𝒔𝒊𝒍𝒆𝒏𝒄𝒆

کاش آدما اشتباهی دل نبندن..

کاش آدما اشتباهی دل نبندن.

دوست ندارم با آدم‌های همیشه ناراضی از شرایط معاشرت داشته باشم. حس می‌کنم این آدم‌ها نه تنها به خودشون اجازه‌ی لذت بردن از زندگی رو نمی‌دن بلکه وقتی در کنار بقیه هستن هم خوشبختی رو از اون‌ها سلب می‌کنن.

این عکسا از اون روز جا مونده بودن...🌩

همینکه کارل گوستاو یونگ میگه :مقایسه نکن. چرتکه نینداز. راه دیگران به درد تو نمی‌خورد. راه دیگران تو را گمراه می‌کند، فریبت می‌دهد؛ تو باید راه خودت را کامل کنی..

همه‌ش در تلاشم که به همه کمک کنم، درحالی‌‌که برای سؤالِ «کی به تو کمک کرد؟!» جوابی ندارم.

«ماجرا» را که گفتم بغضِ انباشته ترکید گاه کاری که «روایت» کردنِ ماجرا با آدم می‌کند خودِ ماجرا نمی‌کند.

گفتی که درمانت دهم، بر هجر پایانت دهم. گفتم کجا، کِی خواهد این؟! «گفتی صبوری باید این..» _مولانا

من واقعا بنده‌ی نامه‌م؛ ناراحتم ازت؟ برام نامه بنویس، میخوایی بهم تبریک بگی؟ بهم نامه بده، میخوایی دعوتم کنی؟ برام کارت پستال بفرست، میخوایی بهم نشون بدی که دوستم داری؟ برام نوت بنویس و مطمعن باش همه رو نگه‌شون میدارم؛ تا آخر عمرم.

همیشه آدمایی که بی عیب و نقص و خوب و درستن برام خیلی ترسناکن..که اینا واقعا همینن یا وانمود میکنن..

رمان آموزنده ایه جوریه که تو دو روز تمومش میکنی به نظرم هر کس حداقل یک بار باید بخوندش...

جوری که این قسمتو دوست دارم..

جوری که این قسمتو دوست دارم ..