه می‌شود، خودم می‌میرم. به‌هرحال سعی کرده‌ام اقلا از این راه هنوز نقی بزنم که: «مردم بد و غلط فکر می‌کنید.» - سهراب شهید ثالث

داکوتا جانسون با گردنبند زن، زندگی، آزادی. در خلوت از لذت به خود می لرزید که فیگور دست چندمی از جهان سرمایه به یاد شورشی کور در خاکتان افتاده و عینا مثل یک پدیده ی گردشگری یا موزه ی وحوش به آن نگاه می کند؛ منادیان سرمایه داری و هالیوود، شیک پوشان خوش صحبت و دارای رسانه؛ بارها پیش از این ثابت کرده اند که نگاه و توجهشان به این وطنِ دست و پا شکسته، چیزی جز نگاه یک شکارچی به یک شکارِ فریب خورده و در آستانه ی افتادن دامی آماده نیست. لذت ببرید از همراهی کثافت ظلم و نابرابری با صدای نامتحد و گاه و ناگاه خاموش شما. تاریخ مارا به تنهایی نفس میکشد و تا همین لحظه ما خودمان بوده ایم که اجساد برادران کارگرمان را به دوش می کشیدیم؛ پس مبادا حتی ثانیه ای فکر کمک سران سیستم سرمایه ای که دست و پای برادران و خواهرانمان در بین چرخ دنده های آن خرد میشود، شمارا دلگرم کند. زن، آن کارگریست که شور، عصیان و حیات خودرا در این ساختار فدا میکند تا تصویر مبارزه ی این طبقه، جلوی شورش طبقه متوسطان دستمایه ی عروسک های هالیوود و ابتذال سرمایه تصویر خوشرنگی نباشد. اینگونه شما و ترانه های مضحکتان باشید که جلب توجه میکنید. از خاکسترِ شورش شکست خورده تان، پس از بوی تعفن اپوزیسیون های گندیده ی بورژوازی مآب شما و از روی استخوان های چپ های خیانت کارتان؛ نفس گرم مادران این سرزمین سر بر فلک خواهد کشید. فریاد کارگران تشنه ای که فقط رنگ سرخ انقلاب سیرابشان میکند و تا آن روز، با بند بند وجودمان جلوی خط استثمار مقاومت خواهیم کرد. دست و پا بزنید، همچنان دست و پا بزنید.

داکوتا جانسون با گردنبند زن، زندگی، آزادی. در خلوت از لذت به خود می لرزید که فیگور دست چندمی از جهان سرمایه به یاد شورشی کور در خاکتان افتاده و عینا مثل یک پدیده ی گردشگری یا موزه ی وحوش به آن نگاه می کند؛ منادیان سرمایه داری و هالیوود، شیک پوشان خوش صحبت و دارای رسانه؛ بارها پیش از این ثابت کرده اند که نگاه و توجهشان به این وطنِ دست و پا شکسته، چیزی جز نگاه یک شکارچی به یک شکارِ فریب خورده و در آستانه ی افتادن دامی آماده نیست. لذت ببرید از همراهی کثافت ظلم و نابرابری با صدای نامتحد و گاه و ناگاه خاموش شما. تاریخ مارا به تنهایی نفس میکشد و تا همین لحظه ما خودمان بوده ایم که اجساد برادران کارگرمان را به دوش می کشیدیم؛ پس مبادا حتی ثانیه ای فکر کمک سران سیستم سرمایه ای که دست و پای برادران و خواهرانمان در بین چرخ دنده های آن خرد میشود، شمارا دلگرم کند. زن، آن کارگریست که شور، عصیان و حیات خودرا در این ساختار فدا میکند تا تصویر مبارزه ی این طبقه، جلوی شورش طبقه متوسطان دستمایه ی عروسک های هالیوود و ابتذال سرمایه تصویر خوشرنگی نباشد. اینگونه شما و ترانه های مضحکتان باشید که جلب توجه میکنید. از خاکسترِ شورش شکست خورده تان، پس از بوی تعفن اپوزیسیون های گندیده ی بورژوازی مآب شما و از روی استخوان های چپ های خیانت کارتان؛ نفس گرم مادران این سرزمین سر بر فلک خواهد کشید. فریاد کارگران تشنه ای که فقط رنگ سرخ انقلاب سیرابشان میکند و تا آن روز، با بند بند وجودمان جلوی خط استثمار مقاومت خواهیم کرد. دست و پا بزنید، همچنان دست و پا بزنید.

photo content

Repost from مغاک
امروز سالگرد ثبت این عکس است. لپا رادیچ تنها ۱۵ سال داشت که نیروهای محور در سال ۱۹۴۱ به یوگسلاوی حمله کردند. بعد از این‌که آل
امروز سالگرد ثبت این عکس است. لپا رادیچ تنها ۱۵ سال داشت که نیروهای محور در سال ۱۹۴۱ به یوگسلاوی حمله کردند. بعد از این‌که آلمانی‌ها او را گرفتند، رادیک را به اعدام با دار زدن محکوم کردند. اول، آلمانی‌ها او را در انزوا نگه‌داشتند و در تلاش برای استخراج اطلاعات در طول سه روز منتهی به اعدام او را شکنجه کردند. او اما در آن زمان و هم در لحظات قبل از اعدامش از افشای هرگونه اطلاعات درباره‌ی هم‌رزمانش امتناع کرد، وقتی برای آخرین بار از او خواستند نام دیگر پارتیزان‌ها را اعلام کند، به جلاد نازی پاسخ داد: «من خائن به خلقم نیستم. کسانی که از آن‌ها می‌پرسی، هنگامی که موفق شوند همه‌ی شما بدکاران را تا آخرین انسان محو خواهند کرد.» #تاریخ_طبقه_کارگر @Maghakintel

1769025672.mp33.25 MB