شکیبا.

خیلی قشنگه.

ببین راستش وقتی که چشم‌های بسته رو باز می‌کنی و همون ابری که اون طرفِ آسمون بود رو الان این طرفِ آسمون می‌بینی، دیگه چه لزومی داره که سوزنت گیر کنه روی حرف‌ها، آدم‌ها و اتفاقاتی که مثل همین قطارِ مترو می‌گذرن! ابرهایی که می‌گذرن، لحظه‌ها، همین نوشته‌ی روی قطار؛ آخه همه‌شون مگه نمی‌گن که از هر گذر، آسوده بگذر...؟ - نورِ شب. @Shakiibaa

چشم‌هات رو ببند؛ گوش کن.

نقشی بر آب می‌زنم از گریه، حالیا تا کی شود قرینِ حقیقت، مجازِ من - حافظ.