پتروبریف | تحلیل صنعت نفت، گاز و پتروشیمی

فشار افزایی پارس جنوبی همه میدانند که مخزن پارس جنوبی کجاست و چه نقشی در سبد انرژی کشور دارد ؛ ‏۱- بیش از ۷۰ درصد گاز مصرفی خانگی کشور ‏۲- بیش از ۶۰ درصد گاز مصرفی صنایع پتروشیمیایی کشور ‏۳- بیش از ۴۵ درصد بنزین تولیدی کشور ‏۴- بیش از ۵۰ درصد برق تولید شده در نیروگاهای گازی کشور ‏۵- بیش از ۵۰ درصد تولید LPG کشور ‏همه و همه از این میدان می آید. ‏ ایران تا کنون حدود ۷۰ میلیارد دلار در پارس جنوبی سرمایه گذاری کرده است. اولین پالایشگاه در آن در سال ۱۳۸۰ راه اندازی گردید که لیسانس و تکنولوژی آن متعلق به سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ بود. در این حین قطر نیز مشغول به سرمایه گذاری و تولید LNG شد. ‏ هم اکنون این مخزن به نیمه عمر خود رسیده است و فشار آن به صورت خطی در حال کاهش است. به شکلی از سال ۲۰۲۲ ، به ازای هر سال ۵ الی ۷ درصد افت فشار خواهیم داشت. لذا با توجه به تعداد پالایشگاه‌ها و ارایش چاه‌ها، به شکل میانگین هر سال ۱ یا ۲ ترین گازی را باید از مدار تولید خارج کنیم. یعنی ۲۵ میلیون متر مکعب گاز ، معادل مصرف یک استان در روز . ‏ اما با توجه به یگانگی این مخزن و نبود مخزن مشابه در جهان، طراحی و ساخت و مهندسی تجهیزات فشار افزایی یک طرح جدید بود. ‏قطر در سال ۲۰۱۷ با پیش‌بینی فرایند افت فشار، تصمیم به ایجاد تجهیزات فشار افزایی و نصب سکوهای جدید و نهایتا ساخت ترین های جدید LNG گرفته است. ‏این کشور با دعوت از شرکت‌های ‏Exxon Mobil ‏Eni ‏ConocoPhilips ‏Chevron ‏Total energies ‏Baker Hughes ‏Halliburton ‏در قالب یک کنسرسیوم قراردادی به ارزش ۳۸ میلیارد دلار امضا کرده تا با استفاده از تکنولوژی‌های ‏- Sloping syphon drilling ‏- High pressure offshore platform ‏- Hastalloy grade materials ‏- floating energy recovery ‏به مقاصد ذیل دست یابد؛ ‏۱- جبران افت فشار گاز تا ۷۰ درصد میزان طراحی اولیه، برای این کار با استفاده از توربو کمپرسورهای ۵۰ مگاواتی شرکت زیمنس که برروی جکت‌های ۲۲ تا ۳۳ هزار تنی در دریا نصب می‌شود، می‌توان گاز ترش و شور و پر از ذرات معلق را بدون جدا سازی تا ۱۵۰ بار پرفشار کرد. ‏این کمپرسور به همراه توربین گازی برای بار اول در دنیا توسط شرکت زیمنس طراحی و ساخته می‌شود. ‏الیاژهای مورد استفاده در این کمپرسورها همگی خاص بوده و توسط زیمنس و شرکت راین متال المان توسعه یافته است. ‏همچنین برینگ‌های این کمپرسور از نوع فلاکس مغناطیسی بوده و از روغن خبری نیست. ‏۲- تامین برق سکو توسط توربو اکسپندر ژنراتورها که توان ۱۵ مگاوات داشته و توسط شرکت روتو فلو امریکا برای اولین بار ساخته می‌شود. ‏۳- افزایش ضریب برداشت از چاه که با تکنولوژی‌های جدید شرکت هالیبرتون و حفاری مورب و سیفونی مکش مضاعف در چاه اتفاق افتاده و برداشت از چاه افزایش میابد. ‏۴- افزایش نرخ تولید LNG از ۷۷ میلیون تن به ۱۴۲ میلیون تن در سال ۳۰ ۲۰ با بهره گیری از لیسانس و دانش فنی جدید شرکت APCI در زمینه تولید LNG. لازم به ذکر است که مصرف انرژی در تکنولوژی جدید ۳۵ درصد از نسل قبل کمتر است‌. ‏۵ - تبدیل شدن به بزرگترین تولید کننده هلیوم و ارگون و همچنین میعانات گازی در منطقه ‏۶- بزرگترين تولید کننده اتان در منطقه ‏۷- بزرگترین تولید کننده پروپان و نهایتا پروپیلن در منطقه (اولین واحد PDH جهان با ظرفیت ۱.۸۰۰.۰۰۰ تن در سال با لیسانس شرکت Lummus در پایین دست در حال طراحی و ساخت است). همچنین اولین واحد HDPE جهان با ظرفیت ۱ میلیون تن در یک ترین با لیسانس شرکت لیوند بازل در دست ساخت است. ‏و اما مهم تر از همه، قطر با اجرای طرح فوق ۱۵ میلیون تن اتان اضافه تولید خواهد کرد که این معادل کل تولید اتان ایران خواهد بود. در این راستا قطر قرارداد ۶ واحد الفین ۲.۵۰۰.۰۰۰ تنی را با لیسانس شرکت‌های Lummus, KBR و Technip نهایی کرده که همگی برای بار اول در منطقه اتفاق می افتد. ‏جالب اینجاست که از کل قرار داد ۳۸ میلیارد دلاری ۴۰۰ میلیون به Sinopec چین اختصاص داده شده، برای انجام کارهای مهندسی جانبی ، خطوط یوتیلیتی و افساید. و لذا ایران می‌بایست تا دیرتر از این نشده هر چه سریع‌تر پروژه فشار افزایی پارس جنوبی را اجرایی نماید پینوشت: متن بالا نگارش اینجانب نبوده و از صحت و سقم تمامی موارد مطرح شده اطلاعی ندارم، با این حال خواندن آن خالی از لطف نیست

