🅼︎🅾︎🅴︎ 🄽🅈🄰

အရွယ်မရောက်သေးသူများ မဖတ်သင့်ပါ။ မည်သူကိုမှ ထိခိုက်စေလိုခြင်း မရှိပါ။ စိတ်အပန်းဖြေ စာပေအဖြစ်သာ ဖတ်ရှုပေးပါရန် ကြိုတင်တောင်းပန်အပ်ပါသည်။ မနှစ်သက်သူများ ဆန္ဒမရှိပါက မဖတ်ရှုကြပါရန်၊

အရွယ်မရောက်သေးသူများ မဖတ်သင့်ပါ။ မည်သူကိုမှ ထိခိုက်စေလိုခြင်း မရှိပါ။ စိတ်အပန်းဖြေ စာပေအဖြစ်သာ ဖတ်ရှုပေးပါရန် ကြိုတင်တောင်းပန်အပ်ပါသည်။ မနှစ်သက်သူများ ဆန္ဒမရှိပါက မဖတ်ရှုကြပါရန်၊

မောင်မောင်ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့အသိကမမတကိုယ်လုံးကိုတုန်ခါစေတယ်'ဒါကြောင့်လဲမမနှစ်ခါတောင်ပြီးသွားတယ် မောင်မောင်'မမကိုရင်ခွင်ထဲထည့်ပြီးဖက်ထားလိုက်တယ် မမကလဲမောင်မောင့်ရင်ခွင်ထဲကနေမောင်မောင့်ကိုမော့ကြည့်နေတယ် မောင်မောင်လေမမနဲ့သမီးလေးကိုသိတ်ချစ်တယ် မမနဲ့သမီးလေးကမောင်မောင့်အသက်ပါမမ' ဒါကြောင့်လဲမမနဲ့သမီးလေးကိုအရိပ်တကြည့်ကြည့်နဲ့ကြည့်နေခဲ့တော့မမမောင်မောင့်အပေါ်အေးစက်လာတာကိုသိလာတယ် ဘာကြောင့်လဲဆိုတာအဖြေမသိတာနဲ့တိုးကြီးကိုပြောပြပီးအကူအညီတောင်းလိုက်တယ် တိုးကြီးကလဲသူငယ်ချင်းကောင်းတယောက်ပါ'မောင်ကနေဆိုရင်နေတယ်မနေခိုင်ရင်မနေပါဘူး'ပြီးရင်မောင့်ကိုအကုန်ပြန်ပြောပြတယ် တိုးကြီးကမောင့်ကိုအကုန်ပြန်ပီးပြောပြတယ် ကိုတိုးကအကုန်ပြန်ပီးပြောပြတယ်ဆိုတာမောင်မောင်ဘယ်လိုယုံတာလဲ ဘယ်လိုယုံတာလဲဆိုတော့မောင်မောင်ကိုယ်တိုင်ချောင်းနေလို့ပဲ'ဒါကိုတိုးကြီးမသိပါဘူး ဒါကြောင့်တိုးကြီးနဲ့တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီး'လုပ်ခိုင်းခဲ့တာပါ မမကျတော့မောင့်ကိုဘယ်တော့များဖွင့်ပြောလေမလဲလို့မောင်မောင်စောင့်နေခဲ့တာကြာခဲ့ပြီ'တိုးကြီးဖွင့်ပြောခိုင်းမှဘဲမမကဖွင့်ပြောပစ်တယ် ဒါတောင်မှမောင်သိနေတယ်ထင်လို့မမဖွင့်ပြောတာပါ မောင်ကမမကိုအရမ်းချစ်တော့အပြစ်မမြင်ရက်ပါဘူး မမရဲ့စိတ်ခံစားမှုအပိုင်းကိုမောင်ကောင်းကောင်းကြီးနားလည်သွားတာမို့မောင့်ရှေ့မှာတင်နေခိုင်းပြလိုက်တယ် အဲဒီတော့ခံစားမှုတွေတခုနဲ့တခုမတူညီဘူးဆိုတာမမသိသွားပြီလေ မောင်မောင်ပြောမယ်'ခုကစပြီးမမတိုကြီးနဲ့မောင်သိသိမသိသိမောင်အိမ်မှာရှိရှိမရှိရှိမမစိတ်တိုင်းကျကြိုက်သလိုနေပါ'မောင်မောင်ခွင့်ပြုတယ် တခုတော့ရှိတယ်မမ'မောင်မောင်နဲ့နေတဲ့အချိန်မှာပြန်ပီးတော့ပြောပြပါ စိတ်ချပါမောင်မောင်ရယ်'ခုလိုမမအပေါ်ကိုနားလည်ပေးတာမမကိုမောင်မောင်ချစ်လို့ဆိုတာမမယုံကြည်ပါတယ် မမ'မောင့်ရင်ခွင်ထဲကထ'ပါးလေးကိုနမ်းပြီးမီးဖိုခန်းထဲဝင်သွားတယ် မောင်မောင်တယောက်ထဲအိမ်ပေါ်မှာအတွေးတွေထဲနစ်မျောနေမိတယ် မောင်မောင်ကမမအကြောင်းသိဘို့တိုးကြီးကိုဖန်တီးပေးတယ်'ပြီးရင်ပြန်ပြောခိုင်းတယ်မောင်မောင်ချောင်းနေတာတိုးကြီးမသိဘူး မမကလဲမောင်မောင်နဲ့ရိုးလာတော့တိုးကြီးကိုစိတ်ပါနေတယ်'စိတ်ပါတော့လဲအကုန်လိုက်လျောပြီးတိုးကြီးနဲ့နေလိုက်တယ်'မောင်မောင်ကိုမသိစေချင်လို့မပြောဘူး မောင့်ကြည့်နေတဲ့အခါမှာလဲမမသိနေပေမဲ့တိုးကြီးမသိရဘူး တိုးကြီးကလဲမောင်မောင်လမ်းကြောင်းပေးတော့အရမ်းကိုဝမ်းသာနေတာ'သူကိုတိုင်ကလဲမမကိုစိတ်ဝင်စားနေတာလေ မောင်မောင်ကညဘက်နေခိုင်းပေမဲ့နေ့ဘက်မှာမောင်မောင်မသိအောင်တချီလိုးလိုက်သေးတယ် ခုတော့လဲမောင်မောင်'မမ'တိုးကြီးတို့သုံးယောက်စလုံးကအနားသပ်တာချင်းမတူကြပေမဲ့(တြိဂံ)တော့ဖြစ်သွား ပါပြီ နားပါပြီ

တိုးကြီးလိုးပြီးကတဲကမမအဖုတ်ထဲမှာလရေတွေဆိုတဲ့အသိဝင်လာတော့မောင်မောင်ရင်ထဲမှာနှမြောမိတဲ့စိတ်တွေဝင်လာတယ် သို့ပေမဲ့နှမြောစိတ်နဲ့ထပ်တူဖြစ်လာတာကရင်တွေတုန်ခါပြီးလီးထဲကသွေးကြောတွေနွေးလာတယ်'လီးကလဲဆတ်ကနဲဖစ်ပြီးထလာတယ် ပြောရမယ်ဆိုရင်ကြီးကြာဆေးအစွမ်းပြနေသလိုဘဲ တိုးကြီးနောက်ဖေးခြဲအပေါက်ကထွက်တာနဲ့အိမ်ခေါင်းရင်းဘက်ကပတ်ပြီးအိမ်ရှေ့ကိုသွားလိုက်တော့မမကတံခါးကိုတောင်ပိတ်ပီးနေပြီ မောင်မောင်အတံခါးကိုခေါက်လိုက်တော့ ဘယ်သူလဲ မောင်မောင်ပါမမ မမတံခါးလာဖွင့်ပေးတော့'မမမျက်လုံးတွေကတခုခုကိုစိုးရိမ်နေသလိုမျိုးဖြစ်နေပြီးမောင်မောင့်လီးကိုစိုက်ကြည့်နေတယ် မောင်မောင်စိတ်ကထန်နေတော့လီးကလဲပုဆိုးရှေ့ထိုးထွက်နေတယ် မောင်မောင်အိမ်ပေါ်ရောက်တာနဲ့ မမ'မောင်အရမ်းကိုထန်နေတယ်ကွာ ဟင့်အင်းမောင်မောင်ရယ်'မမအရမ်းကိုအိပ်ချင်နေပြီ မနက်ကျမှမောင်မောင့်စိတ်ကြိုက်ပေးမယ်ကွာ မရတော့ဘူးမမ'ဒီမှာကြည့်ပါအုန်း မောင်မောင်ပုဆိုးကိုလှန်ပြလိုက်တယ် မမ'မောင်မောင့်လီးကိုကြည့်ပြီးသူရှောင်လို့မရတော့ဘူးဆိုတာသိသွားတာနဲ့ ဒါဆိုလဲမမအောက်ခဏဆင်းအုန်းမယ်ကွာ မမ'မောင်အချိန်ပေးလို့မရတော့ဘူး'တောင်တာကြာနေတော့ဘောတွေအောင့်နေပြီ'လာပါမမရယ်ဆိုပြီးအိမ်ရှေ့မှာတင်ပက်လက်လှန်လိုက်ပြီးမမအဖုတ်ကိုတအားယက်ပေးတော့မမတွန်လိမ်နေပြီးအဖုတ်ထဲကလရေတွေကိုညှစ်သလိုဖြစ်သွားတော့တိုးကြီးရဲ့လရေတွေပြန်ထွက်လာတယ် မောင်မောင်တပျတ်ပျတ်နဲ့ယက်နေတာကိုမမခေါင်းထောင်ကြည့်နေပြီးရင်ထဲမှာအရမ်းကိုတုန်ခါနေတယ် ယက်လို့ကောင်းလိုက်တာမမရယ်'အရေတွေအများကြီးဘဲ'ပြီးတော့အရေတွေကပျစ်ချွဲနေတာဘဲ မောင်မောင်လီးတေ့ပြီးထိုးထည်နေပြီ'အထဲမှာနှစ်ယောက်စလုံးရဲ့အရေတွေရောနေတော့ချောပြီးလီးကအဆုံးထိဝင်သွားတာပေါ့ အထဲမှာချွဲနေပေမဲ့ကျပ်နေတာဘဲ'လိုးရတာကောင်းလိုက် တာမမရယ် မမကတော့ရင်တွေတုန်ပြီးစိုးရိမ်စိတ်တွေဖြစ်ပေါ်နေတော့ မောင်မောင့်ဆောင့်ချက်တွေကသားအိမ်အဝကိုပွတ်ပြီးဒစ်ကဝင်နေတော့အောင့်တဲ့ဒဏ်ကိုခံစားနေရတယ် ဆောင့်ချက်တွေများလာတော့အောင့်တဲ့ဒဏ်ကိုမခံနိုင်တော့လို့မျက်ရေတွေလည်လာပြီးငိုချလိုက်တယ် မောင်မောင်ကလဲလရေတွေသားအိမ်ထဲထည့်ပေးလိုက်ပြီး မှလီးကိုမမအဖုတ်ထဲစိမ်ထားပြီး မမဘာဖြစ်လို့ငိုနေတာလဲ မောင်မောင့်မျက်နှာကိုသေချာစိုက်ကြည့်ပြီးမှ မမကိုခွင့်လွှတ်ပါမောင်မောင်'မမလေသာယာမှုနောက်ကိုလိုက်ခဲ့မိတယ် မောင်မောင်ကမမပါးစပ်ကိုလက်နဲ့ပိတ်လိုက်ပြီး မောင်မောင်သိပါတယ်'မမပားစပ်ကဖွင့်အပြောကိုစောင့်နေတာပါ မောင်မောင်ရယ်'မမတခြားတယောက်နဲ့ဖောက်ပြန်နေတာမောင်မောင့်ကိုဖွင့်ပြောရဲပါ့မလား ဖွင့်လဲမပြောရဲသလိုဖွင့်လဲမပြောရက်ဘူး'မမကလင်မသိအောင်ခိုးစားရတာကိုရင်ခုန်စွာနဲ့ခံစားချင်တာလေ အော်ဒါကြောင့်ဖွင့်မပြောတာပေါ့'ဒါဆိုရင်ခုကျတော့ဘာလုပ်ဖွင့်ပြောတာလဲ မောင်မောင်နဲ့ခွဲရမှာစိုးရိမ်လို့အရဲစွန့်ပြီးပြောမိတာပါ မောင်မသိအောင်ခိုးစားရတာကောင်းတယ်လို့မမပြောတယ်နော် အင်းလေ ဒီတခါမောင်ရှေ့မှာနေပြပါ'မောင်ချောင်းပြီးကြည့်နေမယ်'မောင်မောင်ကြည့်နေတယ်ဆိုတဲ့အသိစိတ်နဲ့မမနေကြည့်လိုက်ပါ မောင်မောင်ရယ်ဖြစ်ပါ့မလား' မောင်မသိဘဲနဲ့တောင်မမခိုးစားနေသေးတာ'ခုမောင်ကခွင့်ပြုတာလေ အင်းပါမောင်မောင်ရယ်. တိုးကြီးထမင်းစားဘို့လာတာတွေ့လိုက်တာနဲ့မမကိုမျက်စိမှိတ်ပြပီးချောင်းနေကျနေရာကိုမောင်မောင်ဝင်လိုက်တယ် တိုးကြီးရေခပ်ပြီးလို့အိမ်ပေါ်တက်လာတာနဲ့မမကရင်ဘတ်ချင်းဟတ်ပြီးနမ်းလိုက်တယ် မမ'မောင်မောင်ဘယ်သွားလို့လဲ သူ့မိဘအိမ်ကိုစားပြီးကတဲကထွက်သွားတာဘဲ'နေ့ခင်းမှပြန်လာမယ်လို့ပြောသွားတယ် တိုးကြီးကမမနဲ့နှုပ်ခမ်းစုပ်ရင်းအိမ်ခန်းထဲခေါ်လာခဲ့တယ် အိမ်ခန်းထဲရောက်တာနဲ့မမကိုလီးစုပ်ခိုင်းလိုက်တယ် မမလီးစုပ်လို့ဝတော့မှမမကိုမတ်တတ်ရပ်လျက်ပေါင်တဖက်လက်နဲ့မပြီးမမအဖုတ်ထဲလီးသွင်းလိုက်တယ် မမကိုခွခိုင်းပြီးတင်ပါးနှစ်ဖက်ကိုကိုင်ပြီးမတ်တတ်ရပ်ဆောင့်ခိုင်းတာလေ မောင်မောင့်ကိုတိုးကြီးကကျောပေးထားသလိုဖြစ်နေတော့မောင်မောင်နဲ့မမကမျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်နေတာပေါ့ မမကလဲကောင်းလို့မျက်လုံးလေးမှေးပြီးခံစားနေချိန် မောင်မောင်ကလဲကည့်နေတာဆိုတော့မမနဲ့မျက်လုံးချင်းဆုံမိတော့မမလေတကိုယ်လုံးပူထူပြီးတုန်ခါသွားတယ် လင်ရဲ့ရှေ့မှာသူများအလိုးကိုခံနေရတဲ့မိန်းမတယောက်အနေနဲ့ဖော်မပြနိုင်တဲ့ခံစားမှုမျိုးစုံကိုခံစားနေရတော့' တိုးကြီးလဲပီးသွားရောမမကနှစ်ခါတောင်ပြီးသွားတယ် တိုးကြီးကမမကိုအောက်ချလိုက်တာနဲ့မမခွေကျသွားတယ် တိုးကြီးအပြင်ထွက်လာပြီးထမင်းကိုကို့ဟာကိုဘဲခူးစားလိုက်တယ် တိုးကြီးလယ်ထဲသွားတော့မှမောင်မောင်ထွက်လာပြီးမမဘေးဝင်အိပ်လိုက်တယ် မမကိုခွလိုက်တော့မမကားပေးတာနဲ့လီးသွင်းလိုက်ပြီးတချက်ချင်းလိုးနေလိုက်တယ် မမအောက်ကနေကော့ပေးတော့မှအသကုန်လိုးပေးလိုက်တော့မမနဲ့အတူတူပီးသွားတော့မှမမကိုဖက်ပြီးပါးလေးကိုနမ်းရင်းမှေးကနဲအိပ်ပျော်သွားတယ် မမနိုးလို့နာရီကြည့်လိုက်တော့နှစ်နာရီတောင်ထိုးနေတာနဲ့ မောင်မောင်ကိုနှိုး'လန်းဆန်းသွားအောင်ရေချိုးကြတယ် ပြီးမှလင်မယားတွေထမင်းစားကြတယ် အိပ်ရာဝင်ကြတော့မမကိုဖက်ပြီးမမ'ဘာတွေထူးလဲ ထူးတယ်မောင်မောင်'ကွယ်ရာမှာခိုးစားတာနဲ့မောင်ရှေ့မှာနေရတာ'အရမ်းကိုကွာခြားနေတယ်

