اینستادیزاین | آموزش طراحی و هوش مصنوعی

سلام شب همگی بخیر 💙 پک براش گرد غبار که برای جذابیت طرح ضروری هست رو توی فایل بعدی براتون ارسال میکنم. @instadesigncom

مثل اینکه یه لقب جدید یه مدتیه که برای یکسری افراد استفاده میشه، برای کیا؟ کسایی که تا کوچیک ترین سوال تو ذهنشون تداعی میشه میرن سراغ chatGPT "اسلاپر" این افراد از مغزشون بعنوان یه ابزار دسته دوم استفاده میکنن و قبل از اینکه از مغزشون کار بِکِشن از هوش مصنوعی میپرسن و چون دنیا داره میره به سمتی که هوش مصنوعی جواب همه سوال هارو میدونه بخش حل مسئله مغز این افراد رفته رفته ضعیف میشه. اسلاپر نباشیم! 🆔 @instadesigncom

در از نظر مفید بودن مطالب (چه علمی چه احساسی و..)، تلگرام خیلی بهتر از اینستاگرام هست، جایی که رقابت رفتن به اکسپلور و هشتگ و.. نیست و مطالب بار علمی بالاتری دارن. خیلی خوب میشه اگه از تایم اینستا یا شورت یوتیوب کم کنیم و به تایم محتوای مفید تلگرام اضافه کنیم. البته طبیعتا خوندن هم تاثیر مثبت بیشتری میذاره تا اینکه فقط اسکرول کنی و ویدئو هارو تماشا کنی. @instadesign_co

آخر شب ها معمولا مطالب مفید کانال های تلگرامی رو چک میکنم، یکی از این کانال ها برای این دختر خانوم هست که واقعا جمله هاش روی روح آدم تاثیر میذاره حال من رو که خوب میکنه امیدوارم با خوندن مطالبش حال شماهم خوب بشه 💙

وقتی صدای درونت، به‌جای همدل… می‌شه شکنجه‌گر. 🔸گاهی چیزایی که به نظر خوب میان مثل سخت‌کوشی، وجدان کاری، مسئولیت‌پذیری انگار یه‌دفعه تبدیل می‌شن به یه زندان توی سرمون. یه صدای تند و تلخ که نمی‌ذاره نفس بکشیم. اسمش هر چی باشه: منتقد درونی، سوپرایگو، طرح‌واره معیارهای سخت‌گیرانه یا حتی کمال‌گرایی… آخرش یه چیزه: صدایی که فقط می‌خواد بگه "هنوز کافی نیستی." 🔹این صدا خیلی وقت‌ها با وعده‌ی قشنگی شروع می‌کنه:

"اگه کامل باشی، دوست‌داشتنی می‌شی."

"اگه اشتباه نکنی، کسی ترک‌ت نمی‌کنه."

"اگه بهترین باشی، بالاخره تأیید می‌شی..."

اما آخرش چی؟ یه عالمه احساس گناه، شرم، خشم از خود، و تنهایی. 🔹این صدای درونی، یه وقتایی این شکلی می‌شه: دائم حس می‌کنی خوب نیستی نمی‌تونی اشتباهات معمولی رو ببخشی از شدت کمال‌گرایی، شروع نمی‌کنی هیچ‌وقت از خودت راضی نیستی، حتی وقتی موفق می‌شی فقط دنبال تأییدی، حتی به قیمت له شدن خودت..

ادامه دارد

@ansoyedaroon

توصیه میکنم حتما آموزش کار با این سایت که توی استوری هست رو اول ببینید تا کار باهاش براتون راحت باشه 💙

A full-body 3D cartoon character with the same designed face, standing and looking directly at the camera with a surprised expression, wide open eyes, raised eyebrows, mouth slightly open, both hands and feet fully visible in the frame, stylized Pixar/Disney style, vibrant colors, detailed body proportions, cinematic lighting, high quality render, plain background, isolated character.

دومین پرامپتی که باید بهش بدیم:

A 3D cartoon character of a man’s face, Pixar/Disney style, smooth skin, detailed textures, expressive eyes, slightly exaggerated proportions, vibrant colors, cinematic lighting, high quality render, suitable for use in social media post covers.

