First Class

💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡 @firstclassintomind

وقتی خداوند به تو نعمتی داد... نگذار شادی اش تو را به گناه و سقوط بکشاند... !

امروز روز جهانی هدیه دادنه... در زندگی طوری زندگی کنید که هر کلام و رفتار و حس و ردپایی که از خود بجا میذارید هدیه ای باشه برای مخاطبان زندگی‌تون که‌ تا مدت ها بوی عطر حضور و اثر و بودنتان به مشام برسد.... !

مراحل تبدیل یک آرزو به واقعیت: یک آرزو که براش تاریخ تعیین بشه، میشه هدف یک هدف که به مراحل کوچکتر تبدیل بشه، میشه برنامه یک برنامه که با عمل همراه بشه، میشه واقعیت

دنیایی ما پر از دست هایی است که خسته نمیشوند از نگه داشتن نقاب ها..... !

دنیای ما... پر است از دست‌هایی که خسته نمی‌شوند از نگه داشتن نقاب‌ها...!

شما با چگونه بودنتان به دیگری یاد می‌دهید که با شما چگونه رفتار کند. اگر خود را در موضع حقیرانه قرار می‌دهید به او می‌گویید " من بی‌ارزشم، مرا تحقیر کن"، اگر به نیازهای خود بی‌توجهید به دیگری می‌گویید که "فقط تو مهم هستی، نیازهای من اهمیتی ندارد". اگر دائم او از شما دور می‌شود و شما به سمتش می‌روید، پیامی که به او می‌دهید این است که" نیازی نیست مراقب رابطه باشی، من همیشه هستم". اگر فقط نیازهای خودتان مهم است و او را نادیده می‌گیرید گویی به او می‌گویید " من برترم، اگر می‌خواهی در رابطه بمانم فقط به من اهمیت بده وگرنه برو".

جنگیدن تو ارزشمنده... ! اکثریت در انفعالن اقلیت در جنگ.. ! به جنگجویی ات افتخار کن... ! غنیمت از آنِ افرادِ از جنگ برگشته است... ! وگرنه داشتن و بدست آوردنی که پیشتر توسط دیگران بدست آورده شده هنرمندی نیست... ! نه خودت را به قیاس دیگران بسپار و نه قیاس را به خودت راه بده که دردی عمیق در نهادت تا ابد ایجاد خواهد و به داراترین نادارِ دنیا مبدل خواهی شد... !

اثر رژ لب...💡

چیزی را برای بعد نگذارید بعداً قهوه سرد می‌شود بعداً علاقه‌ی خود را از دست می‌دهید بعداً روز به شب تبدیل می‌شود بعداً آدم‌ها بزرگ می‌شوند بعداً آدم‌ها پیر می‌شوند بعدها زندگی می‌گذرد بعداً پشیمان می‌شوید برای کاری که نکردید... وقتی فرصتش را داشتید. توشیکازو کاواگوچی

شازده‌کوچولو از گل پرسید: آدم‌ها کجان؟ گل گفت: باد به این‌ور و آن‌ورشان می‌برد این بی‌ریشگی حسابی اسباب دردسرشان شده! 👤آنتوان دوسنت اگزوپری

مشورت بگیرید تحلیل کنید خوب ببینید عمق دید داشته باشید پیامدها رو بررسی کنید اما خودتون نهایتا تصمیم بگیرید و‌ پای تصمیمتان بمانید.. ! مرز بین هدایت و مشورت با "اعمال نظر و تحمیل" گاهی یک تار موست... ! برای علاقه هایتان ، رویاهایتان ، اهدافتان و زندگی شخصی‌تان مرز و ارزش قائل شوید... !

💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡 @firstclassintomind

صمیمیت عمیق و واقعی تنها زمانی آغاز می‌شود که سکوت میان دو نفر به اندازه‌ی کلام قابل فهم، پذیرفتنی و زیبا باشد...

شما وظیفه شفا دادن زخم های بقیه رو ندارید ! تا خود را نسازید ، دیگران سازی از عهده تان برنخواهد آمد... ! تنها وظیفه ما زخمی به زخم های دیگران اضافه نکردن است ؛ گاهی با یک نگاه ، قدم ، زبان و حتی یک سکوت... !

💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡💡 @firstclassintomind

چنان پاک بمان که جرات داشته باشی در دعایت بگویی یا رب، یکی مثل خودم نصیبم کن... !