ကြိုက်တာပေါ့'ခံစားရတာဟာကွက်ကိုမရှိအောင်ကောင်းတာလေ ကိုတိုးနဲ့ကျတော့လဲတမျိုးလေးခံစားရတာဘဲအဲဒီခံစားမှုလေးကိုလဲမမကြိုက်တယ် မောင်မောင်သိသွားရင်ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ မသိနိုင်ပါဘူးကွာ'အဲပြောရအုန်းမယ်'မောင်မောင့်ကိုအိပ်ပျော်နေလို့နှိုးတာကိုလို့ပါးစပ်ကထွက်သွားတာသတိရလို့မနဲဘဲပိတ်လိုက်ရတယ်'မောင်မောင်သိလိုက်မှာတောင်မဟုတ်ပါဘူး မမ'ငါတို့ဖြစ်နေတာတွေမောင်မောင့်ကိုအသိပေးလိုက်ပါလား ကိုတိုးရယ်'မမလေမောင်မောင့်ကိုအသိမပေးရက်သလို အသိလဲမပေးချင်ဘူးကွာ' မောင်မောင်မသိအောင်ခိုးစားရတဲ့အရသာကိုမမကနှစ်သက်နေတာလေ'ဒီအရသာလေးကရင်ခုန်ရတယ်ကွ မမ'အသိမပေးဘဲနေလို့တချိန်ချိန်သိသွားခဲ့ရင်မမတိုလင်မယားလဲကွဲမယ်'ငါလဲဆရာတော်ကျောင်းပြန်ပြေးရမှာ'အဲတော့အသိပေးလိုက်ပါကွာ ဒါတွေနောက်မှဆက်ပြောကိုတိုးရယ်'ကိုတိုးပေးမဲ့အရသာကိုမမကလိုချင်နေပြီ'လာအိမ်ခန်းထဲသွားကြမယ် (ကိုတိုးကျတော့မမကလိုချင်နေပြီတဲ့သိက္ခာတွေဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲ'ငါ့ကျတော့မိန်းမသိက္ခာအကျမခံနိုင်ဘူးတဲ့) မမတို့နှစ်ယောက်အိမ်ခန်းထဲဝင်လာတာနဲ့မောင်မောင်ဘီဒိုဘေးကပ်လိုက်တယ် အိပ်ရာထဲလှဲမိတာနဲ့မမကတိုးကြီးလီးကိုစုပ်တော့တယ် တိုးကြီးလီးကသေးတော့မမကအရင်းရောက်အောင်ပါးစပ်နဲ့ငုံပြစ်လိုက်တယ် တိုးကြီးကလီးတောင်လာတာနဲ့တက်လိုးတော့တယ် တိုးကြီးပုံစံကြည့်ရတာသိပ်ပြီးကောင်းပုံမရဘူး မမအဖုတ်ကမောင်မောင်လိုးထားတော့တိုးကြီးလီးနဲ့ကျတော့ချောင်နေတယ်လေ ဒါကြောင့်လဲမန်မြန်ပြီးသွားအောင်တအားလိုးရင်းပြီးလိုက်တယ် တိုးကြီးနောက်တချီလိုးပေးပြီးပြန်မယ်ဆိုတော့မမလိုက်ပြီးတံခါးဖွင့်ပေးနေတုန်းအောက်ဆင်းပြီးအပင်ဘေးပုန်းနေလိုက်တယ် တိုးကြီးကွင်းထဲရောက်မှမောင်မောင်လဲပတ်ပြီးခြံထဲဝင်လိုက်တယ်

မမလက်နဲ့ကိုင်ပြီးဆွလိုက်တော့လီးကတဖြေးဖြေးထလာတယ်'မမလီးကိုကြည့်ပီးစိတ်ပါလာတာနဲ့ပါးစပ်နဲ့ငုံမိလိုက်တယ် ဒစ်ဝင်ရုံရှိသေးတယ်'ပါးစပ်ကပြည့်နေပြီ'ဒစ်ကိုပါးစပ်နဲ့ငုံပြီးပွတ်တိုက်ပေးနေတုန်းမောင်နိုးလာပြီးမမကိုလှဲချလိုက်တယ် မမလဲလဲသွားရောမမဗိုက်ပေါ်တက်ခွလိုက်တော့မမကဆီးတွန်းထားပြီး မောင်မောင်'ကို'''တိုးကြီးဆီကိုအဆာပြေပို့ရအုန်းမယ်လေ အချိန်ရပါတယ်မမ မမကလေမောင့်လီးကြီးကပေးစွမ်းတဲ့အရသာကိုဇိမ်နဲ့ခံစားချင်တာ ဒါဆိုလဲထမင်းပို့ပြီးပြန်လာမှမှဘဲလိုးကြမယ် အင်းမောင်မောင်ကလိမ္မာတယ်ဆိုပြီးလီးကိုလေးငါးချက်စုပ်ပြီးထသွားတယ် အပြင်ရောက်တော့မှဘဲ(တော်ပါသေးရဲ့စကားမှားတော့မလို့)ဆိုပြီးရင်ဘတ်ကိုလက်နဲ့ဖိထားလိုက်ရတယ် လယ်ထဲရောက်တော့ မောင်မောင်အဆင်ပြေလားတိုးကြီးကမေးတော့လက်မဘဲထောင်ပြလိုက်တယ် တိုးကြီးဆက်မမေးဘဲနေလိုက်တယ် တိုးကြီးထမင်းစားပြီးတာနဲ့မောင်မောင်ထမင်းချိုင့်ဆဲဲပီးအိမ်ကိုသုပ်ခြေတင်တော့တယ် အိမ်ရောက်တာနဲ့မီးဖိုချောင်ထဲတန်းဝင်ပြီးတန်းလျားခုန်ပေါ်တင်ဘဲလိုးစခန်းဖွင့်လိုက်တယ် တန်းလျားစောင်းမှတင်လိုးတော့မမကကော့ပေးထားသလိုဖြစ်နေတော့မောင်မောင်တချက်ဆောင့်ရင်တခါအောင့်သွားသလိုခံလို့လဲအရမ်းကောင်းနေတာမို့မှိန်းပြီးခံနေလိုက်တယ် နှစ်ယောက်စလုံးပြီးသွားတော့မမကအောက်ကနေမောင်မောင့်ကျောကိုဖက်ထားတယ်လီးကတော့အဖုတ်ထဲမှအဆုံးထိုးသွင်းထားတယ်လေ . မောင်မောင်နဲ့မမကစိတ်ရှိတဲ့အချိန်တိုင်းလိုးကြဆော်ကြတာနေ့ညမရွေးတော့ဘူး ခုတော့အလိုးခံပြီးရင်လီးကိုအဖုတ်ထဲစိမ်ခိုင်းထားတာအကျင့်လိုဖြစ်နေပြီ ဒီလိုနဲ့တပတ်၁၀ရက်လောက်လို့းပြီးတဲ့အခါကျတော့မှ လယ်ထဲရောက်တုန်းတိုးကြီးနဲ့စကားထိုင်နေကြတယ် မောင်မောင်'မင်းမမနဲ့အဆင်ပြေရဲ့လား အင်းပြေတော့ပြေပါတယ်ကွာ ဟာမင်းစကားကဘာလဲကွ'ပြေရင်လဲပြေတယ်ပေါ့'အဲလိုပြောစမ်းပါ တိုးကြီးအဆင်ကတော့ပြေတယ်ကွ'ငါလိုးတာမမလေမျော့နေတာဘဲ'ငါ့လီးကိုလဲတအားကြိုက်တာ ဒါဆိုလဲပီးပီပေါ့မောင်မောင်ရာ ဟုတ်သေးဘူးတိုးကြီး'ဟိုတနေ့ငါအိပ်ပျော်နေတုန်းမမငါ့ ကိုလာနိုးတာ''ကို'တိုးကြီးကိုထမင်းပို့ရအုန်းမယ်အချိန် မရှိတော့ဘူးလို့ပြောပြီးနှိုးတာကွ မမမင်းကိုဘယ်လိုခေါ်လဲ ကိုတိုး ဟာဟုတ်ပီ'မင်းနံမည်ကိုယောင်ပြီးထွက်သွားတာ'အဲတော့အဆင်ပြေတဲ့တနေ့ငါပြောမယ်ကွာ'မင်းမမနဲ့ပြန်နေရမယ်'ပြီးရင်တော့ခါတိုင်းလိုဘဲငါ့ကိုပြန်ပြောပြပေါ့ကွာ မောင်မောင်အိမ်ပြန်လာပြီးစဥ်းစားပေမဲ့အဖြေမရဘူးဖြစ်နေတယ် မိုးချုပ်စလင်မယားတွေထမင်းစားပြီးလို့ထိုင်နေတုန်းဖုန်းဝင်လာတာနဲ့စပီကာဖွင့်ပြီးကိုင်လိုက်တယ် ဟလို'ကိုကိုလား ဟုတ်တယ်ညီမလေး အိမ်မှာဖေဖေနေမကောင်းလို့'ကိုကိုလာနိုင်ရင်လာခဲ့ပါလား အေး'အေး'ညီမလေး'အေး ညီမလေးဖုန်းချသွားတော့မှ'မမ'မောင်မောင်သွားချင်တယ်ကွာ'ဖေဖေဘယ်လောက်တောင်မကောင်းသလဲမသိဘူး မောင်မောင်သွားလေမမနေရဲပါတယ် မမနဲ့သမီးလေးကိုစိတ်မချဘူး'တံခါးတွေအလုံပိတ်ပြီးအိပ်နော် အင်းပါမောင်မောင်ရယ်'စိတ်ချလက်ချသွားစမ်းပါ မောင်မောင်ဖေဖေ့ဆီရောက်သွားတော့ဖေဖေကနေမကောင်းတာသက်သက်ပါ သားဖေဖေကဘာမှသိပ်မဖြစ်ပါဘူးကွာ'ဆေးသောက်လိုက်ရင်ပျောက်မဲ့ဟာကို'သမီးလေးကလဲသားကိုမပြောပါနဲ့လို့ဖေဖေပြောလိုက်ရဲ့သားနဲ့ ဖေဖေကလဲညီမလေးကစိတ်ပူလို့ခေါ်တာနေမှာပေါ့ . သားပြန်ပြန်'အိမ်မှာသမီးကတယောက်ထဲနေရတာ ရတယ်ဖေဖေ'သားအိပ်ချိန်ကြရင်ပြန်ပါ့မယ် မောင်မောင်ဖေဖေ့ကိုပြောပြီးအောက်ဆင်းပြီးဖုန်းခေါ်လိုက်တယ် ဟလို အေးတိုးကြီး'ငါပြောတာသေချာနားထောင်'မင်းမမဆီကိုသွားရမယ်အစောကြီးမသွားနဲ့သူများတွေတွေ့လိမ့်မယ် ည၁၀နါရီထိုးမှသွား'အိမ်ခန်းဘေးကိုအသာခေါက်လိုက် မမကအအိပ်ဆတ်တယ်ဟုတ်ပြီလား ငါကတညလုံးနေရမှာလား နှစ်ယောက်စလုံးစိတ်ကျေနပ်အောင်နေပြီးရင်ပြန်ပေါ့ကွာ တဲမှာကပစ္စည်းတွေနဲ့လေ အေးအေးစိတ်ချမောင်မောင်ငါသွားလိုက်မယ် မောင်မောင်ဖုန်းချပြီးအိမ်ပေါ်တက်လာခဲ့တယ်'ဖေဖေ့အနားမှာထိုင်ပြီးနှိပ်ပေးနေလိုက်တယ် ည၉နာရီထိုးတော့ဖေဖေကပြန်ခိုင်းတာနဲ့ညီမလေးအခန်းဝင်လိုက်တော့ညီအမနှစ်ယောက်တီဗွီကြည့်နေတာနဲ့ ကြားထဲဝင်ထိုင်ပြီးနှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ပုခုန်းကိုဖက်ခါပါးကိုနမ်းလိုက်တယ် ညီမလေးနှစ်ယောက်ကလဲမောင်မောင့်ကိုပြန်နမ်းတယ်လေ ပြီးမှအားလုံးကိုနှုပ်ဆက်ပြီးပြန်ခဲ့တယ်'အိမ်ရှေ့ရောက်တော့တခြံလုံးမှောင်နေတာနဲ့နောက်ဖေးပတ်ပြီးအိမ်ခန်းနဲ့အနီးဆုံးကသစ်ပင်မှာထိုင်နေရင်းနောက်ဘက်ကိုကြည့်နေလိုက်တယ် ၁၀နါရီကျော်ရုံရှိသေးတယ်'ခေျာင်းပြီးဝင်လာတဲ့လူရိပ်ကိုတွေ့တာနဲ့အသာကြည့်နေလိုက်တယ် လူကမောင်မောင်ချောင်းနေတဲ့သစ်ပင်နားရောက်လာလို့ပတ်ပြီးရှောင်လိုက်ရတယ် လူကအိမ်ခန်းဘေးရောက်လို့အကာကိုပုတ်လိုက်တာနဲ့အိမ်ပေါ်ကခြေသံကြားလိုက်တယ် အောက်ကလူအိမ်ရှေ့အသွား'မောင်မောင်တက်နေကျနေရာကနေတက်လိုက်ပြီးအိမ်ခန်းထဲကဘီဒိုဘေးကပ်နေလိုက်တယ် အိမ်ရှေ့ကတံခါးဖွင့်သံကြားလိုက်ပြီးချက်ချင်းပိတ်လိုက်တယ်'မီးထွန်းပြီးအိမ်ပေါ်မှာထိုင်နေတာနဲ့မောင်မောင်အိမ်ခန်းဝကကြည့်နေလိုက်တယ် တိုးကြီးကမမကိုဖက်ပြီးထိုင်နေတယ် မမ'မောင်မောင်နဲ့အဆင်ပြေရဲ့လား ပြေလိုက်တာမှလွန်တောင်နေသေးတယ် ဒါဆိုလဲနောက်ငါမလာတော့ဘူးလေ ဘာဆိုင်လို့လဲကိုတိုးရယ်'ကိုတိုးနဲ့ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ခံစားမှုကိုလဲမမကလိုချင်တယ်လေ မောင်မောင်လိုးပေးတာကိုကြိုက်တယ်မလား

