اللُّغَةُ وَالأدَب | بهمن بادینی

سال‌هاست آمریکا و اروپا از دالان اقتصادی هند - خاورمیانه - اروپا یا کریدور آی‌مِک (IMEC) صحبت می‌کنند... دالانی که برای مهار چین، دورزدن ایران و تبدیل سرطان نجس خاورمیانه (اسرائیل) به یک مرکز تجاری طراحی شده و از هند شروع شده، از امارات و سعودیه رد شده و از حیفا به اروپا وصل می‌شود و ضدحمله‌ای به جادۀ ابریشم قدیم است. یکدست‌کردن فلسطین اشغالی و حذف تمامی عواملی که ممکن بود مشکلی ایجاد کنند، مهار خطرات احتمالی لبنان و پاکسازی سوریۀ ساکت و بی‌حاشیه هم، از قبل‌ها در دستور کار قرار گرفته بود. یک جنگ همه‌جانبه که بُعد دینی و اقتصادی آن مهم‌ترین بُعد است و درک آن برای کسانی که در عالم هپروتِ رسانه‌های استحماری و استعماری یهود گیر کرده‌اند، سخت است و به نظرشان تمام این جنگ و مصیبت به دلیل 7 اکتبر (پیش‌دستی مردم فلسطین) و پخش‌کردن شیرینی توسط مردم در کشورهای اسلامی بود!!

محال است در مورد مطالعه و پایین‌بودن آمار آن صحبت کنید و نِق‌زدن‌های همیشگی اینچنینی را نشنوید! اگر به جای بحث‌های داخل تاکسی و شوهرعمه‌ای! و عوام‌گرایانه، به آمارهای موجود نگاه کنیم، مدینهٔ فاضله‌ای که در آن فقر وجود ندارد هیچوقت در هیچ جای کرهٔ زمین وجود نداشته و نخواهد داشت؛ اما آیا این باعث می‌شود که تمام فضایل و اخلاقیات را دور انداخته و در عالم میان‌مایگی زندگی کنیم!؟ یعنی الآن مردم بالاشهر و آن‌ها که در کاخ زندگی می‌کنند، همگی مؤمن و اهل نماز و حجاب هستند و روزانه ۱۰۰ جلد کتاب می‌خوانند!؟ در مغازه‌های میلیاردیشان زیر کولر لم داده و یک دستشان تسبیح و دست دیگر هم کتاب است؟! طبیعتا نه:

people in poorer parts of the world are, on average, more religious than those in societies with advanced economies. مردم در مناطق فقیرتر جهان به طور متوسط ​​مذهبی‌تر از جوامعی با اقتصاد پیشرفته هستند.

منبع: سایت pewresearch اگر وقتی که برای دنبال‌کردن صفحات بی‌خاصیت اینستاگرامی و کانال‌های خبری زرد و دیدن سریال‌های بی‌محتوا (نمایش شهوت، پول‌پرستی و سیگار) تلف می‌کنیم را به مطالعهٔ مفید اختصاص دهیم، کفایت می‌کند!!

🔰انجمن علمی‌دانشجویی زبان و ادبیات عربی دانشگاه بوعلی‌سینا برگزار می‌کند: ✅ کارگاه "رشتۀ زبان وادبیات عربی، فرصت‌های شغلی و آیندۀ کاری" 📌به همراه پرسش و پاسخ 🔻زمان: دوشنبه ۲۲ اردیبهشت‌ماه 🔺ساعت: ۱۱:۳۰ الی ۱۳ 🏢مکان: دانشگاه بوعلی، دانشکدهٔ علوم انسانی، سالن شهید چیت‌سازیان

عزیزانی که علاقه‌مند به شرکت در دوره‌های صرف و نحو هستند، می‌تونند در دورۀ زیر نام‌نویسی کنند: https://t.me/ArabiBadini/1106

عزیزانی که علاقه‌مند به شرکت در دوره‌های صرف و نحو هستند، می‌تونند در دورۀ زیر نام‌نویسی کنند: https://t.me/ArabiBadini/1106

