بدون وصف

با نهایت تأسف به اطلاع می‌رساند یکی از عزیزترین دوستانم به آغوش آرامش بازگشت. ایشون انسانی با قلبی پاک بودند. یادش همیشه با ما خواهد بود. درگذشتش رو به خانواده‌ گرامیش تسلیت می‌گم و برای همه‌مون آرامش می‌طلبم. یادش همیشه در دل ما زنده‌ست. 🖤 @bedunevasf

با توجه به فیلتر بودن تلگرام و دشواری دریافت فایلها، فیلترشکن فوق را بر روی سروری ایرانی آپلود کردم تا همگان بتوانند بدون نیاز از هیچ فیلترشکنی به‌ سادگی دریافت کنند. لینک دانلود را میتوانید از طریق پیامک هم برای دوستانتان بفرستید تا دسترسی به اینترنت بین برای همه میسّر گردد. لینک دانلود: https://s33.picofile.com/file/8485277184/base.apk.html

vless://da015a45-130c-4ee7-9348-e39743a5f16e@89.44.243.113:59007?encryption=none&security=none&alpn=http%2F1.1&type=tcp&headerType=http&path=/&host=skyroom.online,igap.net,gharar.ir#private

https://t.me/proxy?server=62.60.176.177&port=8443&secret=FgMBAgABAAfwAwOG4kw63QAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA ⭐@v2trayproxy

https://t.me/proxy?server=62.60.177.142&port=343&secret=FgMBAgABAAfwAwOG4kw63QAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA ایرانسل ✅ ⭐@v2trayproxy

Check out "Viva VPN" https://play.google.com/store/apps/details?id=com.vivavpn.vpn

🔻 گاهی دیگر میلی نمی‌ماند که از زبان کسی معنا و داستان شنیده شود و نمایش بی‌وقفهٔ نجات‌یافتگان و برندهای معنوی دیگر جذابیتی ندارد. حتی تشخیص نبودِ «منِ خیالی» نیز دانشی برای حمل کردن نمی‌شود. در این فروکش‌کردن، همه چیز به‌آرامی به زمین می‌نشیند. این رسیدن و دانستن یا مسیر و دستاوردی نیست. همینکه نیاز به جستجوی چیزی دیگر رنگ می‌بازد، این سادگی آشکار می‌شود. گویی کل این مکانیسم با هر آنچه در روان و بدن و دل تجربه می‌شود دیگر تقلا ندارد. این همان معمولی‌بودنِ خارق‌العاده است که همیشه پشتِ جستجو پنهان بود و دیده نمی‌شد. هر نفس و هر ضربان قلب، یادآور حضوری بدون وصف و فراتر از فهم است که همیشه همینجا بود. معمولی‌بودن، همین انسان بودن است. خارق‌العاده بودن، همین نامحدودی که در هر فرمی می‌تپد و نفس می‌کشد. با همه اینها برخی داستانها در فضای معنوی حتی همین سادگی را نیز به تصویری تازه و خاص بدل می‌کنند. جهش نهایی، درک غایی، یا تعریفی قطعی از «رسیدن». ∞ @bedunevasf

آدمیست دیگر... و مکانیسم ذهنی با میل طبیعی برای معنا ساختن، فهمیدن و نامگذاری. سالها برای فهمیدنِ چیزی که از اول هم قابل فهم نبود واژه و مفهوم می‌سازد تا زندگی را در چارچوبی امن جا بدهد. با خاموش‌شدنِ عطش دانستن، چیزی مانند خستگی بر روی پلکهای فهم می‌نشیند. دیگر دلش می‌خواهد بدون هیچ برنامه‌ و نتیجه‌ای فقط تماشا کند. مانند کودکی که از اسباب‌بازیهایش دل می‌کند و فقط به تماشای باران می‌نشیند. ∞ @bedunevasf

چه داستان آشنایی‌ست. وقتی با لحنی آکنده از قطعیت و واژگانی که گویی حقیقت نهایی را یافته‌اند از چیستیِ هستی سخن می‌گوییم. از چیزی که اساسا ندانستنی‌ست و آن نکتهٔ ظریف را نمی‌بینیم که گرایش به مطلق‌گویی، امتداد همان میلِ کهنهٔ ذهن است برای دانستن، تعریف‌کردن و ساختن تصویری دیگر از چیزی که نمی‌توان دانست. این همان توهم دانستگی‌ست. ∞ @bedunevasf

دلم مدام برای حقیقتی تنگ می‌شود که در گلدانِ کوچک کنار پنجره سبز می‌شود. دلم بوی خاک می‌خواهد. جایی که زندگی، واقعی راه می‌رود. از داستان‌هایی که از آسمانِ ماورا می‌آیند، از رؤیای صعود، از پروازی که ریشه ندارد، به زمین برگشته‌ام. ∞ @bedunevasf

نادوگانگی اگر به نظامی بسته از مفاهیم بدل شود، چیزی جز دینی نو با چهره‌ای روشنتر نیست. کسی که از ادیان سنتی رها شده اما در مفاهیم نادوگانگی مأوا گرفته، تنها از شکلی از قفس به شکلِ دیگری پناه برده است. تمام پیام نادوگانگی یک تشخیصِ عدم مرکز است. آموزه‌ای‌ برای تکرار و راهی برای پیروی ندارد. تشخیص، نگاهی‌ست که از رؤیا برگشته و اکنون زندگی عادی را بدون نیاز از نجات و اصلاح همانگونه که هست می‌بیند. چون بیدار شدنی ناگهانی در دل شب، وقتی درمی‌یابی آنچه تجربه می‌کردی، خواب بوده و حالا دیگر نیازی به ادامه‌اش نیست. ∞ @bedunevasf

آیا می‌توانی همواره خودت باشی؟ در فضای خودت و از آن فضا با جهان در ارتباط باشی؟ مانند خانه، جایی که در آن لباسهای تئوریک بر تن نداریم‌ و هیچ اسم معنوی خاصی بر پیشانی‌مان نیست. حتی اگر همه چیز درونت فریاد بزند که پشت واژه های معنوی پنهان شو، می‌توانی بیرون از خانه هم اجازه دهی دیده شوی و در برابر دیدگان جهان، معنوی نباشی؟ آنچه ما را زنده نگه می‌دارد، معنویت نیست، جرأتِ انسان بودن درست اینجا و اکنون است.‌ با همه‌ نور و سایه‌ به‌ عنوان کسی که دیگر چیزی برای پنهان کردن ندارد. ∞ @bedunevasf