مُبهم

دوست معمولى وجود نداره، هميشه يواشكى يكى احساس داره

تاریخ انقضا داره هر تغییری.

شاید ی مدت بخاطر شما عوض شن. کافیه فقط ازشون فاصله بگیرین تا دوباره بگردن ب همون ادمی ک قبل شما بودن.

نمیدونم چیشد که یهو بی حس شدم نسبت به همه چیز ، وقتی یکی بهم میگفت دوست دارم دیگه قلبم نمیلرزید ، حس میکردم یه جمله خیلی معمولیه بین آدما که هر کسی هر جا دوس داشت ازش استفاده میکنه حتی گاهی وقتا اون جمله واقعی نیست و پشتش کلی دروغ هست ، از یه جا به بعد دیگه منتظر شب بخیر گفتن کسی نمیموندم دیگه مثل قبل نبودم که خوابم نبره ، تو فکر باشم ، با اضطراب بخوابم ، سرمو میزاشتم رو بالشت و میرفتم تو خواب عمیق ، دیگه از تنهایی نمیترسیدم و هر لحظه دنبال بهونه بودم برای پاک کردن آدما از قلب و مغز و زندگیم ، دیگه اون آدمی نبودم که سریع ببخشه و فراموش کنه ، نمیدونم چیشد که تبدیل شدم به یه آدمی که هیچی از یادش نمیره حتی اشتباهای خیلی کوچیک و جزئی ، دیگه اون آدم صبور نبودم و خیلی سریع صبرم لبریز میشد ، تبدیل شدم به آدمی که کتاب خوندن و فیلم دیدن رو ترجیح میده به حرف زدن با یه مشت آدم که الکی ادعا رفاقت میکنن بعد از پشت خنجر میزنن بهت ، وقتی دلم یه آدم میخواست که باهاش حرف بزنم آینه رو میزاشتم رو به روم و خیره میشدم به خودم و با خودم میگفتم : کی بهتر از خودم؟ حداقل اعتماد دارم که از حرفام سوء استفاده نمیکنه ، نمیره بگه به کسی ، الکی احساس همدردی نمیکنه ، تا آخرم باهاته هر جا بری ، هر کار کنی ، این خودتی که همیشه هستی بدون هیچ منتی.

اگر زیبا بودن هنر بود، چشمات گرون‌ترین تابلو میشد.

من نمیفهمم مشکل پسرا با باسن دادن ب دخترا چیه😍💔

همه جاهایی که باهم رفتیم رو تنهایی رفتم ولی تو بیشتر از خودم اونجا بودی.

‏خدایا از جنده های دورش کم کن و به زیبایی من بیافزا 🤲🏻