اندیشه

التماس‌های مزدور تلویزیون موساد: صدای من را به مقامات اسرائیلی برسانید؛ حمله نیمه‌کاره فایده ندارد، شریان‌های نفت، برق و جاده‌های ایران را بزنید! قاضی‌زاده، کارشناس_تروریست شبکه صهیونیستی اینترنشنال: ✅هر کس با دولت‌های اسرائیل و آمریکا ارتباط دارد، این پیام مرا منتقل کند که فشارهای اقتصادی و حمله بعدی برای از کار انداختن زیرساخت‌های درآمدزا، زمانی خوب است که معطوف به هدف مشخص کوتاه‌مدت باشد. 🔰زمان محدود است؛ باید به سرعت عملیات نظامی بیشتری انجام شود. از مؤثرترین اقدامات و ضربات، هدف قرار دادن جاده‌های مرزی و از کار انداختن تأسیسات برقی است. 🔰فلج کردن شریان‌های مالی کشور به بیکاری گسترده، تورم شدید، سقوط درآمد مردم و ونزوئلایی شدن اقتصاد می‌انجامد. 🔰اجرای کامل طرح محاصره و حمله نظامی، تنها با مشورت و هماهنگی مستقیم با شخص رضا پهلوی امکان‌پذیر است.

🔴 از پراگ تا پاریس؛ اروپا صحنه اعتراضات اجتماعی تلاش معترضان در جمهوری چک برای ورود به مجلس اعتراضات در جمهوری چک را باید در کنار موج نارضایتی‌های اجتماعی در اروپا دید؛ جایی که مردم در کشورهای مختلف علیه گرانی، بحران مسکن، دستمزدهای ناکافی، تضعیف خدمات عمومی و سیاست‌های دولت‌ها به خیابان آمده‌اند. در پراگ نیز معترضان در دفاع از استقلال رسانه‌های عمومی و علیه نفوذ قدرت سیاسی تجمع کردند. معترضان تلاش کردند وارد ساختمان مجلس شوند، اما پلیس مانع ورود آن‌ها شد. این اعتراضات یک جنبش یکپارچه نیستند، اما پرسشی مشترک را پیش می‌کشند: وقتی هزینه‌های زندگی افزایش می‌یابد و دسترسی به مسکن، آموزش، خدمات عمومی و اطلاعات مستقل دشوارتر می‌شود، چه کسی باید پاسخ‌گو باشد؟ از فرانسه تا پرتغال و از ایتالیا تا جمهوری چک، مطالبات متفاوت‌اند، اما معیشت، عدالت اجتماعی و نظارت بر قدرت سیاسی از محورهای مهم بسیاری از این اعتراضات‌اند. https://t.me/AndishehProgressive

التماس‌های مزدور تلویزیون موساد: صدای من را به مقامات اسرائیلی برسانید؛ حمله نیمه‌کاره فایده ندارد، شریان‌های نفت، برق و جاده‌های ایران را بزنید! قاضی‌زاده، کارشناس_تروریست شبکه صهیونیستی اینترنشنال: ✅هر کس با دولت‌های اسرائیل و آمریکا ارتباط دارد، این پیام مرا منتقل کند که فشارهای اقتصادی و حمله بعدی برای از کار انداختن زیرساخت‌های درآمدزا، زمانی خوب است که معطوف به هدف مشخص کوتاه‌مدت باشد. 🔰زمان محدود است؛ باید به سرعت عملیات نظامی بیشتری انجام شود. از مؤثرترین اقدامات و ضربات، هدف قرار دادن جاده‌های مرزی و از کار انداختن تأسیسات برقی است. 🔰فلج کردن شریان‌های مالی کشور به بیکاری گسترده، تورم شدید، سقوط درآمد مردم و ونزوئلایی شدن اقتصاد می‌انجامد. 🔰اجرای کامل طرح محاصره و حمله نظامی، تنها با مشورت و هماهنگی مستقیم با شخص رضا پهلوی امکان‌پذیر است.

