هیچ و همه

چون نیک بنگری همه تزویر می‌کنند… حافظ

جودی! کاملا با تو موافق هستم که عده‌ای از مردم هرگز زندگی نمی‌کنند و زندگی را یک مسابقه دو می‌دانند و می‌خواهند هرچه زودتر به هدفی که در افق دوردست است دست یابند و متوجه نمی‌شوند که آنقدر خسته شده‌اند که شاید نتوانند به مقصد برسند؛ و اگر هم برسند ناگهان خود را در پایانِ خط می‌بینند. درحالی که نه به مسیر توجه داشته‌اند و نه لذتی از آن برده‌اند. بابا لنگ دراز- جین وبستر

کرد از همه بیزار، تمنای تو ما را. بابافغانی

به تماشایِ تو سرگشته چو پرگار شدیم. صائب تبریزی

جرات کنید راست و حقیقی باشید. جرات کنید زشت باشید! اگر موسیقیِ بد را دوست دارید، رک و راست بگویید. خود را همان که هستید نشان بدهید. این بزکِ تهوع‌انگیزِ دورویی و دو پهلویی را از چهره‌ی روح خود بزدایید، با آبِ فراوان بشویید! رومن رولان

این نشد ایمان که با بادی پریشان می‌شود. فریدون چگینی

گاه احساس می‌کنم به کم و کیفِ هزاران نفر، در تنهاییِ خودم زیسته‌ام.

محمود دولت‌آبادی

عشق، خطای فاحشِ فرد در تمایز یک آدمِ معمولی از سایر آدم‌های معمولی است. جرج برنارد شاو

در دنیا خفتگانی هستند که بیداریشان همچو بیداریِ اژدها وحشتناک است. تاریخِ بشر اثبات کرده است که مذهبیونِ متعصب و ابلهانِ خرافاتی بدترین نوعِ آن هستند. ناپلئون بناپارت

دردِ تو آنقدر عمیق است که…

صادق هدایت.

پشتِ هر پنجره دنبالِ تو می‌گردد ماه... اسماء سوری

تو ابرِ ما بودی؛ ولی جای دیگری باریدی. ما شانس نداشتیم! رسول یونان

خستگی‌هایت را به کجا باید برد؟ بین اشک‌های نگاهت می‌شود راحت مرد این همه دغدغه را با چه چیز باید شست؟ حالِ ایامِ به کام را در کجا باید جست؟ خسته‌ای می‌دانم… یک نفس فاصله مانده طاقتش را آور خویشتن را پیش خود بین به خودت کن باور… یک نفس تاب آور که‌ تمام می‌شود این روزهای سرسام‌آور هرچه کردی‌ کافی‌ست… هرچه داری گیراست… قدرتت را جمع کن قدرتت هم زیباست. غزل

بدونِ او نمی‌میری.

تکه‌هایی از یک کل منسجم- پونه مقیمی.

افسوس که تمامِ روابط انسانی نیاز به نوعی نقاب دارد و تنهایی، آخرین گریزگاهِ انسان‌های صادق است. صادق هدایت

می‌دانم چرا هیچگاه یادِ من نیستی. من زخمی بر روحت به یادگار نگذاشتم که با هر تلنگری یادم بیفتی. انسان به زخم‌ها بیشتر می‌اندیشد تا مرهم‌ها… ایوان کلیما