かすみ (Kasumi)

قبلا تست کردم میمیری

دیگه فوقش یه دقیقه گی پنیک کنم تو همون حالت نمیمیرم که

عزیزم من اگه خودمم برات بیارم این تویی که گی پنیک میکنی

اره وقتی اونجوری خوشگل نشستی و بجای خودت برام خوراکی دیگه میاری میخوام خیلی دراماتیک بمیرم واقعا

همونجوری که باید اب و غذا بیارم برات بخوری

ببخشید چجوری بزرگ میکنی اونوقت؟ با اون اخمای گیگیلی لباتو میدی جلو تمرکز میکنی درحالی که هندزفری زدی و کونت طرف همست؟

بیشتر انگار من دارم یه دختر کوچولو رو بزرگ میکنم اونجا

پس بگو چرا هروقت نگاهت میکنم و متوجه میشی پنجول میندازی جیغ جیغ میکنی. زن نگرفتم عملا اونر این گربه های لوس شدم

من تو کارگاه:

دلم که تنگ میشه یه صدایی از گوشه ذهنم میگه اگه فقط من دلتنگ شده باشم و طرف به کتفش هم نباشه چی؟ و این جمله از ارتباط مجدد من با بقیه جلوگیری میکنه.

الان که موهام به بافتن رسیده، فقط یه فریم عینک بزرگ کم دارم و چندتا کتاب گنده که شبیه یه خرخون احمق بنظر برسم.

دلم میخواد انیمیشنشو ببینم ولی شبا انقدر زود بیهوش میشم‌ که فرصت نمیکنم.

من تکست ندادم. اونم تکست نداد. دیگه هیچوقت باهم صحبت نکردیم.

بعد از مدتی، درد خصوصی میشه و گفتنش به دیگران لطفی نداره، شروع انزوا از همین نقطه‌ست.

اضافی اضافی اضافی.

نمیدونم چرا، دلم میخواد نصفه شب بیدار شم و ساندویچ سفارش بدم. و در سکوت بخورم.

بنده یک عدد گشنه هستم با کمی ادم.