در اینجا، همدردی از یک احساس فردی فراتر می‌رود و به آگاهی اجتماعی تبدیل می‌شود. این همان نقطه‌ای است که می‌توان میان شعر سعدی و نقد اجتماعی مارکس ارتباطی تأمل‌برانگیز برقرار کرد: یکی بر بی‌تفاوت نبودن در برابر محنت انسان تأکید می‌کند و دیگری توجه ما را به مناسبات و ساختارهایی جلب می‌کند که زندگی انسان‌ها درون آن‌ها شکل می‌گیرد. این شباهت به معنای یکسان بودن دیدگاه‌های آن دو نیست؛ بلکه فرصتی برای طرح پرسشی است که همچنان اهمیت دارد: آیا انسانیت تنها در این است که از رنج دیگران اندوهگین شویم، یا در این نیز هست که برای شناختن و از میان برداشتن عوامل آن رنج بکوشیم؟ 🔻 آیا مارکس از سعدی تأثیر گرفته بود؟ این پرسش نیز ارزش بررسی دارد. سعدی در قرن سیزدهم میلادی می‌زیست و مارکس در قرن نوزدهم. تقدم زمانی سعدی و شباهت برخی از مضامین فکری این دو، به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که مارکس آثار سعدی را خوانده یا از او تأثیر پذیرفته است. برای اثبات چنین ادعایی، به شواهد تاریخی معتبر نیاز داریم. ازاین‌رو، نمی‌توان شباهت معنایی این دو را به‌عنوان دلیلی بر تأثیرپذیری مستقیم مارکس از سعدی معرفی کرد. بااین‌حال، برای ارزشمند بودن این مقایسه ضرورتی ندارد که رابطه‌ای مستقیم میان آن دو اثبات شود. اندیشه‌ها می‌توانند، حتی بدون رابطهٔ تاریخیِ اثبات‌شده، پرسش‌های مشترکی پیش روی ما بگذارند و زمینهٔ گفت‌وگویی تازه را فراهم کنند. 🔻 و سرانجام؛ انسانیت را چگونه باید سنجید؟ بیایید لحظه‌ای از نام‌ها و شهرت‌ها فاصله بگیریم. انسانی را تصور کنیم که از عدالت سخن می‌گوید، اما در برابر رنج دیگران بی‌تفاوت است. انسانی را تصور کنیم که از همدردی دم می‌زند، اما هرگز دربارهٔ علت فقر و محرومیت نمی‌اندیشد. و انسانی را تصور کنیم که نه شاعر است، نه فیلسوف و نه نظریه‌پرداز؛ اما برای کاهش درد انسانی دیگر قدمی برمی‌دارد. این مثال‌ها ما را به پرسشی بنیادی می‌رسانند: آیا انسانیت تنها در سخنان و باورهای ماست، یا باید در کردار ما و در مناسباتی که با دیگران می‌سازیم نیز آشکار شود؟ شاید سعدی با زبان شعر، وجدان ما را در برابر رنج دیگری بیدار می‌کند؛ و مطالعهٔ مارکس ما را به این اندیشه سوق می‌دهد که برای فهم رنج انسان، باید شرایط اجتماعی و اقتصادی زندگی او را نیز بررسی کنیم. نه لازم است سعدی را نظریه‌پرداز مارکسیسم بدانیم و نه مارکس را ادامه‌دهندهٔ اندیشهٔ سعدی معرفی کنیم. هر یک در زمانه و چارچوب فکری خود سخن گفته‌اند؛ اما مقایسهٔ انتقادی آثارشان می‌تواند به فهم عمیق‌تر رابطهٔ انسان، جامعه و مسئولیت کمک کند. شاید پرسش اصلی این نباشد که کدام‌یک از این دو متفکر به دیگری نزدیک‌تر است؛ بلکه این باشد که ما با اندیشه‌های آنان چه می‌کنیم. آیا به رنج انسان‌ها فقط نگاه می‌کنیم، یا می‌کوشیم آن را بفهمیم؟ آیا تنها از انسانیت سخن می‌گوییم، یا در رفتار خود نیز به آن وفادار می‌مانیم؟ و آیا در کنار کمک به انسان رنج‌دیده، برای شناختن شرایطی که رنج او را پدید آورده‌اند نیز تلاش می‌کنیم؟ سعدی قرن‌ها پیش، در سه بیت، پرسشی اخلاقی پیش روی ما گذاشت که هنوز تازگی خود را از دست نداده است: تو کز محنت دیگران بی‌غمی نشاید که نامت نهند آدمی شاید راز ماندگاری این سخن در آن باشد که ما را به داوری دربارهٔ دیگران محدود نمی‌کند؛ بلکه هر بار، پیش از هر چیز، به داوری دربارهٔ خویشتن فرامی‌خواند. انسانیت از جایی آغاز می‌شود که رنج دیگری برای ما بی‌اهمیت نباشد؛ و مسئولیت اجتماعی از جایی عمیق‌تر می‌شود که بخواهیم بدانیم چرا این رنج وجود دارد و چگونه می‌توان از آن کاست. 📚 منابع برای مطالعهٔ بیشتر • سعدی شیرازی، گلستان، دیباچه، ابیات «بنی‌آدم اعضای یکدیگرند». • Karl Marx, Reflections of a Young Man on the Choice of a Profession (1835). https://www.marxists.org/archive/marx/works/1837-pre/marx/1835-ref.htm • Karl Marx and Friedrich Engels, Manifesto of the Communist Party (1848). ✍️ این نوشته تلاشی است برای کنار هم گذاشتن دو افق فکری متفاوت و اندیشیدن به پرسشی مشترک: معنای انسان بودن در جهانی که انسان‌ها در آن رنج می‌کشند. https://t.me/AndishehProgressive