ကိုနိုင်ကလဲဗျာကျွန်တော့ကိုယုံစမ်းပါ'ဒီအပိုင်းကိုတာဝန်ယူပေးမှာကကျွန်တော့မိန်းမပါ ဟေ'ကိုနိုင်မျက်စိပြူးသွားတယ် အကို'ကျွန်တော်ပြန်ရင်လိုက်ခဲ့ပါ ညနေအလုပ်သိမ်းလို့မောင်စိုးပြန်တော့မောင်မောင်လိုက်သွားလိုက်တယ် ညကိုးနာရီထိုးတော့မောင်မောင်ပြန်ရောက်လာတယ် အဆင်ပြေလားမောင်မောင် အေးပြေတယ် ငါ့ပြစမ်းကွာကြည့်ရအောင် မောင်မောင်လှန်ပြတာကိုကိုနိုင်ကြည့်ပြီးအံသြနေတယ် သူ့မိန်းမကဘာလုပ်တာလဲကွ အားလုံးပြီးစီးတာနဲ့ငါ့ဟာကိုတောင်အောင်ဆွပြီးသူ့အထဲသွင်းပြီးလိုးခိုင်းတာ'အရေတွေထွက်ပြီးငါ့လီးကိုပေကျံနေတော့မှရပ်ခိုင်းတာကွ အဲဒါနဲ့ငါပြန်တော့မယ်ဆိုပြီးငွေသုံးသောင်းပေးခဲ့တယ် မောင်စိုးကဆေးတွေပါပေးလိုက်တာအစုံဘဲကွာ အေးကွာငါ့သူငယ်ချင်းအဆင်ပြေရင်ပြီးတာပါဘဲ လင်မယားချင်းလဲအလိုက်အထိုက်ကြည့်ပေါင်းပေါ့ကွာ' သားသမီးတွေနဲ့ကွဲတယ်ကွာတယ်ဆိုတာအဆင်မပြေပါဘူး စိတ်ချပါကိုနိုင်'ရာ မနက်လင်းတာနဲ့စျေးထဲသွားဝယ်ခြမ်းပြီးအိမ်ပြန်လာခဲ့တယ် အိမ်ရောက်တာနဲ့ခဏနေပြီးတိုးကြီးဆီထွက်ခဲ့တယ် အကြောင်းထူးလားတိုးကြီး မထူးပါဘူးကွာ'မင်းသွားကတဲကမမကငါနဲ့နေချင်တယ် ငါကဝေ့ပတ်ပြောပြီးမလုပ်ပေးဘူး' ည၈နာရီလောက်ငါလာပြီးအကဲခတ်တယ်'မမကအေးဆေးပါဘဲ'အဲဒါနဲ့ငါလဲညသန်းကောင်လောက်ကျမှလယ်ထဲပြန်တာ'ငါထမင်းစားလာပြီးအကဲခတ်ကြည့်တော့ဆာနေပုံပဲ'မင်းညကျရင်သိုင်းပေတော့ ဒါနဲ့မင်းအဆင်ပြေခဲ့လား အေးပြေပါတယ်ကွာ မင်းအဆင်ပြေဘို့ဘဲအရေးကြီးပါတယ်ကွာ'မင်းတို့အဆင်ပြေရင်ငါလဲနေရတာစိတ်ချမ်းသာတယ် တခုတော့ရှိတယ်ကွမင်းအဆင်ပြေရင်တော့ငါငတ်ပြီ ငါအဆင်ပြေလဲမင်းကိုတပတ်တခါလောက်တော့ပေးနေခိုင်းမှာပါ အဲလိုလေးလဲလုပ်ပါကွာ'စားဖူးတော့တမ်းတမိတယ်ကွ ကဲငါပြန်မယ်တိုးကြီး'မောင်မောင်ပြောပီးပြန်လာခဲ့တယ် မမအိပ်ကြမယ်လေ မောင်မောင်သမီးလေးနဲ့ဝင်နှင့်ကွာ'မမအောက်သွားလိုက်အုန်းမယ် မောင်မောင်သမီးလေးကိုချီပြီးအိမ်ခန်းထဲဝင်ခဲ့တယ် ခဏအကြာမမဝင်လာပြီးသမီးလေးကိုဖက်ပြီးသိပ်နေတယ် သမီးလေးအိပ်သွားတော့မှမောင်မောင်ဖက်လှည့်ပြီးပေါင် ပေါ်ကိုခြေတဖက်ခွတင်လိုက်တယ် မမနေချင်လို့လား''မမကမောင်မောင့်မျက်နှာစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး မောင်မောင်ကမမရဲ့ယောကျ်ားပါ'မမကမိန်းမသားတန့်မဲ့ ခံချင်နေပါပြီလို့ပြောရမှာလားမောင်မောင် အဲလိုသဘောနဲ့မောင်ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး'မမကမောင်နဲ့နေတဲ့အခါမှာအေးစက်နေတာကိုအကဲခတ်မိနေလို့ပါ ဟုတ်တယ်မောင်'မောင်မောင်နဲ့နေရတာမမအရမ်းကောင်းခဲ့တယ်'ဒါပေမဲ့ဘယ်လောက်ပဲကောင်းနေပါစေ ကြာလာတော့ရီုးအီလာတယ်လေ ဒီအချိန်မှာစိတ်ကလေမောင်ပေးတဲ့အရသာနဲ့မတူတဲ့ခံစားမှုလေးမျိုးကိုခံစားချင်လာတယ် ဒါဆိုရင်မမပြောင်းလဲခံစားဖို့မောင်မောင်အပြင်လူရှာပေးရမလား မမစိတ်ကူးယဥ်ကြည့်တာပါ'တကယ်တော့မမအနားမှာမောင်မောင်ရှိနေတာဘဲ'မလိုအပ်ပါဘူးကွာ မောင်မောင့်ဘက်ကနားလည်မှုမပေးရင်တော့လဲမမထိုက်နဲ့မမကံပဲပေါ့ (မမတိုးကြီးနဲ့'နေနေတာကိုမောင်မောင့်ကိုအသိမပေးချင်တာသေချာနေပြီ'မမညာတတ်နေပြီလား) မောင်မောင်မမဘက်စောင်းပြီးနှုပ်ခမ်းကိုဖိစုပ်လိုက်တယ် နို့ကိုလဲခပ်ကြမ်းကြမ်းဘဲညှစ်လိုက်တယ် မမတွန့်သွားပေမဲ့မောင်မောင့်ကိုအတင်းဖက်လာတယ် မောင်မောင်မမကိုကုန်းခိုင်းလိုက်တယ် မမကုန်းပေးတော့မမရဲ့အဖုတ်ကိုနောက်ကနေလျှာနဲ့ယက်ပေးလိုက်တယ် မမအဖုတ်ကိုလက်နဲ့ဖြဲပီးအစိကိုသွားလေးနဲ့ခပ်ဆတ်ဆတ်ကိုက်ပေးလိုက်တယ်'မမဖင်နောက်ကိုကောက်ပေးထားတာနဲ့မောင်မောင်အဖုတ်ဝလီးတေ့ပြီးထိုးလိုက်တာဒစ်ဝင်သွားတာနဲ့ အားနားတယ်ဖြေးဖြေးမောင် မောင်မောင်အသာလေးချော့ပြီးတရစ်ချင်းသွင်းတယ် လီးမမအဖုတ်ထဲတဝက်လောက်ဝင်သွားတော့ မောင်မောင်အထဲမှာကျပ်သိပ်နေတာဘဲကွယ် မောင်မောင်ထပ်ထိုးလိုက်တာတလက္မလောက်ထပ်ဝင်သွားတယ်အပြင်မှာကတစ်ခွဲလောက်ကျန်နေသေးတယ် ဝင်နေတဲ့အတိုင်းလိုးပေးနေတော့ ကောင်းလိုက်တာမောင်ရယ်လိုးပါဆောင့်ပါ မမပါးစပ်ကလဲပြော့'ခါးကိုလဲညွှတ်နေအောင်ကေားပေးပြီး လိုး'လိုးမောင်'မမပြီးတော့မယ်လဲဆိုရော မောင်မောင်အဆုံးဆောင့်သွင်းလိုက်ပြီးအချက်၂၀လောက်ဆက်ပြီးဆောင့်ပေးလိုက်တာမမဝပ်ကျသွားတာနဲ့ရပ်ထားလိုက်တယ် မမကောင်းလား အင်းဒီလိုကောင်းနည်းမျိုးတခါမှမခံစားဖူးဘူးမောင်ရယ် မောင်မပြီးသေးဘူးမလားဆက်လိုးလေ ကုန်းနေရတာမမပင်ပန်းပါတယ်'ပက်လက်လှန်လိုက် မောင်မောင်းလီးကိုမမအဖုတ်ကနေချွတ်ပေးလိုက်တယ် မမပက်လက်လှန်ပေးပြီးမောင်မောင်လီးကိုကြည့်ပြီးလန့်သွားတယ် မောင်မောင်ကမသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီးမမအဖုတ်ထဲလီးထည့်နေတယ် ဝင်ဘူးထားတော့အဆုံးထိရောက်အောင်ထည့်နေတယ် အဆုံးထည့်ပြီးတော့မှလေးငါးချက်ဆောင့်ပြီးရပ်ထားတယ် မောင်သားအိမ်ထဲမှာမောင့်ဒစ်ကြီးကမွှေနေတယ်တထုတ်ထုတ်နဲ့မမအဖုတ်ထဲအဆုံးထိရောက်နေတာ မမကြိုက်လား ကြိုက်တာပေါ့မောင်ရယ် မောင်မောင်မနားတန်းဆက်လိုးနေပြီ'မမလဲထပ်အပြီးမောင်မောင်ကလဲမမသားအိမ်ထဲလရေတွေထည့်ပေးလိုက်တယ်မောင်မောင်ဆင်းမယ်လုပ်တော့မမကခါးကိုဖက်ထားပြီး မောင်မောင်မချွတ်နဲ့'မမအထဲခဏလောက်ထည့်ပေးထားပါအုန်း'မမခံစားချင်လို့ပါ မောင်မောင်လီးကိုမချွတ်ဘဲမမအဖုတ်ထဲစိမ်ထားရင်းနဲ့အိပ်ပျော်သွားတယ် မမအိပ်ရာနိုးတော့မိုးလင်စပြုနေပြီ မောင်မောင့်ကိုကြည့်လိုက်တော့မနိုးသေးတာနဲ့'ပုဆိုးလှန်ပြီးလီးကိုကြည့်လိုက်တော့မမမျက်လုံးတွေအရောင်လက်သွားတယ်

