پس از

و تو نیز، بمان.

نمی‌دانم، و اما می‌دانم باید تاب بیاورم، صبوری کنم. بمانم.

آیا در انتهای این سیاهیِ مطلق، سپیدی را میبینی؟

و امید از من دست برمی‌دارد.

آشفته‌ام.

رویاپردازی می‌کنم، به یاد روزهایی که هنوز راهی برای رسیدن به رویاها بود.

بعضی از زخمها را تنها با مرگ میتوان شفا داد @vachellia

عزیز من، فکر به اینکه چه بود، چه می‌توانست شود و چه شد، نبردی دائمی و خونین است. امید دارم که از این نبرد زنده بیرون آیی. [من در آینه]

دیگر به یاد نمی‌آورم که چگونه و چند ترک بر روانم نشسته است، تنها می‌دانم که به اشاره‌ای فرو خواهم ریخت.

این می‌تواند در قالب هر فردی که ما به آن حس وابستگی پیدا کرده‌ایم صادق باشد.

شما در مقابل شخصی که به آن وابستگی‌ پیدا کرده‌اید به شدت ضعیف‌ و شکننده می‌شوید. چرا که او میتواند از این موضوع به عنوان نقطه‌ضعف شما استفاده کند.

وابستگی آدم را به شدت ضعیف میکند.

با صدای بریده‌بریده‌ات فریاد می‌زنی که آرامی، اما من دست و پا زدنت را می‌فهمم.

آدمی که خوابیده است بیدار نمیشود، حتی اگر بسیار روز شده باشد @vachellia

می‌پرسی چرا برای خودم نگرانم؛ چون هرآنچه پیش‌تر قصد پذیرشش را نداشتم، اکنون پذیرفته‌ام.