✍️ تأملی دربارهٔ رنج انسان، همبستگی و معنای انسان بودن آیا انسان صرفاً به این دلیل که به نوع بشر تعلق دارد، انسان واقعی است؟ یا انسانیت چیزی فراتر از تولد، نام، ملیت و تعلقات اجتماعی است؟ آیا انسان بودن یک واقعیت زیستی است و انسانیت، کیفیتی که باید در رفتار و مناسبات ما با دیگران آشکار شود؟ این پرسش، ما را به دو چهرهٔ متفاوت از تاریخ اندیشه می‌رساند: سعدی شیرازی، شاعر و اندیشمند بزرگ ایرانی، و کارل مارکس، فیلسوف و منتقد مناسبات اقتصادی و اجتماعی در قرن نوزدهم. دو متفکر از دو زمانه و دو جهان فکری متفاوت؛ اما مقایسهٔ برخی از اندیشه‌های آنان می‌تواند دریچه‌ای برای تأمل دربارهٔ رنج انسان، مسئولیت اجتماعی و معنای زندگی انسانی بگشاید. 📜 سعدی؛ انسانیت در آینهٔ رنج دیگری سعدی در دیباچهٔ گلستان، ابیاتی سروده است که قرن‌هاست از مرزهای زبان و فرهنگ عبور کرده‌اند: بنی‌آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش ز یک گوهرند چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار تو کز محنت دیگران بی‌غمی نشاید که نامت نهند آدمی این ابیات، تنها دعوتی به مهربانی و دلسوزی نیستند؛ بلکه معیاری اخلاقی برای سنجش رفتار انسان در برابر انسان‌های دیگر به دست می‌دهند. سعدی، انسان را موجودی جداافتاده و بی‌ارتباط با سرنوشت دیگران نمی‌بیند. در نگاه او، رنج انسان دیگر، مسئله‌ای بیگانه با زندگی ما نیست. اگر انسان‌ها اعضای یک پیکرند، بی‌تفاوتی در برابر درد یک عضو، با معنای این همبستگی سازگار نیست. در این نگاه، انسانیت صرفاً ادعایی دربارهٔ خودمان نیست؛ در چگونگی رفتارمان با کسانی آشکار می‌شود که رنج می‌کشند، محروم‌اند یا صدایشان شنیده نمی‌شود. اما پرسش مهم این است: آیا دیدن رنج دیگران و اندوهگین شدن از آن کافی است؟ یا انسانیت هنگامی معنای عمیق‌تری پیدا می‌کند که همدردی به مسئولیت و تلاش برای کاهش رنج بینجامد؟ 🔻 مارکس؛ از رنج انسان تا نقد مناسبات اجتماعی کارل مارکس از مسیری متفاوت به مسئلهٔ انسان نزدیک می‌شود. دغدغهٔ او تنها این نیست که انسان‌ها چگونه باید با یکدیگر رفتار کنند؛ بلکه این نیز هست که شرایط مادی زندگی و روابط اقتصادی چگونه بر آزادی، کرامت و امکان شکوفایی آنان تأثیر می‌گذارند. مارکس در سال ۱۸۳۵، در نوشته‌ای با عنوان Reflections of a