اولین پرامپتی که باید بهش بدیم:

سلام شب همگی بخیر💙 لینک سایت ideogram که استوری های امروز بهش اختصاص داده شده و میتونه کاراکتر ثابت برامون بسازه. لینک سایت http://ideogram.ai/character @instadesigncom

✅ مجموعه فایل های لنز فلر @instadesigncom

لینک 7 تا هوش مصنوعی برتر تصویرساز مربوط به ریلز آخر 📌 به ترتیب هستن @instadesigncom

1️⃣ https://www.bing.com/images/create/ 2️⃣ https://firefly.adobe.com/ 3️⃣ https://chatgpt.com/ 4️⃣ https://www.imagine.art/dashboard/image 5️⃣ https://www.freepik.com/pikaso/edit 6️⃣ https://www.krea.ai/apps/image/realtime 7️⃣ https://ideogram.ai/

📌پک جرقه های آتش و دود @instadesigncom

چرا حضور مهمتر از کمال است؟ بیشتر مردم یک عمر را صرف تجربیات، ایده‌ها یا دستاوردها می‌کنند، اما متوجه می‌شوند که چیزی که واقعاً آرزویش را داشتند حضور بود. توجه نیست. نه عملکرد است و نه حتی آرامش. اما حضور چیست؟ نه به عنوان یک کلمه خوب در یک بروشور ترویجی یا یک کلیشه مربیگری، اما در اصل آن؟ حضور، تجربه احساسی از حضور کامل در اینجاست، بدون اینکه هیچ چیز به آینده کشیده نشده باشد و هیچ چیز در گذشته گیر نکرده باشد. وقتی سعی نمی‌کنی کسی باشی، این چیزی است که باقی می‌ماند. حضور،نیازی به ساکت بودن افکار شما ندارد. به واقعی بودن شما نیاز دارد. در زندگی خودم، در مکان‌هایی حضور پیدا کرده‌ام که هرگز وارد تقویم من نشده‌اند: - نشستن با دخترم در حالی که او به خواب می‌رفت، بدون نیاز به آموزش یا محافظت یا توضیح چیزی. - ایستاده لب دریا بدون تلفن و بدون تماشاچی. - گوش دادن به یک مشتری در نهایت، حقیقت داستانی را که سال‌ها تمرین کرده بود می‌گوید. لحظات حضور، لحظات راهبردی یا مدیریتی نبودند، اما چیز مقدسی وارد اتاق رهبری می‌شد. من آمده‌ام تا نشان دهم حضور، کاری نیست که ما انجام دهیم. این چیزی است که ما اجازه می‌دهیم باشد. این حضور به یک نوع صداقت، عمیق‌تر از آنچه دنیا تمایل دارد به آن پاداش دهد، نیاز دارد. همانطور که مارتین بوبر نوشت، «زندگی واقعی تماماً ملاقات است.» او در مورد جلسات کاری صحبت نمی کرد. او در مورد ملاقات خام و متقابل بین یک روح و روح دیگر صحبت می‌کرد، جایی که شما دیگر در حال اجرای نمایش یا متقاعد کردن یک نفر دیگر نیستید، بلکه فقط هستید. حواس پرتی از عملکرد ما در روزگاری زندگی می کنیم که «حضور» با «عملکرد» جایگزین شده است. همان جایی که نشان دادن توانمندی خود یعنی خودنمایی. جایی که هر چه بیشتر بگوییم کمتر با هم هستیم. جایی که قبل از اینکه گرمای خورشید را احساس کنیم از غروب آن عکس می‌گیریم. جایی که ما قبل از اینکه واقعاً گوش فرا بدهیم، به یک سؤال پاسخ می‌دهیم. حتی قبل از اینکه متوقف شده باشیم، یک عقب نشینی را برنامه‌ریزی می‌کنیم. «ما هنر بودن با آنچه هست را از دست داده ایم.» رشاد احمد ۷ اوت ۲۰۲۵