به علت وجود مشکلات فراوان در سیستم اداری کشور تا زمان شروع پروژه وقفه قابل توجهی به وقوع می‌پیوندد و با طولانی شدن زمان اجرا به دلیل چالش‌هایی از جمله تحریم (پروژه‌های ۳ تا ۵ ساله در مدت زمان ۱۰ تا ۱۵ ساله به بهره‌برداری می‌رسند، امکان تغییر مجریان و مسئولان ذیربط‌ (مدیر عامل، پیمانکار و ...) با احتمال بسیار بالایی مطرح بوده و با ابلاغ سیاست‌های جدید مساله بغرنج‌تر می‌شود که در نهایت باعث افزایش هزینه‌های تامین مالی در کشور خواهد شد. در نهایت طرح در روز اول با براوردهای آن زمان اقتصادی بوده ولی با گذشت سالیان متمادی و نزدیك شدن به پایان طرح اقتصادی بودن آن زیر سوال می‌رود. یکی از بهترین مثال‌ها در این بخش احداث طرح‌های PDH با هدف تولید پروپیلن از گاز پروپان در کشور می‌باشد. از زمان شروع ساخت اولین واحد PDH کشور تاکنون ۱۴ سال سپری شده و با نزدیکی طرح به زمان بهره‌برداری، با نرخ‌های فعلی خوراک و فراورده محکوم به شکست است. @PetroBrief