Young Man on the Choice of a Profession، دربارهٔ هدف زندگی و انتخاب حرفه می‌نویسد: “History calls those men the greatest who have ennobled themselves by working for the common good; experience acclaims as happiest the man who has made the greatest number of people happy.” ترجمه: «تاریخ کسانی را بزرگ‌ترین می‌داند که با کار برای خیر همگانی، خود را بزرگ کرده‌اند؛ تجربه نیز کسی را خوشبخت‌ترین می‌داند که بیشترین شمار انسان‌ها را خوشبخت کرده باشد.» این عبارت از نوشته‌های جوانی مارکس است؛ زمانی که او هنوز نظریه‌های اقتصادی و اجتماعی مشهور سال‌های بعد خود را به صورت نهایی تدوین نکرده بود. بااین‌حال، این نوشته نشان می‌دهد که نسبت میان زندگی فردی، خیر همگانی و سعادت دیگران، از همان سال‌های جوانی در اندیشهٔ او مطرح بوده است. مارکس در آثار بعدی خود، پرسش را به سطحی دیگر می‌برد. او به بررسی مناسبات تولید، مالکیت، طبقات اجتماعی و شرایطی می‌پردازد که می‌توانند به استثمار و بیگانگی انسان از حاصل کار و توانایی‌های خویش بینجامند. در اینجا، مسئله فقط نیک‌خواهی فردی نیست؛ مسئله این است که چه مناسباتی در جامعه شکل گرفته‌اند و این مناسبات چه تأثیری بر زندگی انسان‌ها دارند. به بیان دیگر، اگر سعدی ما را به بی‌تفاوت نبودن در برابر محنت دیگران فرامی‌خواند، نقد اجتماعی مارکس ما را به بررسی شرایطی دعوت می‌کند که رنج و محرومیت انسان‌ها را پدید می‌آورند یا تداوم می‌بخشند. این دو اندیشه را نباید یکسان دانست؛ اما می‌توان میان پرسش‌های آن‌ها گفت‌وگویی فکری برقرار کرد. 🔻 از همدردی تا شناخت ریشه‌های رنج تصور کنید انسانی از گرسنگی رنج می‌برد. می‌توان از دیدن رنج او اندوهگین شد، برایش غذا فراهم کرد و لحظه‌ای از دردش کاست. این کار ارزش انسانی خود را دارد. اما پرسش دیگری نیز وجود دارد: چرا او گرسنه مانده است؟ چه شرایطی باعث شده‌اند که نیازهای اولیهٔ او برآورده نشوند؟ آیا می‌توان شرایطی ایجاد کرد که انسان‌های کمتری گرفتار چنین محرومیتی شوند؟ همین پرسش‌ها دربارهٔ فقر، بیکاری، بی‌خانمانی و محرومیت نیز مطرح‌اند. رنج انسان را می‌توان دید و از آن اندوهگین شد؛ اما فهمیدن علت رنج و تلاش برای کاهش آن، بُعد دیگری از مسئولیت انسانی است. https://t.me/AndishehProgressive 🔻🔻🔻