မမကတော့အပြင်စာကြိုက်နေတာသေချာနေပြီမောင်မောင်'ငါထမင်းစားနေတာတောင်အရှက်ကိုမငဲ့ဘဲအနာလာပြီးဆွပေးနေတာ ဒါပေမဲ့လဲမမကျေနပ်လောက်တဲ့အထိငါနေပေးလိုက်တယ် မမစိတ်ကျေနပ်သွားလို့ငြိမ်သွားတော့မှမင်းနဲ့အကြောင်းငါမေးကြည့်တယ်'သူပြောတာကမင်းလိုးပေးတာအရမ်းကောင်းတယ်တဲ့'ဒါပေမဲ့ဒီအရသာကိုဘဲအမြဲခံစားနေရတော့ရိုးလာတော့အရသာတမျိုးပြောင်းပြီးခံစားချင်တယ်တဲ့ မမပြောတာကရှင်းနေတယ်မောင်မောင်'မင်းကသူ့လင်ဖြစ်နေတဲ့အတွက်မင်းလိုးချင်တယ်ဆိုရင်သူကခံပေးမှာဘဲ'စိတ်ပါတာမပါတာကသူ့စိတ်ထဲမှာဘဲလေ'အပြင်စာကတော့သူစားနေမှာဘဲ' ခုသူစားနေတဲ့အပြင်စာကသူ့စိတ်ထဲမှာရိုးသွားမယ်ဆိုရင်လဲနောက်တမျိုးထပ်ရှာပြီးစားမှာတော့သေချာနေတယ်မောင်မောင် အဲဒီတော့ငါဘာလုပ်သင့်သလဲတိုးကြီး'အကြံဥာဏ်လေးပေးလို့ရမယ်ဆိုရင်ပေးပါအုန်းကွာ ငါအကြံပေးချင်တာကတော့'မမလဲအပြောင်းအလဲလေးဖြစ်သွားအောင'ပြီးတော့မင်းရဲ့လီးကိုလဲစွဲသွားအောင် မြို့မှာနားလည်တတ်ကျွမ်းတဲ့ဆရာတွေနဲ့ပြပြီးစိတ်တိုင်းကျပြင်ကွာ'မင်းသွားတဲ့ရက်တွေမှာငါကြည့်ပြီးထိမ်းထားပေးမယ် မင်းကိုစွဲသွားမှငါလဲတန့်လို့ရမယ်'အဲဒါမင်းသေချာစဥ်းစားပါ ဒါဆိုလဲငါနေ့ခင်းမြို့တက်မယ်ကွာ'အိမ်မှာလဲသူနေရဲလောက်ပါတယ် မင်းအိမ်အတွက်မပူနဲ့'မမအခြေအနေကိုငါခုညစောင့်ကြည့်မယ်' မောင်မောင်အိမ်ပြန်ရောက်တာနဲ့ထမင်းစားပြီး မမ'မောင်ကိစ္စရှိလို့မြို့သွားရမယ်'မနက်ဖန်တော့ပြန်ရောက်မယ်ကွာ'တညတလေမမအိပ်ရဲတယ်မလား တံခါးတွေလုံခြုံအောင်ပိတ်ပြီးအိပ်မှာပေါ့'အိပ်ရဲပါတယ်မောင်မောင်ရယ်စိတ်ချသွားပါ အသယ်လာလဲဝယ်စားမနေနဲ့အုံးနော်လို့မောင်မောင်ကပြုံးပြီးနောက်လိုက်တော့' (မမရင်ထဲထိတ်ခနဲဖစ်သွားတယ်') အလကားစတာပါမမရယ်လို့ပြောပြီးမောင်မောင်ထွက်သွားတော့မှမမသက်ပြင်းချမိတယ် အဲလိုခိုးစားရတာကလဲရင်ခုန်စရာလေးပဲလို့မမတွေးလိုက်မိတယ် နေ့ခင်းတိုးကြီးရောက်လာတော့ ကိုတိုး'မောင်မောင်မရှိဘူးမြို့သွားတယ်'မမတို့အေးအေးဆေးဆေးနေလို့ရပြီ ဟာ'ဟုတ်လားဒါဆိုရင်တော့မမနဲ့နေလို့မဖြစ်ဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲကွာ မောင်မောင်မရှိရင်စောင့်ရှောက်ရမဲ့တာဝန်ငါ့မှာအပြည့်ရှိတယ်'အဲတော့မမသီးခံကွာနော်'သူမရှိခင်မှာတော့သူငယ်ချင်းအပေါ်စည်းမဖောက်ချင်ဘူးကွာ'မမနားလည်ပေးပါ ညလူခြေတိတ်တာနဲ့တိုးကြီးမမတို့ခြံထဲလာပြီးအကဲခတ်နေလိုက်တယ် မမအိပ်ရာဝင်တော့မယ်ဆိုတာနဲ့တံခါးတွေအကုန်ပိတ်လိုက်ပြီးမီးမှိတ်လိုက်တယ်' တိုးကြီးထိုင်ကြည့်နေတာနာရီဝက်လောက်ကြာတော့မှ အိမ်ဘေးပတ်ပြီးတံခါးတွေလိုက်ဟကြည့်တယ်'အကုန်ဂျက်ထိုးထားတာမို့တိုးကြီးစိတ်ချပြီးမမအခန်းနားကပ်ပြီးနားထောင်လိုက်တော့မမအိပ်ပျော်နေတာဟောက်တောင်နေတာနဲ့တိုးကြီးလဲလယ်ထဲကိုပြန်လာခဲ့တယ် မောင်မောင်ကတော့မြို့ရောက်တာနဲကျောင်းတုန်းကခင်မင်ခဲ့တဲ့သူငယ်ချင်းကိုနိုင်ဆီကိုဘဲတန်းသွားလိုက်တယ် အော်ကိုနိုင်ကပွဲရုံထောင်းထားတာကိုး'မောင်မောင်ဝင်လိုက်တာနဲ့ ဟာမောင်မောင်'မျက်စိလည်လာတာလား မင်းဆီကိုဘဲလာခဲ့တာပါ အေးလာကွာ'ခုမှဘဲပေါ်လာတော့တယ် အေးလေကွာ'ငါတို့ကရွားသားတွေဆိုတော့ကျော့ကျော့နေလို့မရဘူးကွ ကဲပါကွာစကနာထိုးမနေနဲ့'ရောက်တုန်းလေးအေးဆေးပေါ့ကွာ သိပ်ပြီးအေးဆေးနေလို့တော့မရဘူးကွ'ကိစ္စလေးရှိလို့လာခဲ့တာ ကဲဒါဖြင့်အေးဆေးပြောရအောင်လက်ဖက်ရေဆိုင်သွားကြမယ် မောင်မောင်'ကိုနိုင့်ကိုအကြောင်းစုံအကုန်လုံးကိုအသေးစိတ်ရှင်းပြလိုက်တယ် ဒါဆိုရင်မင်းသူငယ်ချင်းပေးလိုက်တဲ့အကြံကောင်းတယ်ကွမောင်မောင် အေးအဲဒီကိစ္စကြောင့်မင်းဆီလာခဲ့တာဘဲ'မင်းမှာရင်းနှီးတဲ့ဆရာရှိလား မောင်မောင်မင်းကတော့မှာနေတော့ဘယ်သိမလဲကွာ မြို့မှာကတော့ဒီလိုကိစ္စတွေမှာလူတော်တော်များများက ဆရာကျနေပြီကွ ဒီအတွက်အထူးရှာစရာမလိုပါဘူးကွာ'ငါ့အလုပ်သမားလေးမောင်းစိုးပြန်လာရင်မင်းနဲ့တွေ့ပေးမယ်'အဲဒီမှာမင်းပြောပြပေတော့ ကိုနိုင်ကမောင်းစိုးထမင်းစားပြီးပြန်လာတာတွေ့တာနဲ့ မောင်စိုးရေလာပါအုန်းကွ'အနားရောက်လာတော့ ဒါငါ့သူငယ်ချင်းမောင်မောင်လို့ခေါ်တယ် ဟုတ်ကဲ့အကို'ကျွန်တော်ဘာကူညီပေးရမလဲ မင်းတို့လူငယ်တွေဆရာကျနေတဲ့ဟာကွာ မောင်စိုးကရီပြီး'''အော်အကိုကဒါလုပ်ချင်တာလား စိတ်ချအကို'ဘာအန္တရယ်မှမဖြစ်စေရဘူးကျွန်တော်တာဝန်ယူတယ် ကျွန်တော်ကဗမာဆေးဘဲသုံးတာအကို'နိုင်ငံခြားဆေးတွေမသုံးဘူး'ကန်တော့နော်အကိုဒီမှာကြည့်ဆိုပြီးဝတ်ထားတဲ့ဘောင်းဘီကိုချွတ်ပြတယ် မောင်စိုးလီးကပျော့ပီးတန်းလန်းကျနေတာတထွာနီးပါးရှိတယ်'အလံုးကလဲပျော့နေတာတောင်ဓာတ်ခဲထက်စားစားကြီးအုန်းမယ်'ဒစ်နေရာကထစ်ပြီးကြီးနေတယ် မောင်စိုးမင်းဟာကမသေးပါလား'ကိုနိုင်ကမေးတော့ မိန်းမကအဲဒါမှကြိုက်တာကိုနိုင်'နောက်မို့လင်ငယ်နေရော တောင်လာရင်၁၁လက္မနီးနီးရှိတယ်'အလံုးကခုထက်စားစားကြီးသေးတယ် မိန်းမခံနိုင်ပါ့မလားကွ အစကတော့ဖြေးဖြေးပေါ့အကိုရ'အဆုံးဝင်သွားတော့မှ အခြေအနေကြည့်ပြီးလှုပ်ရှားတာပေါ့'ဒီလိုဟာနဲ့တောင်သူထန်လာရင်ကော့ပေးတာအကိုရ မောင်မောင်သဘောကျရဲ့လားကိုနိုင်ကမေးတော့ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်တယ် တခုတော့ရှိတယ်အကို'ဆေးလိမ်းပြီးရင်တော့မိန်းမအရေနဲ့ထိရမှဖြစ်မယ်'ဒီအပိုင်းကတော့ဝန်ဆောင်မှုရှိတယ်အကို'မိန်းမနဲ့အလုပ်လုပ်ရမှာဆိုတော့လေ မကောင်းတဲ့မိန်းမတွေနဲ့တော့မလုပ်ပါနဲ့မောင်စိုးရာ'ငါ့သူငယ်ချင်းဒုက္ခရောက်နေပါအုန်းမယ်

တိုးကြီးထမင်းစားပြီးတာနဲ့မမခါးကိုဖက်ပြီးထမင်းစားခန်းကထွက်လာတယ်'အိမ်ပေါ်မှမမကိုဖက်ပြီးခဏထိုင်နေတယ်'အတော်လေးကြာတော့မှထပြီးအိမ်ခန်းထဲဝင်လာကြတယ် မဝင်လို့လဲမရတော့ဘူးလေ'မမကထိုင်နေရင်းနဲ့တိုးကြီးလီးကိုဆွပေးနေတာမောင်မောင်တွေ့နေတယ်လေ အိမ်ခန်းထဲရောက်လို့လှဲပြီးတာနဲ့တိုးကြီးကထမိန်လှန်ပြီးအဖုတ်ကိုယက်မလို့နောက်ဆုပ်လိုက်တော့မမကဆွဲထားပြီး ကိုတိုးအရင်လိုးပေးကွာ'မမစိတ်တွေထနေလို့ တိုးကြီးလဲတက်ခွပြီးလီးကိုအဖုတ်ဝတေ့ပြီးထိုးစိုက်ချလိုက်တယ်'လီးတဆုံးဝင်ပြီဆိုတာနဲ့တိုးကြီးဆက်တိုက်ကိုလိုးနေတာ'အတော်လေးကြာတော့နှစ်ယောက်စလုံးပြီးသွားတယ် ပြီးသွားပေမဲ့လီးကိုမချွတ်ဘဲမမဗိုက်ပေါ်မှာဘဲမှိန်းနေလိုက်တယ် အတော်လေးကြာတော့မှမမကအချက်ပေးလာတာနဲ့ ပက်လက်အတိုင်းဘဲလိုးနေလိုက်တယ် မမအောက်ကနေလှုပ်လာတာနဲ့လီးကိုဆွဲချွတ်လိုက်ပြီးမမ ကိုကုန်းခိုင်းလိုက်ပြီးနောက်ကနေတအားလိုးပေးလိုက်တယ် မမလေကောင်းလွန်းလို့ပါးစပ်ကနေတအားအားနဲ့အသံထွက်ထွက်ပြီးနောက်ကိုကော့ပေးထားတော့တိုးကြီးအကြိုက်ဖြစ်နေတော့အသကုန်ဆောင်းလိုးနေတာမမကအီးဆိုပြီးရှေ့ဝပ်ကျသွားတော့မှမမခါးကိုလက်နှစ်ဖက်နဲ့ဆဲဲပီးမမအဖုတ်နဲ့လီးအရင်းတအားကပ်ပြီးလရေတွေပန်းထည့်ပေးလိုက်တယ် အမောပြေသွားတော့မှမမကိုဖက်ထားပြီး ကောင်းလားမမ အရမ်းကောင်းတယ်ကွာ'ကိုတိုးလိုးပေးတာမမဆန္ဒပြည့် သွားတာဘဲကျေနပ်တယ်ကွာ ငါအကဲခတ်မိတာ'မမနဲ့မောင်မောင်အဆင်မပြေဘူးလား အဆင်ပြေပါတယ်'ဘာဖြစ်လို့လဲ ဒီကိစ္စမှာသွေးအေးနေသလားလို့ပါ ဒီလိုလေကွာ'မောင်မောင်ကမမရဲ့လင်လေ'မမရဲ့လင်ဆိုတော့နေချင်တဲ့အချိန်နေလို့ရတယ်လေ ကိုတိုးနဲ့ကျတော့ကြုံမှနေရတာလေ'ဒါတောင်ခိုးစားရတာဆိုတော့တမျိုးလေးရင်ခုန်ရတယ်လေ မောင်မောင်လိုးပေးတာအရမ်းကောင်းတယ်'ဒါပေမဲ့မမနဲ့ကနေလာတာနှစ်တွေကြာလာတော့ဒီအရသာကိုဘဲခံစားနေရတော့ရိုးလာတဲ့သဘောဆိုတော့သွေးအေးသလိုဖြစ်နေတာပါ ငါတို့ဆိုတာကယာယီအခိုက်အတန့်လေးပါ'ယာယီဆိုတာကမမစိတ်ဆာတဲ့အချိန်တိုင်းဖြည့်ဆည်းမပေးနိုင်ဘူးလေ ငါမှမပိုင်တာလေ အဲတော့မမ'နင့်စိတ်ဆာတိုင်းမှာဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မဲ့သူကမောင်မောင်ဘဲရှိတယ် အပြင်လူဆိုတာတခဏပါဘဲ'အဲသလိုလင်မသိအောင်ဖောက်ပြန်မိလို့ဘဝပျက်သွားတဲ့မိန်းမတွေအများကြီးဘဲမမ မောင်မောင့်ကိုဥပေက္ခာမပြုဘဲစိတ်တွေနှစ်ပေးလိုက်ရင် မမလိုချင်တဲ့ပန်းတိုင်ကိုရောက်နိုင်မှာပါ မောင်မောင်ကသာအရာရာကိုပြည့်စုံအောင်ဖြည်းဆည်းပေးနိုင်မဲသူပါမမ ဒီဆန္ဒတခုထဲနဲ့ကို့ဘဝပျက်အောင်စိတ်ကူးမယဥ်ပါနဲ့မမရယ် တိုးကြီးပြောပြီးဆင်းပြန်သွားတော့မမအိပ်ရာကမထဘဲ တွေးကျန်ခဲ့တယ်'အတော်ကြီးကြာတော့မှသက်ပြင်းတချက်ချပြီးအိပ်ရာပေါ်ကထသွားတယ် မမထွက်သွားတော့မှမောင်မောင်လဲနောက်ကနေထွက်ပြီးရှေ့လမ်းမကနေခြံထဲကိုဝင်လာခဲ့တယ် အိမ်ပေါ်ရောက်တာနဲ့တိုးကြီးလိုးတာတွေးမိပြီးလီကတောင်လာတာနဲ့မမကိုလှမ်းကြည့်မိတယ်'မမထမင်းပဲဲပင်နေတာနဲ့စိတ်ကိုချိုးနှိမ်ထားလိုက်ရတယ် မောင်မောင်ထမင်းစားပွဲထိုင်ပြီးထမင်းစားနေပေမဲ့လီကတောင်နေတော့ထမင်းစားရတာအဆင်မပြေဘူးဖြစ်နေတယ်' မမသူ့ကိုအကဲခတ်နေတယ်ဆိုတာလဲမောင်မောင်သိနေတယ်လေ မမထမင်းကထသွားပြီးလက်ဆေးခွက်ယူလာပြီးမောင်မောင့်ရှေ့ချပေးတယ် မောင်မောင်လက်ဆေးပြီးတာနဲ့'မမမောင်မောင့်လက်ကိုဆွဲပြီးအိမ်ပေါ်ရောက်တာနဲ့မောင်မောင့်လီးကိုအတင်းစုပ်ပေးတယ် မောင်မောင်ကလဲအိမ်ပေါ်မှာတင်မမကိုကုန်းခိုင်းပြီးနောက်ကနေအားကုန်ဆောင့်လိုးနေတော့မမတအားထန်လာပြီးဆောက်ရေတွေညှစ်ထုပ်လိုက်ပြီးပျော့ကျသွားတော့မောင်မောင့်လီးကြီးမမအဖုတ်ထဲကနေကျွတ်ထွက်သွားတယ် မောင်မောင့်လီးကြီးကမှိုငုံကြီးလိုဖြစ်နေပြီးအရေတွေပေနေတော့ပြောင်တင်းပီးအကြောတွေပြိုင်းပြိုင်းထနေတယ် မမလီးကိုကြည့်ပြီးမောင်မောင်မပြီးသေးမှန်းသိတာနဲ့ပျော့နေပေမဲ့အတင်းကုန်းထလိုက်တယ် မမရပ်မိတာနဲ့မောင်မောင်မမကိုအိမ်ဘေးကပ်ခိုင်းပြီးမတ်တတ်ရပ်အတိုင်းမမပေါင်တဖက်မြှောက်ပြီးလီးထိုးသွင်းလိုက်တယ် ဆယ့်လေးငါးချက်လိုးပြီးမှလယ်ပင်းကိုလက်နဲ့ခိုခိုင်းပြီး ခြေနှစ်ဖက်ခါးကိုခွခိုင်းပြီးမမရဲ့တင်ပါးနှစ်ဖက်ကိုလက်နှစ်ဖက်မကာ'အပေါ်ကနေဆောင့်ချခိုင်းတော့မှိုပွင့်ကြီးကသားအိမ်ကိုသွားပြီးတိုက်တာဒုတ်ကနဲအသဲထွက်လာတော့မမလဲအီစိမ့်နေသလိုမောင်မောင်လဲလီးကြောတွေထဲကပါစိမ့်တက်လာတယ် ဆောင့်ပါများတော့ကြာရှည်မခံနိုင်တော့ဘူး'နှစ်ယောက်စလုံးပြီးဆုံးခြင်းကိုတက်လှမ်းသွားတယ် ဆောက်ရေနဲ့လရေပေါင်းထားတော့မမအဖုတ်ထဲမှအရေတွေပြည့်လျှံနေပြီးပေါင်နှစ်ဖက်ကိုစီးကျလာတယ် လီးချွတ်ပြီးမမကိုထ်ိင်ခုန်ပေါ်တင်ပေးလိုက်တော့မမချက်ချင်းဘဲအိပ်ပျော်သွားတယ် မောင်မောင်ကတော့ဆေးကြောပြီးထမင်းဆက်စားနေလိုက်တယ် ညအိပ်ရာဝင်ကြတော့မောင်မောင်ကတချီလောက်ထပ်လိုးမလို့စဥ်းစားနေပေမဲ့မမသိပ်ပြီးမရွှင်မှန်းသိတာနဲ့မလုပ်ဘဲမမကိုဖက်ပြီးအိပ်လိုက်တယ် မနက်ရောက်တော့ထမင်းချိုင့်လေးဆွဲပြီးတိုးကြီးဆီသွားလိုက်တယ်'ရောက်တယ်ဆိုရင်ဘဲတိုးကြီးက

