مَندیر˘˘

لبخند می‌زنم تو ولی غم حساب کن اصلاً غم مرا غمِ عالم حساب کن من گاه‌گاه گریه‌کنت بوده‌ام؛ ولی هر قدر هم که گریه نکردم حساب کن روی سیاه و پیرهن مشکی مرا با هم ببین عزیزم و در هم حساب کن این تشنگی که در رمضان خواب مانده را با اشک‌های ماه محرم حساب کن گفتم که ناامیدم از این شعرهای هیچ فرمود روی کمتر از این هم حساب کن... "محمّد خادم" گفت.