سعدی و کارل مارکس؛ از انسانیت تا رهایی انسان https://t.me/AndishehProgressive 🔻🔻🔻

افشای طرح‌های تازه واشنگتن علیه ایران: آیا ترامپ برای حمله دوباره به ایران آماده می‌شود؟ آتلانتیک از بررسی حملات نظامی تازه علیه ایران در دولت ترامپ خبر داد و مایک والتز، سفیر آمریکا در سازمان ملل، به فایننشال تایمز گفت که واشنگتن برای محاصره طولانی‌مدت ایران آماده شده است؛ دو گزارشی که از تداوم فشار بر تهران در سایه بن‌بست مذاکرات و نزدیک‌شدن انتخابات آمریکا حکایت دارند…. نشریه آمریکایی آتلانتیک در گزارشی با عنوان «قمار ترامپ برای پایان دادن به جنگ ایران» که ۲۲ اکتبر منتشر شد، نوشت رئیس‌جمهوری آمریکا در حال بررسی دو راهبرد متفاوت از جمله تشدید فشار اقتصادی از طریق محاصره دریایی و تحریم‌ها یا ازسرگیری حملات نظامی علیه اهداف راهبردی در خاک ایران، برای پایان دادن به جنگ هشت‌ماهه با ایران است. به نوشته آتلانتیک، اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا از افزایش فشار اقتصادی حمایت می‌کند و معتقد است اقتصاد ایران زیر فشار محاصره و تحریم‌ها در آستانه فروپاشی قرار گرفته است. در مقابل بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل خواهان حملات گسترده‌تر برای تضعیف حکومت ایران است. بر اساس این گزارش ترامپ در حال بررسی امکان ترکیب این دو رویکرد است؛ راهبردی که در آن فشار اقتصادی با تهدید یا اجرای حملات نظامی تازه همراه خواهد شد. آتلانتیک می‌نویسد اهداف احتمالی چنین حملاتی شامل تاسیسات هسته‌ای، انبارهای موشکی و زیرساخت‌های انرژی ایران است. بااین‌حال مقام‌های آمریکایی تاکید کرده‌اند که هنوز تصمیم نهایی برای آغاز عملیات نظامی جدید اتخاذ نشده است. واشنگتن برای یک رویارویی طولانی آماده می‌شود هم‌زمان روزنامه فایننشال تایمز نیز روز جمعه ۲۳ اکتبر در مصاحبه‌ای اختصاصی با مایک والتز، سفیر آمریکا در سازمان ملل از آمادگی واشنگتن برای ادامه طولانی‌مدت رویارویی با ایران خبر داد. والتز اعلام کرد که آمریکا همچنان می‌تواند محاصره بنادر ایران را ادامه دهد و دولت ترامپ در حال افزایش فشار اقتصادی بر تهران است. این مقام آمریکایی همچنین این احتمال را مطرح کرد که ممکن است اختلافات واشنگتن و تهران حتی تا یک سال آینده حل‌وفصل نشود و رفت‌وآمد کشتی‌ها در تنگه هرمز به وضعیت پیش از جنگ بازنگردد. او در عین حال تاکید کرد که موضوع فعالیت‌های هسته‌ای ایران از جمله تعیین تکلیف ذخایر اورانیوم با غنای بالا و اعمال محدودیت بر غنی‌سازی همچنان از مطالبات اصلی آمریکا به شمار می‌رود. اظهارات والتز نشان می‌دهد که دولت ترامپ، برخلاف وعده‌های پیشین درباره پایان سریع جنگ احتمال تداوم بحران و محاصره اقتصادی ایران را نیز در محاسبات خود گنجانده است. آیا پس از انتخابات میان‌دوره‌ای ایران و آمریکا وارد رویارویی تازه‌ای می‌شوند؟ آتلانتیک در گزارش خود به ارتباط تصمیم‌های نظامی احتمالی ترامپ با انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر آمریکا اشاره کرد. https://t.me/AndishehProgressive