البته «تتابع الإضافات» در بلاغت عربی به طور مطلق، عیب به شمار نمیاد. چنانکه امام جرجانی در دلائل الإعجاز هم اشاره فرموده که تنها در صورت سنگینی (ثقل) در تلفظ از عیوب کلام بوده و در غیر این صورت مستحسن و نیکوست: ولا شبهة فيثقل ذلك في الأَكثر، ‌ولكنه ‌إِذا ‌سلم ‌من ‌الاستكراه ‌لطُفَ ‌وملحَ. در ادامه مواردی از شعر عربی ذکر می‌کنند که با وجود تتابع الإضافات، مشکلی نداشته و اتفاقا این تتابع در بیت خوش نشسته: «ومما حسُن فيه قول ابن المعتز أيضًا - وظلّتْ تدير الراح أيدي جآذر… عتاقِ دنانيرِ الوجوهِ ملاحِ - خذها ابنة الفكرِ المهذّب في الدّجى … والليلُ أسودُ رُقعةِ الجلبابِ» دلائل الإعجاز ص١٠٤ بقیۀ بلاغیون هم به این قضیه اشاره کردند:

- «تتابع الإضافات إنما يخل بالفصاحة إذا كان فيه ثقل واستكراه، أما إذا سلم من ذلك حسن ولطف» حاشية الدسوقي (٤/ ١٥١)

خطیب قزوینی، الإیضاح في علوم البلاغة ص۲۲، ترجمۀ دکتر هادی رضوان:

«اینکه عاری‌بودن از کثرت تکرار و تتابع اضافات در تعریف بیاید، جای بحث است؛ زیرا این اوصاف اگر موجب شوند که لفظ بر زبان گران آید، مخل به فصاحت هستند و اگر موجب گرانی بر زبان نباشند، اصلا مخل به فصاحت نیستند.»

زبان عربی مانند سایر زبان‌هاست، جز اینکه وقتی قرآن کریم به آن نازل شد، جاودانه گشت و با دین عجین شد. وگرنه اگر دیگر زبان‌های دنیا را هم مشاهده کنید، در آن‌ها هم ویژگی‌های برجسته و اصیل وجود دارد. اینکه دیگر زبان‌ها را بیاوریم و از شأن و منزلت آن‌ها بکاهیم تا زبان عربی را بالا ببریم، اشتباه است. هرگز... هر زبانی ویژگی‌های خاص خود را دارد. زبان عربی برای قرآن کریم تنها به یک دلیل انتخاب شده است؛ زبان عربی زبانی غنی و وسیع است که قرآن کریم و سنت نبوی را در خود جای داده و این علم شریف را برای ما حفظ کرده است.

دکتر عبد الرحمن بن معاضة الشهري - استاد پژوهش‌های قرآنی دانشگاه الملك سعود، مدير مركز پژوهش‌های قرآنی (الدراسات القرآنية)

وقت ما به قدری کم هست که نمی‌تونیم روزانه نیم ساعت! برای یادگیری یک مهارت فنی، مکالمه، صرف و نحو، مطالعۀ یک کتاب خوب و... وقت بگذاریم. به قدری هم زیاده که هر روز ساعت‌ها از اون رو صرف محتوای پوچ، ولنگارانه و بی‌خاصیتِ اینستاگرام و تیک‌تاک یا نشستن پای بحث‌های بیهوده و غیر کارشناسانۀ افراد بی‌سواد و میان‌مایه می‌کنیم! قبل از پایان سهمیۀ ثانیه‌های زندگیمون، باید به خوبی ازش استفاده کنیم و رومون بشه جوابگوی نعمتی که بهمون داده شده باشیم... 🔋آموزش عربی @ArabiBadini

فراسوی امید بهمن بادینی انسان هر چه که هست، در پیلۀ امید و ناامیدی زندگی می‌کند. امیدواری اساس بقای انسان و عامل اصلی رشد و ترقی اوست و بدون آن، رمقی برای ادامه‌دادن باقی نمی‌ماند. در این میان هر کسی به نوعی امیدوار است و به مفهوم یا هدفی دل خوش کرده است؛ رسیدن به خانه و ماشین یا شغل، رسیدن به معشوق، مدرک دانشگاهی گرفتن، شهرت و آوازه یا حتی داشتن یک گوشی آیفون! وقتی انسان تمام هست و نیستِ زندگی‌اش و تمامِ تار و پود وجودش را به هدفی گره می‌زند که ممکن است آن را از دست بدهد، با از دست‌دادنِ آن روح و معنای خود را هم از دست می‌دهد و یکباره نابود می‌شود... در این میان برخی می‌ایستند و دوباره از درون متولد شده و به امید هدفی جدید یا در رؤیای وصال همان آرزوی قبلی دوباره قدم بر می‌دارند و این چرخۀ معیوب را ادامه می‌دهند و برخی هم تاب نیاورده و جهان را به قدری تنگ و نمور می‌بینند که جان خود را گرفته و به زندگی دنیوی خود پایان می‌دهند! وقتی پایۀ یک زندگی سست و بیت العنکبوت باشد، دیگر زندگی پر درد و رنج معنایی ندارد...

