𝟏𝟖𝟕𝟎.

بخشش ارتباطی با تبرئه مجرم از جرمش ندارد؛ همه چیز مربوط به رهایی از بار قربانی بودن است، رها کردن درد و تبدیل خود از قربانی به بازمانده.

متشکرم، خسته نباشید.

به طور بالفطره کارش را بلد بود، می خندید، می نوشت و در کاباره ها پرسه می زد، فرقی نداشت زن یا مرد، همه شیوای او می شدند، چون که می توانست و انجامش می داد، نور را از چشمانشان می گرفت و پس نمی داد. @Bmansion

این پیام رو منتقل کنید تا به بیان سرگذشت شخصیت خیالی شما و دلیلش برای قتل یا مقتول شدنش بپردازم. ظرفیت: ۲۵تا.

اگر شخصی جوابش رو پیدا نکرد در ناشناس بهم اطلاع بده.

ممنون از همراهیتون؛ میتونید چک کنید.

کفایت میکنه؛ کمی صبور باشید.

این پیام رو فوروارد کنید تا یک شخصیت تاریخی اعدام شده رو به همراه کمی توضیحات تقدیمتون کنم.

مدارک جالبی هم براش ثبت کردند.

عجیب ترین تئوری که در این هفته خواندم این هست که جک د ریپر و گاندی یک نفر بودند.

مدت‌هاست که مغزم تبدیل شده به گورستان آدم ها.

در نهایت حقیقت باید دروغ به نظر برسد و دروغ همان حقیقت است.

غرور ذاتی ما به ویژه در مورد هر چیزی که مربوط به قدرت های فکری است حساس است و نمی خواهد بپذیرد که آنچه ما در ابتدا ادعا می کردیم نادرست بود و آنچه مخالف ما ادعا می کرد درست است. با این حساب، همه فقط باید قضاوت درستی داشته باشند و بنابراین اول فکر کنند و بعد حرف بزنند. اما غرور ذاتی اکثر مردم با پرحرفی و بی وجدان بودن ذاتی همراه است. بدون فکر درباره یک شی صحبت می کنند، و حتی اگر به زودی متوجه شوند که گفته‌شان نادرست و بی اساس است، می خواهند دقیقاً برعکس به نظر برسد. عشق به حقیقت، که در بیشتر موارد تنها انگیزه ارائه تزی به ظاهر واقعی بود، کاملاً جای خود را به عشق به غرور شخصی می دهد.

اگر در ذات انسان بدی وجود نداشت، اگر در هر تبادل نظری کاملاً صادق بودیم، آنگاه فقط برای رسیدن به حقیقت تلاش می‌کردیم بی‌توجه به این که آیا نظر یا دیدگاهی که در ابتدا توسط خودمان بیان شده بود درست است یا خیر، نسبت به این آخرین ملاحظات کاملاً بی تفاوت خواهیم بود یا حداقل اهمیت اولیه را برای آن قائل نمی شویم.

اگر در ذات انسان بدی وجود نداشت، اگر در هر تبادل نظری کاملاً صادق بودیم، آنگاه فقط برای رسیدن به حقیقت تلاش می‌کردیم، بی‌توجه به این که آیا نظر با دیدگاهی که در ابتدا توسط خودمان بیان شده بود درست است یا خیر؛ نسبت به این آخرین ملاحظات کاملاً بی تفاوت خواهیم بود یا حداقل اهمیت اولیه را برای آن قائل نمی شویم.