پَستو.

من خیلی دلم تنگ شده برای زیادی بودن. کلاهدوز به آلیس می‌گفت که muchnessات رو از دست دادی‌ها، از اون مدل زیادی‌بودن‌ها منظورمه. i used to be much muchier. الآن فقط درختم.

تازه ترجیح می‌دم خط‌ها با مداد و کج‌و‌کوله باشه.

خیلی جالبه من تا سال‌ها نمی‌ذاشتم یه نقطه روی برگه‌های کتابم بی‌افته و حالا اینجوری شدم.

وقتی کتابی که قبلا انگلیسی خوندی رو می‌خری و حالا باید جاهایی که زیرشون خط کشیدی رو به این‌طرف منتقل کنی:

sketch by Xue Jiye.

― Sylvia Plath, The Unabridged Journals. ©

جوانِ ایرانی اول قیمت کتاب‌خوان الکتریکی سرچ می‌کنه بعد قیمت کلیه b+ با نرخ ۱۴۰۴.

جدی نازترین شاپ دنیاست. عاشقشم.

عسل بلاها؛ من یه دکه‌ی کوچولو باز کردم با مضمون کارت‌های پستال! در خدمت شما هستم! 💌🌶️🎀 می‌تونین اینجا ببینیدش ؛ elewenstore ✶

وقتی باهات حرف می‌زدم دلم نمی‌خواست از کلمات استفاده کنم. حس می‌کردم آلوده‌مون می‌کنه.

دلم می‌خواست اینقدر بهت نزدیک بشم تا ازت بترسم.

باید میدونستیم که عشق قراره چی باشه. وسواس، با رگه‌هایی از تهوع. قراره غمی باشه که شب‌ها از گوشه‌ی پلکت می‌چکه، که یه راه میشه برای رسیدن دو تا ابروت، به همدیگه. یه آهنگ میشه که نمیدونی برای چندمین بار رو تکراره، یه مسیر میشه که نمیدونی چطور تموم شده. عشق میشه یه پستو برای خزیدن خونت توی رگ‌های یه درخت دیگه. میشه وسواس، با طرحی از تهوع. | برای پستو، کسی که دلم برای نوشتنش تنگ شده.

آقا ببخشید ما خالی‌ایم. نه سخنی، نه احساسی و نه گاهی مغزی. خالیِ خالی. صداها در نمیان، کلمات نوشته نمی‌شن و هی به خودمون دروغ می‌گیم که نه بابا همه‌چیز خوبه. نه آقا خوب نیست، من و بقیه‌ی من‌ها خالی‌ایم.

(اندکی بی‌ربط) یاد اون موقع افتادم که ژیژک وسط یکی از سخنرانی‌هاش بوده و وسطش گوشی بدیو زنگ میزنه. بدیو همونجا گوشی رو جواب می‌ده و به ژیژک میگه یه لحظه هیچی نگو صدای پشت تلفن نمیاد. 🧍🏻

۲۰۲۵ تا اینجا یه امتحان خوب و یه هوای خوب و یه کتابِ قشنگ بهم داده 💗 (موقع نوشتن این برق رفت).

روزهایی که با خاموش کردن چراغ می‌تونم توی تاریکی اتاق شناور شم، خودم رو توی پتو مچاله کنم و با برف باریدن به‌جای it's snowing like it's the end of the world به فرامز اصلانی گوش بدم رو خیلی دوست دارم.

من نمی‌دونم چجوری تبریک بگم، پیرمردی شاد باشید.

کاش برف بیاد که بتونم در برف: