𝙈𝙚.

واقعا باشگاه میتونه نجات‌دهنده باشه.

‏چه آدم هایی را به خاک سپردیم که بیشتر از ما لایق زندگی بودند.

غم تنها روتین منظم یک ایرانیه.

این‌که از سمت کسی که دوستش داری، دیده بشی، شنیده بشی، درک بشی، مورد حمایت قرار بگیری و محبت دریافت کنی، یکی از قشنگ‌ترین حس‌های دنیاست!

نمی‌دونم اگر این یه ذره امید ته وجودم نبود، چطور ادامه می‌دادم.

گوشه‌ای از تمرینات مبتدی من: (بمونه به یادگار تا روزی که حرفه‌ای بشم)

یجوری خستم که بی‌حس شدم(((((:

من موندم در آینده چجوری قراره داماد بیارم تو خانواده و بهش توضیح بدم ما نرمالیم..

همیشه از دختری قوی و تلاشگر درونم تشکر کردم و بابتش افتخار کردم، ولی دروغ چرا گاهی‌وقتا دلم نمیخواست قوی باشم.

حالا گیریم خدا یه منصورخان سرراهت قرار داد، با سلیقه رحیم‌نجار پسندت چیکار کنیم؟

رقابتی در کار نیست،معلومه که تو این نسل نمیتونی دختری مثل من پیدا بکنی،