یک مقاله کوتاه اما خواندنی... یک بار برای همیشه ترتیب و اولویت‌بندی افراد در زندگیمون رو یاد بگیریم: ۱) همسر ۲) فرزند ۳) پدر و مادر ۴) خواهر و برادر حالا چرا باید به این شکل باشه؟ پژوهش‌ها میگن وقتی وارد رابطه‌ی عاطفی بلندمدت مثل ازدواج میشی، همسر باید بشه مرکز دلبستگی. نه اینکه بقیه مهم نیستن؛ به این معنا که رابطه با همسر میشه پایگاه امن جدیدت. تو در رابطه با انتخاب همسر حق انتخاب و اختیار کامل داشتی اما برای سایرین حق انتخاب نداشتی و بر اساس وابستگی جبرگونه کنار خانواده رشد کردی پس کسی که با اطلاعات و بینش و اختیار مطلق انتخابش کردی باید نسبت به سایرین پایگاه محکمتری داشته باشد... اگه این مرکز هنوز پدر و مادرت باشن، احتمال زیادی هست که رابطه‌ی زناشوییت آسیب ببینه. مرحله‌ی بعد زمانی هست که بچه‌دار میشی! وقتی بچه‌دار میشی، خیلیا ناخودآگاه بچه رو میذارن اولویت اول؛ ولی واقعیتش اینه که بچه از رابطه‌ی سالم والدین تغذیه‌ی روانی می‌کنه. یعنی تا وقتی رابطه‌ی شما با همسرت محکم و گرم و محترمانه‌ست، بچه رشد سالم‌تری داره؛ پس باز هم اول همسر، بعد بچه. یادتون باشه بچه نباید بشه دلیل فاصله‌ی احساسی بین زن و شوهر. قرار نیست نقش همسر عوض شه و بشه فقط "پدر" یا "مادر". چون اون وقت رابطه‌ی عاطفیتون خشک میشه و کم‌کم هویت زن‌وشوهری‌تون میره زیر سایه‌ی هویت والدگری. پس کیفیت رابطه بسیار حائز اهمیته. می‌رسیم به اصل ماجرا: پدر و مادر پدر و مادرها جای خودشون رو دارن. احترامشون واجبه. ولی حق ندارن بیان وسط رابطه‌ی زناشویی. نه تو باید در رابطتو رو همیشه براشون باز بذاری، نه اونا حق دارن تو رابطتون دخالت کنن. مرز داشتن با پدر و مادر یعنی بالغ بودن، نه بی‌احترامی. خواهر و برادرها کجای داستان هستن؟ خواهر و برادر بیشتر تو دایره‌ی عاطفی هستن تا تصمیم‌گیری‌های جدی زندگی. اگه تو با خواهرت یا برادرت صمیمی‌ای، خیلی خوبه، ولی اون صمیمیت نباید بیاد جای صمیمیت همسرتو بگیره. همون‌طور که نباید بهشون اجازه بدی تو رابطتون نظر بدن یا مقایست کنن؛ صمیمیت با خواهر و برادر قشنگه، ولی وقتی جاش با رابطه‌ی زناشویی قاطی بشه، دردسر درست میکنه. تعادل یعنی بفهمی هر رابطه‌ای چه جایگاهی تو زندگیت داره. تو روانشناسی خانواده بهش میگیم "مرزبندی سالم"؛ یعنی بدونی نقش و مسئولیت همسر با والدین فرق داره. وقتی این مرزها شفاف نباشن، تعارض و تنش بالا میره، چون انتظارات و پاسخ‌ها قاطی میشن. پس نه حذف رابطه با خانواده لازمه، نه فداکاری مطلق برای همسر. اولویت‌بندی سالم یعنی درک کنی که از نظر روانشناختی، رابطه با همسر، محوری‌ترین پیوند بزرگسالیه. یعنی یه هسته‌ی اصلی داری (رابطه‌ی زناشویی) و بقیه‌ی روابط، باید دور اون تنظیم شن؛ نه برعکس. هر کدوم سر جاش، با احترام، ولی با مرز… تو زندگی نمی‌شه همه رو اول گذاشت. بعضی رابطه‌ها باید ستون باشن، بعضیا سقف، بعضیا هم فقط پنجره. وقتی نقش‌ها قاطی شن، دلخوری و دل‌زدگی می‌ریزه وسط صمیمیت. مرز داشتن نه بی‌محبتیه، نه بی‌ادبی. فقط یعنی بلدی کیو کجای دلت بذاری. وقتی فرد تو اولویت‌بندی بین خانواده‌ی اصلی و همسرش دچار تعارض میشه، رابطه‌ی زناشویی دچار فرسایش عاطفی میشه. یعنی اگه بلد نباشی به‌موقع "نه" بگی، کم‌کم احساس رضایت و صمیمیت تو رابطت کمرنگ میشه و پای بی‌اعتمادی باز میشه. و در پایان فراموش نکن اگر به این حد بلوغ و بینش در دنیای مجردی نرسیدی و با اعضای خانواده فعلی گفتگوها و تعیین خطی مشی ها رو دنبال نکردی ،‌ هرگز به دنیای تاهلی فکر نکن و مخاطبت رو بنام عشق اما به دلیل ابهامات خودت دستمایه بازی روانی قرار نده...