معمای عشق

هر روز یک غزل با حافظ ------------------------- عمر بگذشت به بی‌حاصلی و بوالهوسی ای پسر جام مِی‌ام ده که به پیری برسی چه شکرهاست در این شهر که قانع شده‌اند شاه‌بازانِ طریقت به مقامِ مگسی دوش در خیل غلامان درش می‌رفتم گفت: «ای عاشق بیچاره تو باری چه کسی؟» با دل خون‌شده چون نافه خوشش باید بود هر که مشهور جهان گشت به مشکین‌نفسی لمع البرق مِن الطّور و آنَستُ بهِ فلَعَلّی لک آتٍ بشهابٍ قبسِی کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش وه که بس بی‌خبر از غلغل چندین جرسی بال بگشا و صفیر از شجر طوبی زن حیف باشد چو تو مرغی که اسیر قفسی تا چو مجمر نفسی دامن جانان گیرم جان نهادیم بر آتش ز پی خوش‌نفسی چند پوید به هوای تو ز هر سو حافظ یَسَر الله طریقاً بکَ یا ملتمِسی 🍏🍎🍃

🎼❤️🎼 تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را؟ #مولانا ------------------------- مشڪ ریزان می‌جهد باد صبا از ڪوی دوست شاخه‌ای گویی ربودست از خم گیسوی دوست ... دوست می‌دارم نسیم صبح را ڪو در هوا تا نفس می‌‌آیدش جان می‌دهد بر بوی دوست ... #سلمان‌_ساوجــــــی ‌ ‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌🍏🍎🍃