معمای عشق

ما دردمندان صبوری هستیم دردمان آتش صبرمان خاکستر. باد توفنده تاریخی می‌داند که کدامین شب درد، خاکستر را پس خواهد زد و کدامین خرمن را خواهد سوخت... ما دردمندان صبوری هستیم... باش تا کاسه نازک تن صبر بشکند زیر فشار... 📕 در حد توانستن ✍🏽 #نادر_ابراهیمی 🍏🍎🍃

تا زمانی که مردم نسبت به همدیگر بی‌اعتمادند، تا زمانی که انسان‌ها گُرگِ یکدیگرند؛ هیچ حاکم مستبدی احساس خطر نمی‌کند. #ارسطو 🍏🍎🍃

" #سلامت_روان" را می‌توان در دو عبارت خلاصه کرد: ۱- واقعیت پذیری ۲-مسئولیت پذیری پذیرش واقعیت به این معناست که فرد توانمندی و قدرت پذیرشِ پیامدهای منطقی و طبیعی رفتارِ خود را داشته باشد. این پیامدها بخشی از دنیای واقعی‌ست و هنگامی که ما پیامدهای رفتار و تصمیمات‌مان را نمی‌پذیریم، در واقع واقعیت را انکار می‌کنیم. مسئولیت پذیری، یعنی فرد مسئولیت ارضای نیازهای شخصی‌اش را به عهده می‌گیرد، و در راستای این هدف به نیازهای دیگران تعدی نمی‌کند و یا اینکه نیازهایش را به هزینه‌ی دیگران رفع نمی‌کند. ✍#ویلیام_گلاسر 🍏🍎🍃

○ هر روز بیشتر به این واقعیت پی می‌برم که زندگی را نمی توان تحمل کرد مگر دیوانگی چاشنی آن باشد. ✍#نیچه [ نامه ها] 🍏🍎🍃

○ من بی‌خود و تو بی‌خود، ما را کی بَرَد خانه؟ من چند تو را گفتم: «کم خور دو سه پیمانه؟» در شهر یکی کس را، هُشیار نمی‌بینم هر یک بَتَر از دیگر، شوریده و دیوانه جانا! به خرابات آ، تا لَذّتِ جان بینی جان را چه خوشی باشد، بی‌صحبتِ جانانه؟ هر گوشه یکی مستی، دستی زِ بَرِ دستی وان ساقیِ هر هستی، با ساغرِ شاهانه تو وقفِ خراباتی، دَخلت مِی و خَرجت مِی زین وقف به هُشیاران، مَسپار یکی دانه ای لولیِ بَربَط‌زن! تو مست‌تری یا من؟ ای پیشِ چو تو مستی، افسونِ من افسانه از خانه برون رفتم، مَستیم به پیش آمد در هر نظرش مُضمَر، صد گلشن و کاشانه چون کشتیِ بی‌لنگر، کَژ می‌شد و مَژ می‌شد وز حَسرتِ او مُرده، صد عاقل و فرزانه گفتم: «ز کجایی تو؟»، تَسخر زد و گفت: «ای جان! نیمیم ز تُرکستان، نیمیم ز فَرغانه نیمیم ز آب و گِل، نیمیم ز جان و دل نیمیم لبِ دریا، نیمی همه دُردانه» گفتم که «رفیقی کن، با من که منم خویش‌ات» گفتا که «بِنَشْناسَم، من خویش، ز بیگانه» من بی‌دل و دستارم، در خانهٔ خَمّارم یک سینه سخن دارم، هین شرح دهم یا نِه؟ در حلقهٔ لنگانی، می‌بایدْت لنگیدن این پند ننوشیدی، از خواجهٔ عُلْیانه؟ سرمستِ چنان خوبی، کِی کم بُوَد از چوبی؟ برخاست فَغان آخر، از اُستُنِ حَنّانه شمس‌ُالحقِ تبریزی! از خلق چه پرهیزی؟ اکنون که درافکندی، صد فتنهٔ فَتّانه ✍#حضرت_مولانا 🍏🍎🍃