از این چشم‌انداز پوچ و از بسیاری از نظرها تهوع‌آور است. این رژۀ بی‌پایان کودکان، میمون‌ها و حشرات - تولد، مبارزه، زایش و مرگ نسلهای پی‌درپی- چه معنی می‌دهد یا چه فایده‌ای دارد؟ - ژان پل سارتر (نقل ویل دورانت در کتاب تفسیرهای زندگی)

وانگهی چه چیزی می‌تواند روی زمین برای‌ام کوچک‌ترین ارزش را داشته‌باشد؟ آن‌چه که زندگی بوده‌است از دست داده‌ام، گذاشتم و خواستم از دست‌ام برود... - صادق هدایت (بوف کور)

نه، کسی تصمیم خودکشی را نمی‌گیرد، خودکشی با بعضی‌ها هست، در خمیره و در سرشت آن‌هاست، نمی‌توانند از دست‌اش بگریزند. - صادق هدایت (داستان زنده‌به‌گور)

آن‌طرف اما کسانی هستند که فارغ از چُس‌ناله‌های کذایی و افکار پوچ‌گرایانه و تهوع‌آور و سیاه‌مشق‌های بی‌خاصیتی که نویسندگانش هم الگوی بارز یأس و فلاکت و نوآوران خودکشی هستند، قدم در مسیری نهاده‌اند که به سرچشمۀ امید و زندگی ختم می‌شود، ذاتی که نمرده و نمی‌میرد و در مکتب دوست‌دارانش ناامیدی و دل‌مُردگی حرام است! (وَتَوَكَّل عَلَى الحَيِّ الَّذي لا يَموتُ)... پیش رویت دگران صورت بر دیوارند نه چنین صورت و معنی که تو داری دارند تا گل روی تو دیدم همه گل‌ها خارند تا تو را یار گرفتم همه خلق اغیارند همانان که حتی ویران‌شدن خانه‌هایشان جز (حمد لله) بر سر زبانشان نمی‌آورد و آبادی قلبشان بر ویرانه‌های دنیایشان می‌درخشد و خون و خار این راه، میخکی خوشبو بر مشامشان است و بر خواری دنیاپرستان غلبه می‌کند... زندانِ سختی و غم و فقر دنیا هم جایشان را تنگ نمی‌کند و در مسیر معبود محبوبشان رکاب می‌زنند... در زندان بگشودند ولی یوسف ماند بس که این یوسف ما عاشق زندان تو بود به راستی که دل تنها با خدای خویش آرام می‌گیرد و زر و تزویر دنیا جز زاری به همراه ندارد...

أَلَم يَأنِ لِلَّذينَ آمَنوا أَن تَخشَعَ قُلوبُهُم لِذِكرِ اللَّهِ وَما نَزَلَ مِنَ الحَقِّ وَلا يَكونوا كَالَّذينَ أوتُوا الكِتابَ مِن قَبلُ فَطالَ عَلَيهِمُ الأَمَدُ فَقَسَت قُلوبُهُم وَكَثيرٌ مِنهُم فاسِقونَ} [الحديد: ۱۶] آیا وقت آن برای مؤمنان فرا نرسیده است که دلهایشان به هنگام یاد خدا، و در برابر حق و حقیقتی که خدا فرو فرستاده است، بلرزد و کرنش برد؟ و آنان همچون کسانی نشوند که برای آنان قبلا کتاب فرستاده شده است و سپس زمان طولانی بر آنان سپری گشته است، و دلهایشان سخت شده است، و بیشترشان فاسق و خارج (از حدود دین خدا) گشته‌اند.

