𝐦𝐲 𝐬𝐨𝐮𝐥

زندگى اگه خوب بود ‏از اولش با گريه شروع نميشد

من هیچوقت دوست دوستام نبودم. هیچوقت اولویت اولویتام نبودم. هیچوقت بهترینِ کسی نبودم. هیچوقت اونی که دلتنگش میشن نبودم. هیچوقت مطلوب و مُراد کسی نبودم. هیچوقت کسی که نگرانش میشن نبودم. هیچوقت درک شده و فهمیده شده نبودم. هیچوقت به اندازه کافی خوب نبودم. هیچوقت آدمی اجتماعی با دوست‌های زیاد نبودم. هیچوقت اونی‌ که جاش‌خالیه و نبودش‌ حس میشه نبودم. تا به حال برای کسی بَس نبودم و بله عزیزم، من هیچوقت آدم کافی داستان نبودم.

اندازه بچه ای که باباش قول داده عصر جمعه میبرتش شهربازی ولی نبرده، ناراحتم.

‏من بلد نبودم چی باید بگم اما دلم میخواست باهات حرف بزنم.

اون‌آدمی‌باش‌که‌به‌هیچکسی‌احتیاج‌نداره!☕️🌱 ‌

‌ وقتی یهویی ساکت میشی یعنی از دورن بهم ریختی . ‌

یکی از بزرگترین افتخاراتم اینکه به هنر سکوت کاملا مسلط هستم، حتی وقتی که کلی حرف برای گفتن دارم.

اتفاق‌های بد میگردن همدیگه رو پیدا میکنن و دست همو میگیرن با هم میفتن یهو.

ولی فهمیدن حرف‌های کسی که چشماش قشنگه واقعا سخته.

فکر میکنم بهترین خاطرات همیشه بدون عکس باقی میمونن.

به سر می‌رسد این قصه‌ی تلخ؛ اما در گلو گیر می‌کند.

آدمی‌زاد هر چقدر که قوی باشه؛ در مقابل کسی که عاشقشه، با یه تلنگر کوچیک می‌شکنه.

یه روزیم میرسه که اجازه‌تون دیگه دست خودتونه ولی باز ترجیح میدین بمونین خونه.

آخرین باری هم که از اومدن عید خوشحال بودم پیک شادی تو کیفم بود.

خسته شدم از وانمود کردن به این‌ که اوضاع خوبه، این همه درد، داره قلب منو مچاله می‌کنه!

‏چه می‌دونم، منم بار اولیه که دارم زندگی می‌کنم.

برای آنچه باور دارید ایستادگی کنید، حتی اگر بهای آن تنها ایستادن باشد!

یه امشبم برات گریه میکنم و از فردا دیگه دایورت دایورت دایورت.

پیش آدم مورد علاقه‌ات، حرف خود به خود پیش میاد...

آدمایی که دوستشون داریم سرمایه ی ما هستن ... بهشون که فکر میکنیم قوی میشیم حالا چه پیشمون باشن چه نباشن مثلِ تو برای من.... :)