احتمال حمله دوباره آمریکا؛ آیا تهران برای جنگ آماده است؟ کشورهای حاشیه خلیج فارس آماده می‌شوند؛ بی‌ثباتی پیرامون انتخابات میاندوره‌ای آمریکا و نیز اسرائیل بر نگرانی‌ها از احتمال حملات تازه این دو کشور به ایران برای واداشتن تهران به امتیازدهی افزوده و ایران وعده پاسخ سخت به کشورهای خلیج فارس داده است…. به گزارش یورونیوز، کشورهای خلیج فارس و گستره خاورمیانه خود را برای احتمال از سرگیری خصومت‌ها و حملات دوباره به ایران آماده می‌کنند و در حالی که همزمان هشدارها و گزارش‌های رسانه‌ای هر روز شدیدتر و پرجزئیات‌تر می‌شود، استقرار گسترده نیروهای نظامی آمریکا در خلیج فارس ادامه دارد و ارتش‌های اسرائیل و ایران در حالت آماده‌باش کامل قرار گرفته‌اند؛ مجموعه‌ای که بیم از تشدید قریب‌الوقوع تنش با پیامدهای ویرانگر برای منطقه را برانگیخته است. در هفته‌های گذشته گمانه‌زنی‌ها درباره این که آمریکا و اسرائیل ممکن است پیش یا پس از انتخابات میان‌دوره‌ای در آمریکا و انتخابات هفته آینده در اسرائیل حمله تازه‌ای علیه ایران آغاز کنند، شدت گرفته است. در این فضا، هشدار جدید سفر وزارت خارجه آمریکا که چهارشنبه شب صادر شد و بلافاصله توسط خبرگزاری‌ها و رسانه‌های مختلف بازتاب یافت، به عنوان نشانه‌ای فوری از احتمال از سرگیری جنگ تعبیر شد؛ جنگی که کشورهای خلیج فارس ممکن است بیشترین آسیب را از گسترش احتمالی آن ببینند. وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد کارکنان غیرضروری دولت آمریکا و خانواده‌های آنها باید عربستان سعودی را ترک کنند، زیرا «این درگیری‌ها می‌تواند به سرعت فراتر از منطقه بلافاصله درگیر گسترش یابد». چند رسانه با استناد به منابع متعدد دیپلماتیک گزارش دادند که خانواده‌های کارکنان سفارتخانه‌های آمریکا در امارات عربی متحده، اردن، قطر و بحرین دستور گرفته اند که از این کشورها خارج شوند. سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، تامی پیگات، گفت این گزارش‌ها «نادرست» است. پیگات در پستی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت وزارت خارجه آمریکا فقط برای کارکنان غیراضطراری دولت آمریکا و اعضای خانواده آنها در عربستان سعودی دستور خروج صادر کرده و این تصمیم در پی افزایش حملات حوثی‌ها اتخاذ شده است. هشدار مشترک آمریکا و عربستان پس از آن صادر شد که واشنگتن روز دوشنبه برای شهروندان آمریکایی در ۱۲ کشور خاورمیانه، از جمله اسرائیل، عربستان سعودی، عراق، لبنان، اردن، قطر، بحرین، کویت، عمان، امارات، یمن و ایران، هشدار قرمز سراسری صادر کرد و نسبت به خطر حملات احتمالی علیه منافع آمریکا هشدار داد. https://t.me/AndishehProgressive

بن‌گویر با مسلح کردن شهرک‌نشینان در ۱۱ شهرک دیگر کرانه باختری موافقت کرد وزیر افراطی امنیت داخلی اسرائیل موافقت خود را با توزیع سلاح در میان شهرک‌نشینان ساکن ۱۱ شهرک دیگر در کرانه باختری اعلام کرد. ایتامار بن گویر وزیر افراطی امنیت داخلی رژیم صهیونیستی امروز پنجشنبه اعلام کرد با توزیع سلاح در میان شهرک‌نشینان ساکن ۱۱ شهرک دیگر در کرانه باختری موافق است. به گزارش ایسنا، کانال ۱۴ تلویزیون اسرائیل نوشت، وی تأکید کرد با طرح الحاق ۱۱ شهرک صهیونیست‌نشین دیگر در کرانه باختری به مناطقی که واجد شرایط دریافت مجوز حمل سلاح هستند، موافقت کرده است. بن گویر طی چهار سال گذشته ده‌ها هزار سلام گرم و این اواخر پهپاد شناسایی و رصد در بین صهیونیست‌ها برای مقابله با فلسطینیان در کرانه باختری توزیع کرده است. https://t.me/AndishehProgressive