အေးမဆိုင်မှန်းတော့သိတယ်'နင့်ကိုမြင်ပြီးမဆာတော့တာဟ'ဆာတာကတမျိုးဖြစ်နေတယ် ဘာဆာတာလဲ လူပျို့ဒုကွပေါ့ဟာ'လာဟယ်အဲဒီဒုက္ခငြိမ်းသွားအောင်ငါ့ကိုကူညီပါဟာ (တိုးကြီးမမလက်ကိုဆွဲပီးအိမ်ခန်းထဲခေါ်လာတော့မမယက်ကန်ယက်ကန်နဲ့'ဟဲ့တိုးကြီးမလုပ်နဲ့နော်ငါကနင့်သူငယ်ချင်းရဲ့မိန်းမနော်ပါးစပ်ကပြောနေပေမဲ့အိမ်ခန်းထဲရောက်နေပြီ) မောင်မောင်ကြည့်နေတာပါးစပ်ကသာပြောနေတာအတင်းမရုန်းဘူးဆိုတာသိသာနေတယ်တိုးကြီးကလဲအိပ်ရာပေါ်ရောက်တာနဲ့အတင်းဆွဲလှဲပီးထမိန်လှန်ပြီးယက်တော့တယ် မမမရုန်းတာသိသာနေတယ်'တိုးကြီးကတက်ခွပြီးတန်းပြီးထည့်တော့တယ်'တိုးကြီးလီးကိုကြည့်ရတာငါ့လီးထက်တောင်မှသေးတယ်'ဒါပေမဲ့ဒစ်ကလီးနဲ့အတူတူလောက်ပဲရှိတယ်ဒစ်နောက်မှာတော့ဘုလေးနှစ်လုံးနဲ့ မမဆိုတာအောက်ကနေကော့ပျံနေတာဘဲ'ခဏကြာတော့နှစ်ယောက်စလုံးပြီးသွားတာနဲ့တိုးကြီးအပြင်ကိုအရင်ထွက်သွားတယ် မမကတော့အိမ်ခန်းထဲသိမ်းဆည်းပြီးမှအပြင်ထွက်သွားတယ် မောင်မောင်အိမ်ခန်းထဲကနေနားထောင်နေလိုက်တယ် ဘာသံမှမကြားရဘူး'တအောင့်ကြာတော့မှတိုးကြီးဆင်းပြီးလယ်ထဲကိုပြန်သွားတယ် မောင်မောင်လဲနောက်ကနေဆင်းပြီးဟိုဘက်လမ်းကနေပြန်လာခဲ့တယ် အိမ်ရောက်တော့မမထမင်းပြင်ပေးတာနဲ့စားလိုက်တယ် မမကိုထိုင်ပြီးအကဲခတ်နေတော့မောင်မောင့်ကိုခါတိုင်းလိုရဲရဲမကြည့်ရဲဘူး'မူပျက်နေတယ် မဟုတ်တာလုပ်တဲ့သူများမလိမ်မညာတတ်ရင်သိသာတယ်နော် မမလာပါအုံး'မောင်နေချင်တယ်ကွာစိတ်တွေထန်နေလို့ (မမဘယ်လိုငြင်းရမလဲစဥ်းစားနေတာနဲ့)မမငြင်းဘို့အဖြေရှာနေတာလား'ဒါဆိုလဲမောင်မောင်လက်နဲ့ဘဲလုပ်လိုက်တော့မယ် မမ'မောင်မောင့်မျက်နှာကိုသေချာစိုက်ကြည့်ပြီးမှ လာလေမောင်မောင် မမစိတ်မပါရင်လဲနေပါ'မောင်မောင်မလိုးတော့ပါဘူးဆိုပြီးမမကိုမျက်လုံးချင်းဆုံအောင်သေချာစိုက်ကြည့်ပြီးရေနွေးထိုင်သောက်နေလိုက်တယ် မမလဲမီးဖိုချောင်ထဲဝင်သွားပြီးကတဲကပြန်ကိုထွက်မလာတော့ဘူး ညရောက်တော့မောင်မောင်တယောက်နဖူးနဲ့မျက်လုံးအစပ်လက်တင်ပြီးမမကိုမျက်လုံးတလုံးမသိမသာဖွင့်ပြီးအကဲခတ်နေတယ် မမ'မောင်မောင့်အသားကိုလာပြီးမထိရဲသလိုလူကလဲမငြိမ်ဘူးဖြစ်နေတာနဲ့မောင်မောင်အိပ်မပျော်တဲ့ပုံနဲ့ မမဘာဖြစ်လို့လဲ''''မမမောင်မောင့်မျက်နှာကိုမရဲတရဲကြည့်ပြီး မမမောင်နဲ့နေချင်လို့ သေချာလို့လားမမ'သေချာတယ်ဆိုရင်တော့မောင်ကနေပေးမှာပါ မမအဖုတ်ကိုအရင်ယက်ပေးလိုက်တယ်'တိုးကြီးလိုးတာအာရုံထဲပေါ်လာတော့လီးကတောင်လာတာနဲ့တေ့ပြီးတိုးကြီးလိုးသလိုအဆုံးထိုးချလိုက်တယ် တိုးကြီးတဆုံးထိုးတာမအော်ပေမဲ့မောင်မောင့်လီးနဲ့တဆုံးထိုးချတော့ထအော်တယ် မောင်မောင်ကတော့မမစိတ်ပါချင်ပါမပါချင်နေဆိုပြီးအသကုန်လိုးတာမမကော့ပြီးအတင်းဖက်လာတာနဲ့အရေကလဲရွှဲနေတော့လိုးကောင်းကောင်းနဲ့တအားကိုလိုးတော့တာပေါ့ မမပြီးသွားတာနဲ့မောင်မောင်လဲမမအဖုတ်ထဲလရေတွေပန်းထည့်လိုက်တယ် မနက်လင်းတာနဲ့တိုးကြီးကိုအဆာပြေသွားပို့လိုက်တယ် တိုးကြီးစားပြီးတာနဲ့ တိုးကြီး'အခြေအနေဘယ်လိုလဲ'အဆင်ပြေရဲ့လား တိုးကြီးကတော့စဥ်းစားနေတာအတော့ကိုကြာတယ် ပြောလေကွာ . မောင်မောင်'မင်းကငါ့ရဲ့အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းဖြစ်သလို မင်းရဲ့ကျေးဇူးတွေလဲငါ့အပေါ်မှာအများကြီးရှိနေတယ်'ဒါကြောင့်မို့ငါပြောသင့်မပြောသင့်ချိန်ဆနေတာပါ တိုးကြီး'ပြန်ပြီးပြောပြဘို့မင်းကိုအစကတဲကငါပြောပြီးသားဘဲ'မင်းပြောပြမှလဲငါကဘယ်လိုလုပ်သင့်သလဲဆိုတာစဥ်းစားလို့ရမှာလေ မင်းပြောတာမှန်ပါတယ်မောင်မောင် ငါဗဟုသုတအတွေ့အကြုံတွေအများကြီးရှိခဲ့ပါတယ် လက်တွေ့သာခုမှကြုံဘူးတာပါ'မင်းမိန်းမကလွယ်လွန်း တယ်ကွာ'ဒီအတိုင်းဆိုရင်တော့မင်းအခက်တွေ့လိမ့်မယ် (တိုးကြီးခဏစဥ်းစားနေပြီးမှ) ငါတောင်ထမင်းစားသွားဘို့ခက်နေပြီ'မမကိုမျက်နှာဘယ်လိုပြရမလဲကွာ ဒီလိုလုပ်တိုးကြီး'မင်းကိုသူ့စိတ်ထဲရှိတဲ့အတိုင်းတခုခုတော့ပြောလာမှာဘဲ'အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင်သူစိတ်ကျေနပ်တဲ့အထိနေပေးလိုက်ကွာ သူကျေနပ်သွားတော့မှငါ့အပေါ်သွေးအေးနေတာကိုမင်းနည်းမင်းဟန်နဲ့မေးကြည့်စမ်းကွာ'ပြီးတော့ငါ့ကိုပြန်ပြောပြ ေကာင်းပြီမောင်မောင်'မင်းခွင့်ပြုတယ်ဆိုတော့လဲငါ မင်းခိုင်းတဲ့အတိုင်းကြိုးစားပေးပါ့မယ် မောင်မောင်လယ်ထဲကပြန်လာပြီးမမအနားမှာဘဲနေလိုက်တယ်'မမကတော့ညကသူ့ကိုလိုးပေးလိုက်တော့မောင်မောင့်ကိုခါတိုင်းလိုဘဲနေလာတယ် တိုးကြီးပြန်လာဖို့အချိန်နီးလာတာနဲ့မမမြင်အောင်ပြတဲ့အနေနဲ့အိမ်ရှေ့ကနေလမ်းဘက်ထွက်လိုက်တယ် ရှေ့လမ်းချိုးကနေပြန်ကွေ့နောက်ကပြန်ဝင်ပြီးချောင်းနေကြနေရာကိုဝင်လိုက်တယ် မောင်မောင်စောင့်နေလို့အတော်ကြာတော့မှတိုးကြီးအသံကြားလိုက်တယ်'ရေခပ်နေတုန်းမို့အိမ်ပေါ်ချက်ချင်းရောက်မလာသေးဘူး' မမကတော့တိုးကြီးအသံကြားတာနဲ့ထမင်းပြင်ပြီးနေပီ တိုးကြီးတက်လာတာနဲ့ လာကိုတိုး'ထမင်းပြင်ထားပြီးပီ'အဆင်သင့်ဘဲ (မမအခေါ်တွေပြောင်းလာပြီ) မနက်ကဝက်သားလာရောင်းတာကိုတိုးကိုသတိရလိုက်တာနဲ့အတွဲလိုက်ဘဲဆွဲလိုက်တယ် ထည့်စားကိုတိုး''မမထည့်ပေးရမလား' ပါးစပ်ကပြောရုံရှိသေးတယ်လက်ကထည့်ပြီးနေပြီ ထည့်စားပါတယ်မမ မမကတိုးကြီးပန်ကန်ထဲဟင့်ထည့်ပေးပြီးတိုးကြီးဘေးကပ်ထိုင်လိုက်တယ်ဆိုရင်ဘဲ'တင်ပင်ခွေထိုင်နေတဲ့အထဲကပုဆိုးလှုပ်သွားတာကိုမမတွေ့လိုက်တာနဲ့တိုးကြီးလီးကိုပုဆိုးပေါ်ကနေကိုင်လိုက်တာကိုမောင်မောင်တွေ့နေရတယ် ခုမှဘဲမမဟာအတော့ကိုထန်တဲ့မိန်းမဆိုတာမောင်မောင်သိလိုက်တယ်