اینکه کسی بخواد زبانی رو یاد بگیره و نتونه روزانه براش حداقل نیم ساعت وقت بگذاره، فوق‌العاده عجیبه و جای تأسف داره! ساعت‌ها وقت ما الکی تلف می‌شه و صرفِ: - خواب اضافی به خاطر دیرخوابیدن - پرسه‌زدن بی‌فایده توی فضای مجازی - دیدن فیلم و سریال‌های بی سر و تَه (نمایش ثروت، جنون و سیگار!) و... میشه! گاهی برخی از عزیزان ازم سؤالی می‌پرسند و وقتی به اون‌ها توصیه می‌کنم فلان کتاب یا فلان جلسه رو گوش بدند، در نهایت می‌بینم به خاطر بی حوصلگی و تنبلی نمی‌تونند چنین زمانی رو به یادگیری اختصاص بدند!! هیچ دانش و مهارتی به طور سحرآمیز و جادویی برای کسی حاصل نمیشه و باید تلاش کرد، وقت گذاشت و به اندازۀ کافی خسته شد! - بخشی از این وضعیت ناشی از نداشتن همت و پشتکار هست، بخشی ناشی از بی‌برنامگی و بخشی هم به خاطر سلیقه‌سازی‌هایی هست که کلیپ‌های زیر یک دقیقۀ اینستاگرام برای ما ساختند! وقتی یکی شبانه‌روز عادت کرده که محتوای بین ۳۰ تا ٦۰ ثانیه نگاه کنه، طبیعتا توانایی و کِشش دیدن یک جلسه علمی یک ساعته یا حتی نیم ساعته رو نخواهد داشت. 🔋 آموزش عربی @ArabiBadini

صِرفِ مطالعه‌کردن فضیلت نیست و لزوماً دردی را دوا نمی‌کند، هم‌چنان که صرفِ خوردن، گرسنگی را دفع نمی‌کند وقتی غذای انسان محتوای سطلِ زباله باشد. خواندن برخی کتاب‌ها نیز به مثابهٔ تغذیه از همان سطل زباله است و نتیجه‌ای جز توهّم روشنفکری و ادعای عقلانیتی که بیشتر به زوال عقل و خردستیزی شباهت دارد، به دنبال ندارد. کتاب‌های زرد و عوام‌پسند و نویسندگانی که صرفا غربی‌بودن، فراوانی کاغذ و انتشارات آن‌ها را به قفسهٔ کتاب‌فروشی‌ها راه داده است. #کتاب

مهم‌ترین مطالب کانال آموزش عربی (روی مطلب مورد نظر، کلیک کنید) - چگونه عربی یاد بگیریم؟ - سخنی با دانشجویان زبان و ادبیات عربی و مشکلات آن‌ها در این رشته - چگونه موانع را برداریم؟ (نکاتی در رابطه با برنامه‌ریزی و مدیریت وقت) - صرف و نحو، کاربرد و منابع مهم یادگیری آن‌ها - آموزش عربی با احادیث پیامبر ﷺ - لغتنامه‌های کاربردی - چند کلمه حرف حساب در رابطه با مسیر یادگیری زبان 🟢 دوره‌ها دوره صرف و نحو مقدماتی 🔋 آموزش عربی @ArabiBadini

بسیاری از اهل علم بعد از تدریس، استغفار می‌کردند تا مبادا به دانش خود مغرور شده و دچار تکبّر شوند. کما اینکه بعد از هر نماز، از جمله اذکار مشروع، استغفار است تا بنده به عبادت خود که چه بسا ناقص و ناخالص است، مغرور نشود و به کوتاهی خود در عبادت شهادت دهد. آفت‌های نفس بسیارند و هر کسی به طریقی در دام می‌افتد... صد هزاران دام و دانه‌ست ای خدا ما چو مرغان حریص بی‌نوا دم بدم ما بستهٔ دام نویم هر یکی گر باز و سیمرغی شویم می‌رهانی هر دمی ما را و باز سوی دامی می‌رویم ای بی‌نیاز

شاید من اغراق نکرده باشم اگر بگویم ما زبان را آنطور که باید نمی‌فهمیم، چون بیشتر مطالعه‌مان درباره روابط ظاهری بین کلمات است و معنای آن از حوزهٔ درک و فهم ما دور است. بلکه شاید اغراق نکرده باشم اگر بگویم ما بیشتر از آنچه فکر می‌کنیم می‌دانیم، نمی‌دانیم. از این رو، نیازمند فهمی دقیق در نحو هستیم که به حد ضرورت برسد.

