ᴱᴹᴾᵀᵞ †

من به سندروم بیش از حد فکر کردن به کوچیک ترین مشکلات مبتلام.

ولی جدی ویترینمونو خوب حفظ کردیما، هیچکس شک نمیکنه داریم از تو پاره میشیم.

آدمای تاکسیکو باید بدون تاک، سیکشونو زد.

اینکه اهمیت ندی درموردت چی فکر میکنن، بهترین تصمیم زندگیته.

من درون گرا نیستم من درون بگام، صبح تا شب دارم تو درونم و افکارم خودمو میگام و بگا میرم.

شاید واسه بقیه گرون باشی، ولی من میشناسمت ارزون تر از این حرفایی.

این روزا به زور از پس خودم بر میام لطفا ازم انتظاری نداشته باشید.

مودم؟ خستم، ی افسردگی دارم که همش در حال انکار کردنشم ، دایره ی آدمای دورم به صفر رسیده ، تنهام حوصله ی هیچ کاریو ندارم، عصبیم صداها و آدما رو مخمن، اعتماد به نفسم صفره حس میکنم زشت و حوصله سر برم آهنگا تکرارین، آینده مبهمه ، یکسره تو خودمم رویاهام سیاهن ی خواب طولانی میخوام همین.

شاید باورت نشه ولی همون طور ک بودن من عادی شد نبودن توهم عادی میشه.

همه چیزم بود ، بی همه چیز.