دلشده

نخواب آروم گُل بی‌خار و بی‌کينه نمی‌بينی نشسته گوله تو سينه؟ آخه بارون که نيست رگبارِ باروته! سزای عاشقای خوب ما اينه؟!

آیا تا به حال شکنجه‌ امید را چشیده‌اید؟ - آنا اخماتووا

سرو های بر زمین افتاده… صبح که بیدار می‌شوم، روبه‌روشدن با واقعیت برایم مثل پرت شدن از یک ارتفاع بلند است.

و یا در ادامهٔ یک زندگی ساده و طبیعی با چاشنی یک عشق لطیف، زندگی شرافتمندانه‌ای که کاری به زندگی‌های دیگران نداشته باشد و بیش از حق خود نخواهد و به آفتاب و هوا و کوه و حتا مرگ عادلانه مهر بورزد. — ملکوت، بهرام صادقی

گاهی به من بگو که از تاریکیِ خودم بیرون بزنم و امیدوار باشم و نترسم، گاهی به من بگو که زندگی هنوز ارزش زیستن دارد و یک داستانِ غمگین هنوز هم می‌تواند پایان شادی داشته باشد.

وقتی کسی سعی می‌ کند چیزی را فراموش کند یعنی فراموش کردن برایش آسان نیست یعنی به آنچه می‌خواهد فراموش کند علاقه دارد.. #بهرام_بیضایی

در روشنایی چه نیازی به تو دارم، اگر تو را در تاریکی نیافتم. - جبران‌خليل جبران

"منذ اللحظة الأولى ؛ حين أحببتك وانا أحاول أن أتعلم لغات صمتك لأخاطبك بلا صوت، فهلا تسمعني؟" از لحظه‌‌ی آغازینی که دل به تو بستم بر آن بودم که زبان‌های سکوتِ تو را بیاموزم که بی‌صدا با تو سخن بگویم؛ آیا صدای مرا می‌شنوی؟ #غادة_السمان

«در آغاز می‌نویسی تا زندگی کنی و در انجام می‌نویسی تا نمیری.» -کارلوس فوئنتس

من و درخت چنار رو به روی پنجره با هم دوست بودیم. درخت چنار هم مثل من از رفتن‌ها سر در نمی‌آورد. همیشه از یکدیگر می‌پرسیدیم «آدم‌ها چرا می‌روند؟ دنبال چه می‌روند؟ کجا می‌روند؟» درخت چنار می‌گفت « اگر تکه زمینی باشد که بشود در آن ریشه دواند، دیگر غمی نخواهد بود. از زمین می‌شود غذا گرفت و برای آب هم به کَرَم آسمان و جوی مجاور امید داشت.» و من می‌گفتم « اگر درگاهی پنجره‌ای باشد و دوستی چون چنار دیگر نباید به فکر رفتن بود.» - مثل همه‌ی عصرها | زویا پیرزاد

از فضایی که در حضورِ یک نفر به وجود می‌آید، می‌توانی او را بشناسی؛ زیرا هیچ‌کس قادر نیست فضایی ایجاد کند که با روحش سازگاری نداشته باشد.