This_is_mohammad

هشتمین گزارش بنیاد گیمبه (Fondazione Gimbe) نشان می‌دهد که نظام سلامت همگانی ایتالیا با بحران عمیق بودجه و کمبود نیروی انسانی مواجه شده است. کمبود بودجه سرانه و شکاف با اروپا ایتالیا با اختصاص تنها ۶.۲٪ از تولید ناخالص داخلی (GDP) به بهداشت، رتبه پانزدهم را در میان ۲۷ کشور اروپایی عضو OCSE دارد و در انتهای جدول گروه G7 قرار گرفته است. سرانه پرداختی ایتالیا برای هر شهروند حدود ۳,۹۵۲ دلار است، در حالی که آلمان ۸,۷۲۶ دلار هزینه می‌کند و میانگین اروپا ۴,۹۶۵ دلار است. این یعنی ایتالیا سالانه بیش از ۳۶ میلیارد دلار کمتر از میانگین اروپایی به بهداشت اختصاص می‌دهد. روند کاهش سرانه هزینه‌های درمانی ایتالیا نسبت به میانگین OCSE از بحران مالی ۲۰۰۸ کلید خورده و روزبه‌روز عمیق‌تر شده است. تشدید صف‌های انتظار و انصراف از درمان این کسری بودجه مستقیم به کمبود کادر درمان و صف‌های طویل انتظار منجر شده است. در سال ۲۰۲۴ حدود ۶ میلیون ایتالیایی به دلایل مختلف از خدمات درمانی صرف‌نظر کرده‌اند؛ از این میان ۴ میلیون نفر به دلیل طولانی بودن زمان انتظار و ۳.۱ میلیون نفر به دلایل مالی درمان خود را رها کرده یا مجبور به مراجعه به بخش خصوصی شده‌اند. بحران پرستاری و حقوق‌های پایین حرفه پرستاری در ایتالیا جذابیت شغلی خود را از دست داده است. ایتالیا به ازای هر ۱۰۰۰ نفر فقط ۶.۹ پرستار دارد (میانگین OCSE حدود ۹.۵ است). برای سال تحصیلی ۲۰۲۵-۲۰۲۶، در حالی که ۲۰,۴۰۹ صندلی خالی برای رشته پرستاری وجود داشت، تنها ۱۸,۷۹۰ متقاضی ثبت‌نام کردند. یکی از دلایل اصلی این عقب‌نشینی، حقوق و دستمزد ناچیز کادر درمان است که بسیار پایین‌تر از میانگین کشورهای اروپایی و OCSE قرار دارد.