مـــــآهِ تاریک.

خطاب به اون الاغی که فکر میکنه هدف لخت شدنه:

پنجره را گشودم، شب بوی دلتنگی میداد.

منم یادم افتاد نصف مشکلات زندگیم برمیگرده به اینکه تو این شهر و با آدمای این شهر زندگی می‌کنم.

داشتم با خودم می‌گفتم چرا توی شهری که توش زندگی می‌کنم خبری نیست، که یادم افتاد این‌جا جاییه که توی پاساژشون، طبقه‌ی خرید زنا از مردا جداست.

آدم؟ یک توده‌ عمیقِ غم.

برای روزی که این کتابِ نفرت انگیز تو مدارس وجود نداشته باشه.

به یاد خدانور...✨🕊

جهت گفتگو‌ی دوستانه. http://t.me/Imdarkmoonbot

تویی خنده به جنگ..

تويي خنده به جنگ❤️

من همیشه به همه میگم آدم نمیمیره که، تحمل کن اینم تموم میشه؛ ولی دروغ میگم، آدم میمیره، هربار یه کوچولو میمیره.

نوشته بود:"در من امید بسیاری همراه با نمی اشک، کمی رنج و بی‌حوصلگی پیدا می‌شود این روزها.."

الان دقیقا با مغز و قلبم سه تا آدم متفاوت شدیم که هیچ نقطه نظر مشترکی نداریم و جنگ روانی بینمونه.

یادمه قبلاً برام زیاد موزیک میفرستادید.. بفرستید باهم گوش بدیم. به هرچی گوش می‌دم انگار اونی که بهش نیاز دارم نیست.

حرف نزنیم؟

دلار ۳۸ تومن؟ عالی شد.

این مغز نمیدونه دقیقا راجب چی فکر کنه؛ یا بهتره بگم دقیقا راجب کدوم مشکل و درد.

میگفت: "این پاییز اینقد که خون ریخت برگ نریخت".