မောင်မောင်ကပွတ်နေရင်းအဖုတ်ဝကိုတေ့ပြီးထိုးလိုက်တာဗြစ်ကနဲဆိုဒစ်ဝင်သွားတော့မမထအော်လိုက်တယ် မောင်ဖြေးဖြေးမမနာလို့ပါ ခဏနော်မမတော်ကြာကောင်းသွားမှာပါ မောင်မောင်ဆွလိုက်သွင်းလိုက်လုပ်နေတာလီးဆုံးသွားတော့ခဏငြိမ်နေပြီးမမနှုပ်ခမ်းကိုစုပ်လိုက်ပြီးလိုးတော့တယ် မမအဖုတ်ကကြပ်နေတော့လိုးရတာလီးထဲကိုစိမ့်နေတာဘဲ အရသာအရမ်းကိုရှိနေတာနဲ့တအားကိုလိုးတော့တာ မမကလဲအစကတော့ရှုံ့မဲ့မဲ့ဖြစ်နေပေမဲ့ခဏကြာတော့မျက်လုံးလေးမှေးပြီးကော့ပေးလာတယ်'မမအောက်ကနေကောင်းနေပြီဆိုတာသိတော့မောင်မောင်လဲတအားကို ဆောင်းပေးနေတော့မမပြီးသွားတာနဲ့မောင်မောင်လဲပီးသွားတယ် ကာမအရသာကိုကောင်းကောင်းသိသွားတဲ့မမကတော့ မောင်မောင်ကပ်လာတာနဲ့မယ်မငြင်းဖြစ်သွားတယ် လင်မယားတွေအိမ်မှာအလုပ်ပြီးတာနဲ့တနေ့တနေ့လိုးဘဲနေတော့တာ လိုးပြီးလီးကိုမချွတ်ခိုင်းဘဲအရသာတောင်နှစ်ယောက်စလုံးခံနေလိုက်သေးတယ် ကာမဂုဏ်ခံစားတာကတော့အလုပ်မရှိတော့နေ့ရယ်ညရယ်မရှောင်တော့ဘူး'စိတ်ရှိတဲ့အချိန်ထလိုးတော့တယ် တဖြေးဖြေးနဲ့မမကသူ့ထက်တောင်ပိုထန်နေတယ်ဆိုတာမောင်မောင်သိလာတယ်' ဒါပေမဲ့မောင်မောင်ကလဲငထန်ကောင်ပါဘဲ'တနေ့နှစ်ခါလောက်မှမလိုးရရင်စိတ်ကမကျေနပ်ဖူးဖြစ်နေတာလေ ဒါတောင်မှတနှစ်ပြည့်ခါနီးမှမမမှာကိုယ်ဝန်ရှိလာတယ် ကိုဝန်ရှိလဲကာမဂုဏ်ခဲစားတာကတော့မလျော့ကြဘူး အတွဲညီတဲ့လင်မယားတွေဖြစ်နေတော့မငြီးငွေ့ကြဘူးလေ သမီးလေးမွေးပြီးတော့လဲတလတောင်မနေနိုင်ကြဘူးလိုးကြတာဘဲ သမီးလေသုံးနှစ်ပြည့်တဲ့အထိကိုလင်မယားတွေတက်ညီလက်ညီကာမဂုဏ်လွန်ကျူးနေကြတယ် သမီးလေးသုံးနှစ်ကျော်တော့မှအရင်ဆုံးပြောင်းလဲလာတာကမမပါ မောင်မောင်ကပ်လာလို့နေပေးရပေမဲ့စိတ်ကမပါသလိုဘဲ ကြာလာတော့မောင်မောင်သတိထားမိလာတယ် (မမဘယ်လိုဖြစ်ပြီးစိတ်ပြောင်းသွားတာလဲ'တဖြေးဖြေးနဲ့ကိုအတော်အေးစက်သွားတာဆိုတော့မောင်မောင်အတွေးရခက်နေတယ်) မောင်မောင်ကပွတ်သပ်လာတာနဲ့အကြောင်းအမျိုးပြပီးငြင်းလာတယ်'မတတ်သာလို့နေပေးရရင်လဲအေးစက်စက်နဲ့အသေကောင်လိုဖြစ်လာတော့မောင်မောင့်စိတ်ထဲသံသယတွေဝင်လာတယ် အရွယ်ငယ်ငယ်ဘဲရှိပါသေးတယ်'သို့ပေမဲ့ဘာကြောင့်ပြောင်လဲသွားတာလဲ'လင်ငယ်ရှိနေလို့သူ့ကိုလက်မခံတာလား'ရင်ထဲမှာဝေခွဲလို့မရတဲ့အတွေးတွေဝင်လာတာနဲ့ မမကိုတစေ့တစောင်းအကဲခတ်နေမိတယ် တပတ်'တပတ်နဲ့တလသာကြာမြင့်သွားတယ်'မမက မူမပျက်တော့မောင်မောင်တွေးရခက်လာတယ် မောင်မောင်စဥ်းစားနေရင်းနဲ့သွားပြီးတွေးမိလိုက်တာက တိမ်ပြိုမိုးရေးတဲ့စာသွားကိုပါ ဝက်သားစားရတာရိုးလို့ချဥ်ဟင်းကိုပြောင်းစားချင်တာလား'မောင်မောင်စိတ်ထဲတွေးမိလိုက်တာနဲ့အကြံရသွားတယ် ဒါပေမဲ့အဲဒီညမှာတော့မောင်မောင်တယောက်မမကိုမရရအောင်လိုးလိုက်တယ်'လရေတော့ထွက်သွားတာပေါ့ တဖက်ကစိတ်မပါတော့လဲလိုးရတာတောင်သိပ်မကောင်းဘူးလေ မနက်လင်းတော့တိုးကြီးကိုအဆာပြေသွားပို့လိုက်တယ် လယ်ထဲမှာလဲအလုပ်ကသိပ်မရှိတော့တိုးကြီးနဲ့စကားထိုင်ပြောနေလိုက်တယ် သိပ်ချစ်တဲ့သူငယ်ချင်းတွေဆိုတော့ပြောမနာဆိုမနာတွေပေါ့ တိုးကြီးဒို့အသက်တွေက၃၀နါးဝဲလာပြီနော်'မင်းမိသားစုဘဝလေးတည်ဆောက်ဖို့မစဥ်းစားတော့ဘူးလား တယောက်ထဲခုလိုနေတာဘဲကောင်းပါတယ်မောင်မောင်ရာ'ထိုင်နေတာအကောင်းသားနဲ့ထသွားမှကြိုးမှန်းသိနေပါအုမ်းမယ် ဒါဆိုဘာလဲမင်းစိတ်ကခြောက်​ေနတာလား လီးခြောက်မလား'ယောကျ်ားစစ်စစ်ကွ ဒါဆိုမင်းမိန်းမလိုးချင်တဲ့စိတ်ရောရှိရဲ့လား ဟလိုးချင်တာပေါ့ကွ'ရှိမှမရှိတာဘာသွားလိုးမလဲ မရှိလို့လက်ဘဲအားကိုးနေရတာဘယ်လောက်ကြာနေပြီလဲမင်းသိရဲ့သားနဲ့ကွာ မင်းလိုးရဘို့ငါဖန်ပေးမယ်'မင်းရဲဘို့တော့လိုတယ် မောင်မောင်'ငါ့ကိုပြသနာဖြစ်အောင်လုပ်နေတာတော့မဟုတ်ပါဘူးနော် မင်းနဲ့ငါသူငယ်ချင်းအရင်းကြီးတွေကွာ'မင်ငါ့ကိုမယုံလို့လား မင်းကိုတော့ယုံတာပေါ့ကွ'ပြသနာဆိုတာကပြောလို့မရဘူးလေ ပြသနာမဖြစ်စေရဘူး'ငါတာဝန်ယူတယ်ကွာ ကဲပြော'ဘယ်သူလဲ မမ မောင်မောင်မနောက်နဲ့နော် ငါနောက်နေတာမဟုတ်ဘူးတိုးကြီး'ငါတကယ်အတည်ပြောတာ မင်းခေါင်းထဲဘယ်လိုစိတ်တွေဝင်နေတာလဲကွာ ဒီမှာတိုးကြီး'မမကငါနဲ့အေးစက်စက်ဖြစ်နေတာကြာပြီ အဲဒါဘာကြောင့်လဲဆိုတာငါသိချင်တယ် မင်းမချောင်းဘူးလား ချောင်းလဲဒီအတိုင်းဘဲဘာမှမထူးခြားဘူးဒါကြောင့်မင်းကိုနေကြည့်ပေးဘို့ပြောတာ ငါပြောတော့ကောရမလားကွ မင်းမမကိုဘယ်လိုနည်းနဲ့ဘဲရရ'ရအောင်လုပ်နိုင်ဘို့အရေးကြီးတယ်'မရလဲမဒိန်းကျင့်သလိုအတင်းချုပ်လိုးကွာ'ဖြစ်လာတဲ့ကိစ္စငါတာဝန်ယူတယ် မင်းကတော့လုပ်ပြီကွာ ငါမင်းကိုအကူအညီတောင်းတာပါ'အေးတခုတော့ရှိတယ် ဖြစ်လာတဲ့အကြောင်းစကားပြောတာကအစငါ့ကိုအကုန်ပြန်ပြောပြရမယ် ကဲလုပ်ကွာ ကဲဒါဆိုမင်းထမင်းစားပြန်ရင်ငါကျန်ခဲ့မယ်'မင်းတယောက်ထဲသွားပြီးဖန်တော့ နေ့လယ်ထမင်းစားချိန်ရောက်တော့တိုးကြီးရွာထဲပြန်သွားပြီ တိုးကြီးရွာထဲရောက်တာနဲ့မောင်မောင်လဲဟိုဘက်လမ်းကပြန်ပြီးနောက်ဖေးသေးပေါက်စင်အပေါက်ကနေအပေါ်တက်ပြီးအိမ်ခန်းထဲဝင်ပြီးအခြေအနေကြည့်နေလိုက်တယ် အဆင်ပြေလို့အိမ်ခန်းထဲဝင်လာရင်လဲဘီဒိုဘေးမှာပုန်းဘို့အဆင်သင့်ဘဲလေ ခုမှတိုးကြီးကရေခပ်ပေးပြီးအိမ်ပေါ်တက်လာတယ် ဟဲ့တိုးကြီးမောင်မောင်ပြန်ပါမလာဘူးလား အောင်မြင့်တိုငါးကန်မှာကျန်ခဲ့တယ် ကဲဒါဆိုလဲနင်လာထမင်းစားတော့ နင့်ကြည့်ပြီးငါထမင်းစားချင်စိတ်ပျောက်သွားပြီဟာမဆာတော့ဘူး နင့်စကားကဘာလဲဟာ'ငါ နဲ့ထမင်းစားတာနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ

