He and his Darkness

من در بی‌حوصلگی‌هایم با تو زندگی‌ها کردم

من تو رو به دنیای واقعی راهی کردم حس خنثایی که تو روح آزادت هست همه چیزی که از من هنوز توی یادت هست من همونم که تو رو این طور ترسیم کردم قلب آزردتو تو آغوشم ترمیم کردم کسی که زخم های روحتو جراحی کرد تو رو بی نیاز از آرزوی واهی کردم

این موزیک شاهکار هادی پاکزاد باعث شد که چندخطی بنویسم و بگم که: موسیقی راک اینطور نیست که شما با یه صدای خوب تصمیم بگیری که خب از فردا شروع کنی به این سبک کار کردن. برای جلب توجه طرفداران راک و از اون سخت‌تر راک آلترانتیو فقط صدا کافی نیست. چیزی که این سبک موسیقی رو سخت میکنه به جز داشتن صدا و متن و موسیقی قوی، هارمونی داشتن روح و وجود اون خواننده با این سبک هست. درد و رنج درونیِ خواننده که در موزیک جاری میشه. و این نه نیازمند استعداد است و نه آموزش وقتی که به موزیک های تایم یورک یا نیروانا و متالیکا گوش میدم قبل از هرچیزی، روح زخم خورده‌ی اون هنرمند رو حس میکنم و اون درد با وجود من گره میخوره. انگار که غمی مشترک حاصل این پیوند من و اون موسیقی‌ است. هادی پاکزاد تنها کسی بود که تونست در زبان فارسی این کاری غیر ممکن رو ممکن کنه. در زبانی که در موسیقیش جز مضمون عاشقانه چیزی راه پیدا نمیکنه تونست آثاری عجیب در سبک راک آلترناتیو خلق بکنه.

آدم فکر میکنه بعد از رسیدن به یک سن مشخص، زندگی رو درک میکنه و بعد متوجه میشی که دقیقا مثل گذشته سردرگمی... گمونم لعنت شدن یعنی همین... اینکه قطعات زندگیت هیچوقت کنار هم قرار نگیرن و همینطوری پخش شده باشن. 🎥 Knight of Cups

بچه که بودم خیال می‌کردم همه چیز مال من است، دنیا را آفریده‌اند که من سرم گرم باشد، آسمان، زمین، پدر، مادر، درخت‌ها، اسب‌ها، کالسکه‌ها و حتا آن گنجشک‌ها برای سرگرمی من به وجود آمده‌اند. بعدها یکی‌یکی همه چیز را ازم گرفتند.

شب پر از توست

Feel my heart burning Deep inside, yearning I know it is coming

In my dreams I see you I awake so alone I still feel the pain I still feel your love