طُرقه🕊️

توي عكس آخري كه پست كردي تو تلگرام ، كه يه قاب قابل تأمله كه از نگاه تيزبين و لنز دوربينت دور نموند و سريع ثبتش كردي، پيرمرد گل فروش از اين زاويه اي كه در نگاه اول ديدم، شبيه سروش هيچكس افتاده. پيرمرد هم درواقع "هيچكسه"، چون هيچكي تو اين دنيا منتظرش نيست. آخرين باري كه كسي جايي منتطرش بوده رو خيلي وقته كه از ياد برده. هيچكس بهش زنگ نميزنه ، پيرمرد اصلا موبايل نداره. هيچكس دلتنگش نميشه. هيچكس به يه ناهار يا صبحانه توي يه روز تعطيل دعوتش نميكنه. هيچكس كنارش عكس يادگاري نداره و شايد اين عكسي كه از پشت سر ازش ثبت كردي آخرين عكسي باشه كه از اين آدم قراره يادگار بمونه. همينطوري كه توي قاب هنرمندانه اي كه ازش ثبت كردي هم ديده ميشه، انگار وسط كار كردن يهو ماتش برده، خيره شده به گل توي دستش و يهو پرت شده وسط خاطرات دوران كودكيش، جايي كه توي خونه، هيچ وقت پدرش، شاخه گلي به مادرش نداده بود. اون هيچ وقت گل دادن يك نفر به عشقش رو نديده اما الان، توي اين سن، خودش داره گلفروشي ميكنه . خيره مونده به شاخه گل توي دستش و داره به اين فكر ميكنه كه يه روز وقتي براي هميشه اين دنيا رو با تمام تلخي ها و سختي هاش تنها ميگذاره هيچكس نيست كه حتي همين شاخه گلي كه توي دستش گرفته رو روي سنگ مزارش بذاره چون اون توي اين دنيا "هيچكس" رو نداره و آخرين عكسي كه ازش ثبت شده رو يه عكاسِ غريبه گرفته. عكسي كه خود پيرمرد شايد هيچ وقت اونو نبينه

چقدر غم‌انگیزه که با یه آهنگ شاد دلت میگیره جاوید نام مهرداد مشتاقی

جارو زدن آقایی رُفتگر غمگین ترین و آرامش بخش ترین صداییِ که این وقت شب میشنوی

آدما واقعا ناامید کننده هستن

بله آقای ابی کسی باید باشه باید که سر خستگیاتو به روی سینه بگیره