دکتر فاضل السامرائي

دکتر محمود عساف، نویسنده و استاد دانشگاه فلسطینی، مجبور شد کتابخانهٔ ۳۵ ساله‌اش که شامل چندین هزار جلد کتاب بود را به نانوایی بدهد تا بتواند برای تنور پخت نان آن‌ها را بسوزاند و با گرسنگی مبارزه کنند. چون تروریستان وحشی اسرائیلی غزه را در محاصرهٔ کامل قرار دادند و مانع رسیدن مواد غذایی و کالاهای اساسی و سوخت به آن می‌شوند. دکتر عساف می‌گوید:

انتخاب بسیار سختی بود، اما بچه‌هایمان گرسنه هستند!

به همان‌اندازه که باستان‌گرایان ایرانی تلاش می‌کنند تصاویر سعدی، فردوسی و ابن سینا و... را با ریش پروفسوری تدوین کنند، سکولارهای عرب نیز تلاش می‌کنند در سریال‌ها ریش صحابه رضوان الله علیهم را کوتاه جلوه داده و سبیل‌های گُنده برایشان بذارند.

#منوتو #ادبیات #بیسوادانی_که_خواندن_و_نوشتن_بلدند

سعدی بزرگترین شاعرِ تاریخِ ادبیات ما بوده است. حالا این آموزش‌های جدیدِ صد سالِ اخیر مخصوصاً بعد از جنگ جهانی دوم و پیدا‌شدن بعضی بوطیقا‌ها و نظریه‌های شعری مدرن... یک خرده‌ای... ببینید! بر دامنِ کبریایی سعدی گَردی نمی‌نشیند از اینکه مثلاً یک روزنامه‌نویسِ بی‌سوادی که نه فرانسه می‌داند و نه فارسی، یک چیزکی راجع به بودلر مثلاً شنیده است، بگوید که: بودلر خیلی بزرگ است، سعدی از آن artistic device آرتیستیک دیوایس‌ها، یعنی هنر سازهٔ بودلری ندارد. ما کاری نداریم. صد میلیون از این حشراتُ‌الارض که بیایند بر دامنِ کبریاییِ سعدی گَردی نمی‌نشیند. او اَفصحُ المتکلّمینِ تاریخِ زبانِ فارسی است.

دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی، آخرین کلام در آخرین کلاس درس سال ۱۳۹۴، سه‌شنبه، هجدهم اسفند، دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران

#شنیده‌های_یک_مترجم

«وقتی آمریکا و نیروهای هم‌پیمانش (حدود ۳۴ کشور) به عراق آمدند، نه فقط حکومت عراق بلکه کل کشور را ساقط کردند و هیچ زیرساخت سالمی باقی نگذاشتند. نفت عراق هم در وهلۀ اول برای آمریکا است و حتی هزینۀ استخراج و نیروی انسانی را هم از آن کم می‌کند و هر بار به جای اینکه مستقیم پولی پرداخت کند، تنها مقداری ناچیز از اموال بلوکه شدۀ عراق در بانک بین‌المللی پول را آزاد می‌کند. آمریکا این کار را با این توجیه انجام می‌دهد که ما آمریکایی‌ها منجی شما هستیم و شما را از ظلم صدام نجات دادیم و این حق را داریم که در قبال خوبی‌هایمان! نفع ببریم. نیروهای هم‌پیمان آمریکا در عراق، هر کدام در یک استان و منطقه مستقر بودند و جنایات زیادی انجام دادند و اما هیچوقت نتوانستیم از آن‌ها شکایت کنیم و نه کشورهای آن‌ها پاسخگو شدند نه آمریکا مسئولیت آن را پذیرفت و تنها پاسخشان این بود: ما برای نجات و آزادی شما آمده بودیم.»

جلسۀ مسئولیت بین المللی سازمان‌های بین المللی، گروه حقوق بین الملل