အနားမညီသောတြိဂံ Started by ULay, မောင်မောင်'ငါလယ်ထဲပြန်တော့မယ်ကွာ ဟာတိုးကြီး'အချိန်စောနေပေမဲ့တခါထဲစားသွားကွာ'တော်ကြာမင်းတခေါက်ပြန်လာနေရအုန်းမယ်'မမတိုးကြီးကိုတခါထဲကျွေးလိုက် ဘာကျွေးရမှာလဲမောင်'မောင့်စကားကအရင်းမရှိအဖျားမရှိနဲ့ ထမင်းပြောတာပါမမရယ် အေးလာလာခူးပေးမယ်'တကတဲအချိန်ကစောနေတော့ မောင့်စကားကမျက်စိကိုလည်သွားတာဘဲ တိုးကြီးထမင်းစားပြီးလယ်ထဲကိုပြန်သွားတယ် တိုးကြီးကမောင်မောင်ရဲ့အချစ်ရဆုံးသူငယ်ချင်း'မောင်မောင်အိမ်ထောင်ကျကတဲကသူနဲ့အတူနေဘို့တိုးကြီးကိုခေါ်ထားလိုက်တာ လယ်ထဲမှာဂိုထောင်အိမ်ဆောက်ပြီးပစ္စည်းတွေနဲ့တိုးကြီးကနေတယ်လေ'စားချိန်ရောက်ရင်တော့အိမ်မှာပြန်စားတယ် အိမ်မှာကစပါးနဲ့ပဲထားဘို့ဂိုဒေါင်တလုံးဘဲရှိတယ်' မိဘတွေကတိုးကြီးငယ်ငယ်ထဲကဆုံးသွားကြတော့ဆရာတော်ကတိုးကြီးကိုမွေးထားတာ'မောင်မောင်ကသူ့အိမ်မှာနေဘို့ခေါ်တော့မှဆရာတော်ကြီးကသူငယ်ချင်းတွေမို့စိတ်ချပြီးထည့်လိုက်တာ တိုးကြီးကလယ်ထဲမှာဘဲနေပြီးအလုပ်လုပ်တယ်'မောင်မောင်ကတော့အလုပ်ချိန်မှာသွားကူတယ်လေ အလုပ်မရှိလဲတိုးကြီးဆီသွားပြီးသူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ကောင်းမလေးတွေအကြောင်းပြောပြီးလေကန်နေကြတာဘဲ """"""""""""""""" မောင်မောင်ကတော့မိဘတွေလဲရှိသလိုမောင်နှမကလဲငါးယောက်တောင်ရှိတယ် မွေးချင်းငါးယောက်ထဲမှာမိန်းမကလေးယောက်'မောင်မောင်ကအလည်ကယောကျ်ားတယောက်ထဲဆိုတော့အားလုံးကဝိုင်းပြီးချစ်နေကြတယ် မောင်မောင်အိမ်ထောင်မကျမချင်းမမတွေညီမတွေနဲ့အတူတူအိပ်တာလေ'အမေနဲ့အဖေကလဲမောင်နှမတွေဆိုတော့ခွင့်ပြုထားလိုက်တယ် မောင်မောင်အိပ်တော့အလယ်ကအိပ်တာ'သူ့ဘေးကမမနှစ်ယောက်အိပ်တယ်'အစွန်ကညီမနှစ်ယောက်ပေါ့ ညအိပ်ရာဝင်ပြီဆိုတာနဲ့မောင်နှမတွေဆော့လိုက်တာဆူညံနေတာဘဲ'တော်တော်လေးကိုဆူညံလာပြီဆိုရင်တော့အမေကလာပြီးဆူတော့တယ် မမနှစ်ယောက်ကလဲမောင်လေးဆိုတော့ငယ်ငယ်ကတဲကမောင်မောင်ကိုလုနေကြတာလေ သူ့ထက်ငါကအရင်ဆိုပြီးမောင်မောင့်ခန္ဓာကိုယ်ကိုလုယက် ပြီးပါးတွေနမ်းနဖူးတွေပါးစပ်တွေနမ်းနို့တွေဗိုက်တွေအစုံပေါ့နမ်းကြတာ'နောက်တော့ရွှေပန်းကိုပါနမ်းပြီးစုပ်ကြတယ် မောင်မောင်ကလဲ'သူ့ကိုမွှေတော့လဲဘယ်နေမလဲသူတို့ကိုလဲပြန်မွှေတာပေါ့ သူ့ကိုမွှေသလိုအကုန်ပြန်မွှေတာ'နောက်ဆုံးပိပိလေးတွေကိုပါနမ်းပြီးယက်တော့တာ'မမတွေဆိုတာယားလို့တွန့်လိမ်နေတာဘဲ တဖြေးဖြေးနဲ့အပျိုလူပျိုတွေဖြစ်လာကြတော့လဲခန္ဓာကိုယ်တွေကပြောင်းလဲလာပြီလေ မောင်နှမတွေကတော့အရင်အတိုင်းဘဲနေနေကြတော့ခံစား မှုတွေရှိလာပြီးငြိကုန်ကြတယ်'မမတွေကိုပြီးတဲ့အထိယက်ပေးသလိုမောင်မောင်ကိုလဲပြီးတဲ့အထိစုပ်းေတတ်လာတယ် မောင်မောင့်လရေတွေကိုလဲမမတွေကမျိုချသလိုမမတွေရဲ့အရေတွေကိုလဲမောင်မောင်ကမျိုချပြစ်တယ် နောက်တော့တဆင့်တက်လာပြီးလိုးတဲ့အထိဖြစ်ကုန်ကြတယ် နောက်တော့အငယ်မနှစ်ယောက်ကလဲအကြီးတွေလုပ်တာကိုမြင်ပြီးသူတို့ပါ'ပါလာကြတော့မောင်မောင်လေးယောက်တယောက်မို့အတော့ကိုကြီုးစားယူရတယ် ကြီးလာတော့ခေါတ်လူငယ်တွေပီပီလီးကိုပြုပြင်လာတယ် မောင်မောင်လီးကပုံမှန်ဆိုက်ထက်သာပါတယ်'သို့ပေမဲ့အကျေနပ်နိုင်ဘဲဒစ်ကိုကြီးအောင်ဆေးလိမ်းတယ် ခုတော့မောင်မောင်လီးကအလုံးထက်ဒစ်ကနှီးတပြားသာသာလောက်ပတ်ချာလည်ကြီးတော့လိုးတဲ့သူရောခဲတဲ့သူပါသဘောတွေ့နေကြတယ် ညညဆိုမိန်းမလေးယောက်ကသူ့ထက်ငါကောင်းဖြစ်နေကြတော့'တညတယောက်စီလိုးရတဲ့အဆင့်ရောက်သွားတယ် ဒီမောင်နှမတွေဇာတ်လမ်းက'မောင်မောင်အိမ်ထောင်ကျတော့မှပြတ်သွားတယ် မောင်မောင်လဲအိမ်ထောင်ကျရော'မကြာပါဘူးအကြီးမနှစ်ယောက်ကလင်ယူတော့တာပါဘဲ """""""""""""""""""""""""# မမ'မမဆိုပေမဲ့မွေးချင်းများရှိတယ်လို့မထင်ပါနဲ့ တယောက်ထဲပါ'အမေကမွေးတာသုံးယောက်ဆိုပေမဲ့အငယ်နှစ်ယောက်ကအဖတ်မတင်ပါဘူး မမကတယောက်ထဲဆိုတော့အဖေနဲ့အမေကစိတ်မချတာနဲ့ကျောင်းကိုဆယ်တန်းရောက်အောင်မနေလိုက်ရပါဘူး ဒါပေမဲ့လဲအရွယ်ရောက်လာတော့'မောင်မောင်နဲ့တွေ့ပြီးချစ်သူတွေဖြစ်ပြီးအိမ်ထောင်ပြုလိုက်ကြတယ် မောင်မောင်နဲ့အိမ်ထောင်ကျပြီးနှစ်ယောက်ထဲသပ်သပ်ခွဲနေလိုက်ကြတယ် မောင်မောင်နဲ့မမအိမ်ထောင်ကျပြီဆိုတာနဲ့မိဘတွေနဲ့ခွဲပြီး ရွာနောက်ပိုင်းမှာခြံဝယ်ပြီးအိမ်ဆောက်လိုက်တယ် အားလုံးကိုမောင်မောင်မိဘတွေပြီးဆုံးတိုင်အောင်လုပ်ဆောင်ပေးတယ် မမရဲ့မိဘတွေလဲနေနိုင်စားနိုင်ရှိကြပါတယ် အဖေခွဲပေးတဲ့လယ်ဧက၂၀ထဲှဲာတော့ဂိုဒေါင်အိမ်ဆေက်ပြီးစိတ်ချရတဲ့သူငယ်ချင်းတိုးကြီးကိုထားလိုက်တယ် မိဘတွေကလဲသားအိမ်ထောင်ကျပြီဆိုတော့တခါထဲအပြည့်အစုံလုပ်ကိုင်ပေးတာဆိုတော့ဘာမှမလိုအပ်ဘဲပည့်စုံနေတယ်လေ အတူတူနေကြမဲ့ညအိပ်ရာထဲမှာတော့ မောင်မောင်ကမိန်းမတွေနဲ့ထိတွေ့ဘူးနေတော့သူ့အဘို့က တော့မမဆီကရမဲ့အရသာကိုခံစားရမဲ့စိတ်ဘဲရှိနေသလို မမကတော့တခါမှမကြုံဘူးတော့ရင်တွေအရမ်းကိုခုန်နေတာပေါ့'မောင်မောင်ကထမိန်ကိုလှန်တာတောင်ရှက်နေတယ်လေ'အတင်းလှန်ပြီးအဖုတ်ကိုယက်တော့မှအသဲထဲမှာအေးကနဲဖြစ်သွားအောင်ခံစားလိုက်ရတော့မလိုးရသေးခင်မှာဘဲအဖုတ်ယက်ပေးရုံနဲ့တချီပြီးသွားတယ် အဲတော့မှလိုးဘူးနေတဲ့မောင်မောင်ကမမအဖုတ်ကနေညှီစို့စို့အနံရနေကတဲကလီးကတောင်နေတာဆိုတော့ မမပြီးသွားလို့အရေတွေထွက်လာတာနဲ့အဖုတ်ပေါ်ကအရေတွေစိုအောင်းလီးထိပ်နဲ့ပွတ်နေတော့မမကြက်သီးတွေထနေပြီးစိတ်ကကြောက်နေမိတယ်

အရွယ်မရောက်သေးသူများ မဖတ်သင့်ပါ။ မည်သူကိုမှ ထိခိုက်စေလိုခြင်း မရှိပါ။ စိတ်အပန်းဖြေ စာပေအဖြစ်သာ ဖတ်ရှုပေးပါရန် ကြိုတင်တောင်းပန်အပ်ပါသည်။ မနှစ်သက်သူများ ဆန္ဒမရှိပါက မဖတ်ရှုကြပါရန်၊

ဒိနေ့မနက် ၁၀နာရီကျော်မှာပြီးသွားသော ULay ရေးသားထားသော စာစဉ် အနားမညီသောတြိဂံ ဖတ်ပြီးကြပြီးလားဗျာ မဖတ်ရသေးရင်တော့ ငွေမပေးရတဲ့ recent တွေပေးခဲ့ပေါ့

။။။။။။။။။။။          ။။။။။။။။။။။။ တစ်ဖက်မှာလည်း ဝေယံသည် သူ၏ အောင်မြင်ကျော်ကြားသော ဘဝထဲတွင် အလုပ်ရှုပ်နေဆဲပင်။ နွေဦးတို့ မိသားစု နိုင်ငံခြားသို့ အပြီးအပိုင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်မှာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် သူတို့ကြားက အဆက်အသွယ်များမှာလည်း လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဝေယံ၏ ရင်ထဲမှာတော့ နွေဦးဟူသော အမည်လေးမှာ အမြဲတမ်း ရှင်သန်နေဆဲပါ။ မြတ်နိုးနှင့် ရရှိထားသော သမီးကြီးနှင့် သားငယ်တို့မှာလည်း ယခုဆိုလျှင် အရွယ်ရောက်လာကြပြီဖြစ်ကာ ပျော်စရာကောင်းသော မိသားစုဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ထားရသည်။ ဝေယံသည် ဖခင်ကောင်းတစ်ယောက်၊ ခင်ပွန်းကောင်းတစ်ယောက်အဖြစ် ရပ်တည်နေသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် နွေဦးနှင့် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ရင်ခုန်စရာ အချိန်နာရီများကို ပြန်လည် တမ်းတမိတတ်သည်။ "နွေဦး... မင်းရော အဆင်ပြေရဲ့လား..." မိုးအေးအေး ညနေခင်းများတွင် ဝရန်တာမှာ ထိုင်ရင်း ဝေယံ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်မိတတ်သည်။ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုခု ရှိတိုင်း၊ သို့မဟုတ် နွေဦး နှစ်သက်တတ်သော သီချင်းသံလေးများ ကြားတိုင်း သူ လွမ်းနေဆဲ၊ ချစ်နေဆဲပါ။ သူမ၏ ဗိုက်ထဲတွင် ပါသွားခဲ့သော သွေးသားလေးသည် အခုဆိုလျှင် မည်မျှပင် အရွယ်ရောက်နေမည်ကိုလည်း ဝေယံ ခန့်မှန်းကြည့်ရင်း ပြုံးမိသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် လူ့ဘဝ၌ မဆုံဆည်းနိုင်သော်လည်း၊ အမှတ်တရများဖြင့်သာ ချစ်နေရခြင်းကလည်း အေးချမ်းမှုတစ်မျိုး ဖြစ်သည်ဟု သူ ဖြေသိမ့်လိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။ ဝေယံရော နွေဦးပါ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဝလမ်းခွဲများတွင် အသီးသီး အခြေချနေကြပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုစဉ်က ဖြတ်သန်းခဲ့သော ငယ်ချစ်ဦးတို့၏ ကာမမီးတောက်နှင့် ပြန်လည်တွေ့ဆုံပြီးနောက် လူမှုဆက်ဆံရေးကို ဖောက်ပြန်ခဲ့သော်လည်း အခုတော့ သံယောဇဉ်အကြွင်းအကျန်များမှာမူ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ကိန်းအောင်းနေပါတော့သည်။ ကြာလာရင်မေ့ဆိုသော်လည်း မေ့လို့မရတဲ့ အတိတ်ရဲ့အရိပ်က ရင်ထဲမှာ သိမ်းဆည်းရင်းနဲ့............... ပြီးပါပြီ။

