285
Subscribers
No data24 hours
-17 days
No data30 days
Posts Archive
285
آدمی به مرور آرام میگیرد، بزرگ میشود، بالغ میشود و پای اشتباهاتش میایستد؛ گذشتهاش را قبول میکند، نادیدهاش نمیگیرد، میفهمد که زندگی یک موهبت است، یک غنیمت است یک نعمت است و نباید آن را فدای آدمهای بیمقدار کرد!
اصلا از یک جایی به بعد حال آدم خودش خوب میشود.
285
آدمی به مرور آرام میگیرد، بزرگ میشود، بالغ میشود و پای اشتباهاتش میایستد؛ گذشتهاش را قبول میکند، نادیدهاش نمیگیرد، میفهمد که زندگی یک موهبت است، یک غنیمت است یک نعمت است و نباید آن را فدای آدمهای بیمقدار کرد! اصلا از یک جایی به بعد حال آدم خودش خوب میشود.
285
Repost from خونه شماره ۸
ته تهش یه جایی بالاخره قبول میکنی که باید رها کنی، نه چون نخواستی، چون نمیشد. چون گاهی علیرغم همه تلاشهات، نمیتونی بعضی چیزها رو تغییر بدی.