ترامپ: با ایران مذاکره نمی‌کنیم؛ “خیلی زود” اتفاقی رخ خواهد داد دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در تازه‌ترین اظهارات خود گفته که واشنگتن و تهران، مذاکره نمی‌کنند و تاکید کرده که «خیلی زود» اتفاقی رخ خواهد داد…. ترامپ بدون مشخص کردن این «اتفاق»، گفته که بییشتر مردم فکر می‌کنند این اتفاق پس از انتخابات رخ خواهد داد، اما افزوده که «باید دید چه پیش می‌آید». در همین حال، سپاه پاسداران نیز از حمله به ۸ کشتی دیگر در خلیج فارس خبر داد و هشدار داد که اصرار آمریکا بر عبور از مسیرهای «غیرقانونی» منجر به حمله به پایگاه‌های این کشور در منطقه خواهد شد. به گزارش رادیو فرانسه،دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، روز چهارشنبه، گفت که واشنگتن با تهران مذاکره نمی‌کند و تاکید کرد که «به هر حال، اتفاقی» «خیلی زود» رخ خواهد داد. ترامپ هنگام بازگشت از یک گردهمایی در کارولینای جنوبی، به خبرنگاران در مورد مذاکره با ایران گفت: «نه، فکر نمی‌کنم در حال مذاکره باشیم. به هر حال، اتفاقی خواهد افتاد که خیلی زود رخ می‌دهد.» او افزود که «به نظر می‌رسد اکثر مردم تصور می‌کنند این اتفاق پس از انتخابات رخ خواهد داد؛ باید دید چه پیش می‌آید.» پیش‌تر، ترامپ در جریان سخنرانی خود در این گردهمایی گفته بود که ایالات متحده می‌تواند همین حالا به جنگ خود با ایران پایان دهد، اما می‌خواهد اطمینان حاصل کند که نتیجه آن پایدار باشد. ترامپ ادعا کرد که ایران از نگاه مالی و نظامی شکست خورده و تاکید کرد که تهران «هرگز به سلاح هسته‌ای دست نخواهد یافت.» این اظهارات در حالی بیان می‌شود که روزنامه «نیویورک تایمز» به نقل از مقامات آمریکایی و دیگر افرادی که در جریان این گفتگوها قرار داشته‌اند، گزارش داده است که ارتش‌های ایالات متحده و اسرائیل، طرح‌هایی را برای انجام حملات مجدد به ایران پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا تدوین کرده‌اند. https://t.me/AndishehProgressive

♦️جوزپ بورِل ، مسئول وقت سیاست خارجی اتحادیه اروپا در۱۳ اکتبر سال ۲۰۲۲ بالحن وتفکراستعماری ونژادپرستانه اش گفته بود : ✍️ «اروپا یک باغ است . مااین باغ راساخته ایم . . . اکثریت مابقی جهان جنگل است وجنگل می تواند به باغ حمله کند . . . » ! اما اعتراضات وشورش های مردم خشمگین درفرانسه ، ایتالیا ، پرتغال ، آلمان ، بلژیک وآلبانی نشان دادکه اروپا«باغ»وگلستان نیست بلکه خود ، عین جنگل است . جنگلی که طی قرنها توسط راهزنان وحشی وخونریز اروپایی وبا استعمارخشن وکشتاربی رحمانه وچپاول ثروت ملت های آفریقا ، آسیاوآمریکای شمالی وجنوبی ، به اصطلاح ، آبادگردیده است ! تصاویرفوق نارضایتی واعتراض شدیدمردم به عملکردسرمایه داران (باغ بانان)استثمارگراروپایی درزمینه های معیشتی ، آموزشی ، سیاسی ، اقتصادی ، بیمه ودرمان ودستگیری وسرکوب خشن معترضین رانشان می دهدوثابت می کنددرهرکجای جهان ، کشورهایی که باسیستم سرمایه داری نئولیبرالی ، اداره می شوند عین جنگل هستند!

🔴 *نخست‌وزیر ایتالیا، ملونی: من صدای شما مردم ایتالیا را شنیدم* https://t.me/AndishehProgressive

♦️بوینوس آیرس در آتش؛ وقتی سیاست های رفیق ترامپ دانشجویان را خشمگین کرد ✍️ تجمعات اعتراضی در بوینوس‌آیرس، پایتخت آرژانتین، در اعتراض به کاهش بودجه دانشگاه‌های دولتی، به درگیری میان معترضان و نیروهای ضدشورش منجر شد. نیروهای پلیس برای متفرق کردن معترضان به شلیک مستقیم و استفاده از خودروهای آب‌پاش و گاز اشک‌آور روی آوردند. این اعتراضات دولت خاویر میلی، رئیس‌جمهور نئولیبرال آرژانتین، و نحوه اجرای قانونی درباره به‌روزرسانی بودجه دانشگاه‌های دولتی را هدف قرار داده است. این تحولات پس از ماه‌ها اعتصاب، تجمع در محوطه دانشگاه‌ها و صدور احکام قضایی در این زمینه رخ می‌دهد.