'အခုတော့ မင်းကို လွှတ်ပေးထားမယ် နွေ... မင်းကလေးမွေးပြီးချိန်မှာ ငါ့ရဲ့ အထိအတွေ့တွေကို မင်း ပြန်တမ်းတလာအောင် ငါ လုပ်ပြမယ်။ အဲဒီကျမှ မင်းဗိုက်ထဲက ကလေးက ဘယ်သူ့သွေးသားလဲဆိုတာကို ငါ့နည်းငါ့ဟန်နဲ့ မင်းကို ဖွင့်ပြောခိုင်းရမှာပေါ့' ဝေယံသည် လက်ရှိတွင် အချိုသတ်ကာ နားလည်ပေးသလို ဟန်ဆောင်ထားသော်လည်း၊ နွေဦး ကလေးမွေးပြီးချိန်တွင် ပြန်လည် ဆွဲဆောင်ရန်နှင့် သူမ၏ ဘဝကို ထပ်မံ သိမ်းပိုက်ရန် တွက်ကိန်းများကို တိတ်တဆိတ် ချမှတ်နေပါတော့သည်။ ။။။။။။။။။။      ။။။။။။ နွေဦးသည် ဝေယံ၏ အေးဆေးလှသော တုံ့ပြန်မှုကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ပါ။ ဝေယံ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ကြံစည်နေသည့် အရိပ်အယောင်များကို သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင် သူမကိုယ်သူမလည်း အယုံအကြည် မရှိလှပေ။ ဝေယံကသာ သူမ၏ အားနည်းချက်ကို သိပြီး ထပ်မံဆွဲဆောင်လာပါက၊ ထိုကြမ်းတမ်းပြီး စွဲမက်စရာကောင်းသော အထိအတွေ့များအောက်တွင် သူမ၏ စိတ်ဓာတ်များ ထပ်မံပြိုလဲသွားမည်ကို သူမ အကြောက်ဆုံးပင်။ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်တွင် အိပ်ပျော်နေသော ရဲထက်နှင့် သမီးကြီးလေး၏ မျက်နှာကို ငေးကြည့်ရင်း နွေဦး၏ ရင်ထဲတွင် တနုံ့နုံ့ ခံစားနေရသည်။ 'ငါ ဒီအတိုင်း ဆက်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။ ဝေယံက ငါ့အနားမှာ ရှိနေသရွေ့ ငါ့ဘဝက အမြဲတမ်း မီးပုံနားက ဖယောင်းတုံးလို ဖြစ်နေမှာ' တခြားမြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် စဉ်းစားကြည့်သော်လည်း ဝေယံနှင့် ရဲထက်တို့၏ ရင်းနှီးမှုက အတားအဆီး ဖြစ်နေသည်။ အလုပ်အတူတူ လုပ်နေကြသရွေ့၊ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်နေကြသရွေ့ ဝေယံသည် သူမရှိရာသို့ အချိန်မရွေး ရောက်လာနိုင်သည်။ မြို့ပြောင်းသွားရုံနှင့် ဝေယံ၏ လက်တံများမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်း သိမြင်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ နွေဦး၏ စိတ်ထဲ၌ တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါက်ကို ရှာတွေ့သွားတော့သည်။ 'ဒီနိုင်ငံကနေ ထွက်သွားမှ ဖြစ်မယ်... ဝေယံ လုံးဝ လိုက်မလာနိုင်တဲ့ နေရာ၊ ကိုရဲနဲ့ ငါတို့ မိသားစုပဲ ရှိမယ့် နေရာမျိုးကို သွားမှ ဖြစ်တော့မယ်' နိုင်ငံခြားသို့ အပြီးအပိုင် အခြေချရန် သို့မဟုတ် အလုပ်ကိစ္စဖြင့် အဝေးသို့ ထွက်ခွာရန် ရဲထက်ကို နားချဖို့ သူမ စတင် ကြံစည်ရတော့သည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ အိမ်ထောင်ရေးကို ကာကွယ်ရန် နောက်ဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ရဲထက်သည် ယခုပရောဂျက်မှ ရရှိထားသော အမြတ်အစွန်းများဖြင့် နိုင်ငံခြားတွင် ပညာဆက်သင်ရန် သို့မဟုတ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် အခွင့်အရေးများ ရှိနေသည်ကို သူမ သိသည်။ 'ကိုရဲကို နိုင်ငံခြားသွားဖို့ တိုက်တွန်းရမယ်။ ဝေယံနဲ့ ဝေးရာကို အမြန်ဆုံး ထွက်သွားမှ ငါ့ဗိုက်ထဲက ကလေးလည်း လုံခြုံမယ်၊ ငါ့အိမ်ထောင်ရေးလည်း မြဲမယ်' နွေဦးသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာစွာ ချလိုက်ပြီးနောက်၊ မနက်ဖြန်တွင် ရဲထက်ကို မည်သို့ စကားစရမည်ကို အစီအစဉ်ဆွဲရင်း တုန်လှုပ်နေသော ရင်အစုံကို ထိန်းချုပ်ကာ အိပ်စက်ရန် ကြိုးစားလိုက်ပါတော့သည်။ ။။။။။။။။။။      ။။။။။။။။။ လေဆိပ်ကနေ ထွက်ခွာလာခဲ့တဲ့ ထိုနေ့ကစပြီး အခုဆိုရင် ဆယ်နှစ်ကျော်တောင် ရှိခဲ့ပါပြီ။ နွေဦးတစ်ယောက် အိမ်ရှေ့က ဝရန်တာလေးမှာ ထိုင်ရင်း ကျောင်းကားလေး ဆိုက်ရောက်လာမယ့် လမ်းထိပ်ကို ငေးမျှော်နေမိသည်။ သူမတို့ မိသားစု နိုင်ငံခြားမှာ အခြေချခဲ့တာ တကယ်ကို မှန်ကန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ နွေဦးရဲ့ ဗိုက်ထဲမှာ ဝေယံရဲ့ သွေးသားကို လွယ်ထားရစဉ်က စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုတွေဟာ အခုတော့ မှေးမှိန်ခဲ့ပါပြီ။ ထိုစဉ်က ရဲထက်ကို အကျိုးအကြောင်းပြပြီး ဒီနိုင်ငံကို ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့တာဟာ သူမဘဝရဲ့ အကောင်းဆုံး ထွက်ပေါက်တစ်ခုပါ။ အခုဆိုရင် သူမရဲ့ သားငယ်လေးဟာ ၁၂ နှစ်တောင် ပြည့်တော့မှာ ဖြစ်ပြီး အရွယ်ရောက်နေတဲ့ သမီးကြီးနဲ့အတူ ကျောင်းကနေ ပြန်လာတော့မှာပါ။ နွေဦးကိုယ်တိုင်လည်း အသက်အရွယ်ရလာပြီမို့ နားထင်စပ်က ဆံသားအချို့မှာ ငွေရောင်လေးတွေ စဖြူနေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့လည်း စိတ်ချမ်းသာမှုနဲ့အတူ ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်လုပ်စရာမလိုတဲ့ ဘဝကြောင့် သူမရဲ့ အသားအရေကတော့ နုဖတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ရှိရင်းစွဲ အသက်ထက် ပိုကာ နုပျိုနေပါသေးတယ်။ "မေမေ... သားတို့ ပြန်လာပြီ" ကျောင်းကားလေး ရပ်လိုက်တာနဲ့ သားအငယ်လေးက ကားပေါ်ကနေ အရင်ဆုံး ပြေးဆင်းလာပြီး သူမကို လှမ်းအော်နှုတ်ဆက်ပါတယ်။ နွေဦး ပြုံးလိုက်မိသည်။ သားငယ်လေးရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်တိုင်း တစ်ခါတစ်ရံ ဝေယံရဲ့ ပုံရိပ်အချို့ကို မြင်ယောင်မိတတ်ပေမယ့် သူမအတွက်တော့ ဒီကလေးဟာ ရဲထက်ရဲ့ ဂရုစိုက်မှုအောက်မှာ ကြီးပြင်းလာတဲ့ သူမတို့ရဲ့ သားလေးသာ ဖြစ်ပါတယ်။ "လာ... လာ... သားတို့... မေမေ မုန့်တွေ အများကြီး လုပ်ထားတယ်" ရဲထက်ကလည်း ဒီနိုင်ငံမှာ သူ့အလုပ်နဲ့သူ အောင်မြင်နေပြီး အိမ်ထောင်ဦးစီးကောင်း တစ်ယောက်ပီပီ မိသားစုကို အစွမ်းကုန် စောင့်ရှောက်ထားပါတယ်။ နွေဦးဟာ အတိတ်က လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရင်ဘတ်ထဲမှာ အသေပိတ်ထားပြီး အခုတော့ အေးချမ်းတဲ့ မိသားစုဘဝလေးထဲမှာပဲ နစ်မြောနေပါတော့တယ်။ ဝေယံနဲ့ ဇာတ်လမ်းဟာ သူမအတွက်တော့ အဝေးက အိမ်မက်ဆိုးတစ်ခုလို ကျန်ရစ်ခဲ့ပေမယ့်၊ ဒီနေ့ ဒီအချိန်မှာတော့ သူမဟာ ကိုရဲရဲ့ သစ္စာရှိတဲ့ ဇနီး၊ ကလေးတွေရဲ့ အားကိုးရတဲ့ မိခင်အဖြစ်နဲ့သာ ဂုဏ်ယူစွာ ရပ်တည်နေပါတော့သည်။

ရဲထက်က သူ၏ အမူးလွန်ခဲ့သော ပုံရိပ်အဝါးဝါးများကို ပြန်လည် ဆက်စပ်ကြည့်ရင်း ဝမ်းသာအားရ ပြောနေသည်။ နွေဦးသည် ရဲထက်၏ စကားကြောင့် ရင်ထဲတွင် အလုံးကြီး ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရဲထက်ကိုယ်တိုင်က သူ မူးနေစဉ်တွင် နွေဦးနှင့် ဆက်ဆံခဲ့သည်ဟု ထင်မှတ်နေခြင်းက သူမအတွက်တော့ အကောင်းဆုံး ထွက်ပေါက်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ တကယ်တော့ ထိုညက ရဲထက်မှာ ဆိုဖာပေါ်တွင် မေ့မြောနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ မူးနေသူပီပီ တစ်ခုခုကို လွဲမှားစွာ မှတ်မိနေခြင်းပင်။ "ကိုရဲကလည်း... မူးနေပြီးတော့... အဲဒါကြောင့် ဖြစ်မှာပေါ့" နွေဦးက ရှက်သလိုလို ဟန်ဆောင်ကာ ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင်တော့ ဝေယံ၏ သွေးသားကို လွယ်ထားရသည်ဟူသော အသိက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ကြီးစိုးနေသော်လည်း၊ ရဲထက်၏ အထင်အမြင်လွဲမှားမှုနောက်တွင် သူမ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို လုံခြုံစွာ မြှုပ်နှံထားလိုက်တော့သည်။ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ ဝေယံကတော့ သူတို့ဇနီးမောင်နှံ စကားပြောနေသည်ကို အကဲခတ်နေသော်လည်း ဘာမှမသိသလိုပင် သားလေးကို ချီကာ ပြုံးနေဆဲ။ နွေဦးသည် ဝေယံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မိမိ၏ ဗိုက်ကလေးကို လက်ဖြင့် ခပ်ဖွဖွ အုပ်လိုက်မိသည်။ ။။။။။။။။။။     ။။။။။။။။ ညဘက်တွင် ရဲထက်နှင့် သမီးလေးတို့ အိပ်ပျော်နေချိန်တွင် နွေဦးသည် အိပ်ရာပေါ်တွင် လူးလှိမ့်ရင်း အိပ်မပျော်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများက ဗိုက်သားလေးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း အတွေးများ နက်ရှိုင်းနေမိသည်။ ရဲထက်သည် သူမအပေါ်တွင် အမြဲတစေ နားလည်ပေးတတ်သူ၊ သူမ လိုချင်သမျှကို အတတ်နိုင်ဆုံး ဖြည့်ဆည်းပေးသူ၊ မိသားစုကိုလဲ ချစ်ခင်သူဖြစ်သည်။ သူမ၏ ကိုယ်ဝန်ကိုလည်း ကိုယ်တိုင်နှင့် ရသည်ဟု အမှားအယွင်းဖြင့် ယုံကြည်ထားကာ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေပြီး၊ သူမကို အရင်ကထက် ပို၍ ဂရုစိုက်လာသည်။ "ကိုရဲ... နွေ့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ..." သူမသည် အိပ်ပျော်နေသော ရဲထက်၏ မျက်နှာကို ငေးကြည့်ရင်း မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။ ဝေယံနှင့် အတူရှိစဉ်ကရခဲ့သော အရသာများ၊ ပြင်းပြသော ကာမစိတ်များက သူမကို ခဏတာ ရူးသွပ်စေခဲ့သော်လည်း၊ အခုတော့ ထိုရူးသွပ်မှု၏ အကျိုးဆက်အဖြစ် သူမဗိုက်ထဲတွင် သွေးသားတစ်ယောက် ဖြစ်တည်လာပြီဖြစ်သည်။ 'ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ကို အဆုံးသတ်ရတော့မယ်။ ဝေယံနဲ့ နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ မပတ်သက်တော့ဘူး'နွေဦးသည် သူမကိုယ်သူမ ပြတ်ပြတ်သားသား ကတိပေးလိုက်သည်။ ဝေယံနှင့် ဖောက်ပြန်ခဲ့သည့် ဇာတ်လမ်းမှာ သူမဘဝအတွက် အကြီးမားဆုံး အမှားတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူမ နားလည်သွားသည်။ ရဲထက်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ရသည့်အတွက် ရင်ထဲတွင် အမြဲလိုလို အပြစ်ရှိစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေရသည်။ ယခု ကိုယ်ဝန်ကို ရဲထက်၏ သွေးသားအဖြစ်နှင့်သာ အကောင်းဆုံး မွေးထုတ်ပေးပြီး၊ မိသားစုကို တည်ငြိမ်စွာ ဆက်လက် တည်ဆောက်သွားရန် သူမ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ မနက်ဖြန်မှစ၍ ဝေယံကို ရှောင်ဖယ်မည်၊ အလုပ်ကိစ္စမှအပ ဘယ်တော့မှ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ မထိတွေ့တော့ဟု စိတ်ထဲတွင် ကျိတ်ပြီး ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ထားလိုက်သည်။ သူမ၏ အိမ်ထောင်ရေးကို ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် မည်သည့်အခက်အခဲကိုမဆို ရင်ဆိုင်သွားမည်ဟု နွေဦးတစ်ယောက် ပြင်းပြစွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတော့သည်။ နွေဦးသည် ညနေစောင်းတွင် ဝေယံကို သီးသန့်တွေ့ဆုံရန် ချိန်းဆိုလိုက်သည်။ နေရာမှာ လူသူရှင်းသော ပန်းခြံတစ်ခု၏ ထောင့်စွန်းဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ရင်ထဲတွင်တော့ ဗလောင်ဆူကာ  ဖြစ်နေဆဲပင်။ ဝေယံ ရောက်လာသည်နှင့် နွေဦးက စကားကို အပိုအလိုမရှိ ပြတ်ပြတ်သားသား စပြောလိုက်သည်။ "ကိုဝေ... နွေတို့ ဒီမှာတင် ရပ်ကြရအောင်။ ဒီထက်ပိုပြီး မမှားချင်တော့ဘူး" ဝေယံက နားမလည်သလို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နွေဦး၏ အနားသို့ တိုးလာသည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ နွေ... ကိုယ်တို့ ဒီလောက် အဆင်ပြေနေတာပဲကို" "မပြေဘူး ကိုဝေ... အခု နွေဗိုက်ထဲမှာ ကိုရဲရဲ့ သွေးသားကို လွယ်ထားရပြီ။ ပြီးတော့ ကိုဝေမှာလည်း လသားအရွယ် သားလေးတစ်ယောက် ရှိနေပြီလေ။ မြတ်နိုးကိုလည်း အားမနာဘူးလား... ကိုရဲကိုရောပဲ။ နွေတို့ ဒီဇာတ်လမ်းကို ဒီမှာတင် အပြီးသတ်ဖို့ နွေ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ" နွေဦးက သူမ၏ ဗိုက်ကလေးကို အသာအယာ ဖိကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အပြစ်ရှိစိတ်နှင့်အတူ ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ရောပြွမ်းနေသည်။ ဝေယံကတော့ သူမ၏ စကားကို ကြားကာ အတွင်းစိတ်ထဲတွင် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်မိသည်။ နွေဦးဗိုက်ထဲက ကလေးသည် ရဲထက်နှင့် မဟုတ်ဘဲ မိမိနှင့်ရသည်ကို သူ ရိပ်မိနေသော်လည်း အခုအချိန်တွင် အတင်းအကျပ် ငြင်းခုံရန် မသင့်တော်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ နွေ... နွေ ဒီလောက်တောင် အတင်းအကျပ် ဖြစ်နေမှတော့ ကိုယ်လည်း လက်ခံရမှာပေါ့။ နွေ စိတ်ချမ်းသာသလိုသာ နေပါ" ဝေယံက လေသံကို အောက်ချကာ အလျှော့ပေးသလိုမျိုး ဟန်ဆောင်ပြောလိုက်သည်။ နွေဦးက ဝေယံ ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ လက်ခံသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် အနည်းငယ်တော့ စိတ်အေးသွားရသည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကိုဝေ... နွေတို့ သူငယ်ချင်းတွေလိုပဲ ဆက်နေကြတာပေါ့" နွေဦးက နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ဝေယံက နောက်ကနေ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်တော့ နွေဦးကို လွှတ်ပေးမည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပေ။