مـــــآهِ تاریک.

دیگه از من نپرسید خوبی یا نه. من خوب نیستم و از اینکه بخوام مدام این جمله رو تکرار کنم، بیشتر غمگین میشم.

قطعا هممون بعد انقلاب رو تو ذهنمون تصور کردیم. از تصورات قشنگت بگو. https://t.me/BiChatBot?start=sc-512767-i4GQcvX

عزیزم فشاری نشو به‌جاش لفت بده🖤.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ بیا پایین بچه کسشعر نگو سرمون درد گرفت

امروز با مادرم رفتیم بیرون. اون چادر داشت ولی من شالم از سرم افتاد، هیچ کدوممون هم با این موضوع مشکل نداشتیم؛ پس هرکی مشکل داره جمع کنه از ایران بره چون از این به بعد برنامه همینه.

سرکار می‌رم، باشگاه می‌رم، دوستامو می‌بینم، بیرون می‌رم، درس می‌خونم؛ اما شاد نیستم. خوشحال نیستم. جسمم اینجاست اما قلبم و تمرکزم برای همه‌ی ایرانه. برای اوین، برای زاهدان، برای تهران، برای اردبیل، برای سر تا سر این سرزمین غمگین‌ و امیدوار.

...

از خبرهایی که قراره تا چند ساعت دیگه، تو روشناییِ روز به گوشمون برسه می‌ترسم.

تلخ تلخ تلخ..

ایران و مردم ایران تو وضعیتی هستند که برخلاف کشورهای دیگه که از زندانی‌ها می‌ترسند، نه تنها نمی‌ترسند بلکه نگران حالشون هم هستند. خدایا وقتشه به کشورم نگاهی کنی..

دهنم خشک، تپش قلب، دستام میلرزه. من سگ درگاه کجا باشم خوبه؟ فقط بچه‌های اوین چیزیشون نشه.

اوین💔.

به عنوان دختری که پدرش بسیجی‌ است، خوشحالم پدرم نه تنها این‌روزها بلکه در تمام این سالها یک هزارتومانیِ حرام از این بی‌همه چیز‌ها قبول نکرد؛ چون اولا حرام‌خوار نبود، دوما واقعیت‌ها را می‌‌بیند..

به عنوان دختری که پدرش بسیجیه، خوشحالم پدرم نه تنها این‌روزها بلکه در تمام این سالها یک هزارتومانیِ حرام از این بی‌همه چیز‌ها قبول نکرد؛ چون اولا حرام‌خوار نبود، دوما واقعیت‌ها را می‌‌بیند..

دلم میخواد زندگیمو،همه دغدغه ها و روزمرگی هامو، استرس هامو، ریزش موهام از شدت فشار رو، رغبتی که برام نمونده رو، دلتنگی هامو بدم بغل یکی، بگم یه دقیقه اینو میگیری؟ بعد فرار کنم.

اما استاد ابتهاجِ جان کجایی که بگی: می‌بینم آن شکفتنِ شادی را پروازِ بلند آدمیزادی را آن جشنِ بزرگ روز آزادی را.