بیانیۀ حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا در حمایت از دولت و ملّت کوبا حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا بدین وسیله همبستگی خود را با مردم و دولت کوبا ابراز، و مخالفت قاطع خود را با حکم بازداشت جدیدی اعلام می‌دارد که دادگاهی در ایالت فلوریدای ایالات متحده علیه رفیق رائول کاسترو، فرمانده کل قوای کشور برادر، صادر کرده است. این اقدام ارعاب‌آمیز علیه رهبری تاریخی و ۹۵ساله، افزون بر آن‌که فاقد مبانی حقوقی واقعی است، اصول بنیادین حقوق بین‌الملل را نقض می‌کند و در پی تضعیف حاکمیت جمهوری کوباست. این اقدام محاصرۀ اقتصادی و سیاست خفه‌کردن معیشت مردم کوبا را، که از ژانویۀ ۲۰۲۶ بر آنان تحمیل می‌شود، تشدید می‌کند؛ وضعیتی که اقدام فوری و مشترک کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب برای مطالبۀ پایان فوری محاصرۀ جزیره را می‌طلبد. امروز بیش از هر زمان دیگری، حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا بر فراخوان خود برای احترام به حاکمیت ملّی کوبا و حق مردم آن برای استقلال و تعیین آزادانۀ سرنوشت خویش تأکید می‌کند. 📌کاراکاس، ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶ https://t.me/AndishehProgressive

این کافه فقط یک کافه نیست؛ ویترین یک مناسبات طبقاتی است. در میانه این جنگ اقتصادی، تحریم، تورم و دلار دویست هزار تومانی: چرا بحران اقتصادی برای طبقه کارگر و فرودستان، فقر و سقوط قدرت خرید است، اما برای طبقه سرمایه‌دار، همچنان امکان انباشت، مصرف تجملی و بازتولید ثروت وجود دارد؟ بحران اجتماعی برای اکثریت، فرصت انباشت برای اقلیت.و تلخ‌تر آنکه کسی که سال‌ها پیش در پرونده‌های سنگین اقتصادی حتی با حکم اعدام مواجه شده بود، امروز می‌تواند از زندان و حکم و رسوایی عبور کند و در قامت کارآفرین بازگردد و با افتتاح کافه‌های لاکچری، سبک زندگی طبقه برخوردار را به رخ همان مردمی بکشد که هزینه بحران را از سفره خود می‌پردازند. این کافه یک تصویر طبقاتی است: پشت شیشه‌های آن، سرمایه جشن گرفته است و پشت همان شیشه‌ها، نیروی کار ایستاده و قیمت زندگی خودش را حساب می‌کند. «این همان جامعه‌ای است که در آن فقر اجتماعی می‌شود، اما ثروت خصوصی می‌ماند». https://t.me/AndishehProgressive

آماری در باب نابرابری های اقتصادی و اجتماعی نابرابریهای اجتماعی در جوامع سرمایه داری معاصر در تمام کشورهای سرمایه داری هرمی از ثروت و قدرت اجتماعی وجود دارد. در ایالات متحده براساس تخمین کمیسیونی از مجلس سنا، کمتر از یک درصد از خانواده های آمریکایی صاحب ۸۰ درصد سهام همه شرکتها هستند، و ۰/۲ درصد خانوادهها بیش از دو سوم این سهام را صاحب .اند در سال ۱۹۷۳، در بریتانیا، ۲۸ درصد تمام اموال قابل فروش در دست یک درصد از جمعیت و ۵۰/۵ درصد آن در دست پنج درصد یعنی ثروتمندترین بخش جمعیت بود هر چند که این ارقام تمرکز ثروت را کمتر از واقعیت نشان میدهند زیرا شامل مسکن خصوصی نیز می شوند که برای اکثریت جمعیت اموال قابل فروش نبوده، بلکه جزئی از وسایل ضروری زندگی است در بلژیک در قاعده این هرم یک سوم از اهالی جای دارند که دارای هیچ چیز نیستند جز آن چه سال به سال به کف ،آورده خرج می کنند، نه پس اندازی دارند و نه ثروتی در رأس این هرم چهار درصد از جمعیت جای دارد که نیمی از ثروت خصوصی کشور را صاحب .است کمتر از یک درصد بلژیکی ها صاحب بیش از نیمی از سرمایه و سهام تمام شرکتها هستند. از میان اینان ۲۰۰ خانواده اختیار شرکت های عمده ی سرمایه گذاری را که بر کل زندگی اقتصادی کشور چیره اند، در دست دارند. در سوئیس یک درصد از جمعیت صاحب بیش از ۶۷ درصد ثروت خصوصی است. https://t.me/AndishehProgressive