موسسه ICIS در گزارش تحلیلی اخیر خود بازهم بر نگرانی‌ها درباره مازاد عرضه در بازارهای پتروشیمی که ناشی از افزایش ظرفیت کشور چین می‌باشد، اشاره کرده که بخشی از این گزارش به شرح زیر می‌باشد : 1. پیش‌بینی‌های بهبود بازار: سال ۲۰۲۵ ممکن است نقطه عطفی برای صنعت پتروشیمی‌ دنیا باشد. با این حال این بهبود می‌تواند در مناطق مختلف ناپایدار باشد 2. دینامیک‌های تجاری چین: چین با افزایش قابل توجه اختلافات تجاری، به‌ویژه با ایالات متحده، مواجه خواهد شد که این امر پس از انتخاب مجدد ترامپ اتفاق خواهد افتاد و این کشور در پاسخ به چالش‌های اقتصادی خود (از جمله حباب بازار املاک) سرمایه‌گذاری خود در تولیدات صادرات‌ محور را افزایش خواهد داد. 3. تأثیر بر رقبای جهانی: تلاش کشور چین برای افزایش ظرفیت تولید و تصاحب سهم بیشتری از بازار احتمالاً فشارهایی به رقبای جهانی در صنعت پترپشیمی وارد خواهد کرد 4. ظرفیت اتیلن و پروپیلن: پیش‌بینی می‌شود مازاد ظرفیت اتیلن کشور چین به طور قابل توجهی از تقاضای داخلی فراتر رود و انتظار می‌رود که این ظرفیت در سال ۲۰۲۵ نسبت به ۲۰۲۴ به میزان ۱۲۱ درصد افزایش یابد. این موضوع منجر به مازاد ظرفیت کلی ۱۱.۵ میلیون تنی خواهد شد. وضعیت در پروپیلن حتی شدیدتر است و پیش‌بینی می‌شود که مازاد عرضه به ۲۰.۳ میلیون تن در سال ۲۰۲۵ برسد که نشان‌دهنده افزایش ۱۷۹ درصدی نسبت به سال قبل است. 5. تولید در مقابل ظرفیت: در حالی که برنامه‌هایی برای افزایش قابل توجه ظرفیت وجود دارد، ممکن است تولید واقعی به دلیل تأخیرهای احتمالی در راه‌اندازی واحدهای جدید متفاوت از ظرفیت اسمی باشد @PetroBrief

💢 ماجرای ۳۴ میلیون تن متانول و کمبود گاز ✍️ مهدی محسنی، گزارشگر نفت خبر: 🔹 در بین طرح‌های جدید تعریف شده، طرح‌های تولید متانول و زنجیره پایین دستی آن همچون MTO و MTP با ظرفیت اسمی ۶۰ میلیون تن در سال، تقریبا نیمی از پروژه‌های جدید صنعت پتروشیمی کشور را شامل می‌شوند. 🔹 عمده خوراک دریافتی طرح‌های جدید برنامه ریزی شده در صنعت پتروشیمی کشور گاز طبیعی در زنجیره ارزش متانول و آمونیاک خواهد بود. 🔹 بر اساس مشاهدات میدانی و مطالعات پیش‌بینی رفتار مخزن مبتنی بر مدل‌های شبیه­‌سازی موجود، افت تولید ‌ گاز⁩ از میدان گازی ‌ پارس جنوبی⁩ از سال ۱۴۰۴ شروع شده و انتظار می‌رود که تولید روزانه به اندازه ۲۸ میلیون متر مکعب (معادل تولید یک فاز استاندارد پارس‌جنوبی) در هر سال کاهش یابد. 🔹 بنظر می‌رسد با توجه به مشکلات کمبود خوراک گازی طبیعی در کشور، احداث تمام طرح‌های برنامه ریزی شده دور از انتظار بوده و این طرح‌ها نیازمند بازنگری اساسی در سطوح کلان مدیریتی صنعت پتروشیمی کشور هستند. 👈 متن کامل این گزارش را از اینجا بخوانید _ از نفت همیشه خبر می‌آید @naftkhabarha

💢فاجعه‌ای به نام فرمول جدید بنزین؛ وزیر پیشین نفت به پالایشگاه‌ها خیانت کرد 🔹به گزارش اختصاصی #انرژی_پرس، دولت پیشین سال گذشته با تغییر فرمول قیمت‌گذاری فرآورده‌های نفتی به‌ویژه بنزین، ضربه سنگینی به پالایشگاه‌ها، به‌ویژه ستاره خلیج فارس وارد کرده است. 🔹به باور کارشناسان فرمول جدید موجب کاهش ۲ میلیارد دلاری درآمد و درنتیجه افت سودآوری پالایشی‌ها و تعطیلی طرح‌های توسعه‌ای شده است. 🔹در حالی که پالایشگاه‌ها سال‌هاست به دلیل فروش محصولات خود با قیمت‌های پایین‌تر از قیمت تمام شده، طلبکار دولت بوده‌اند، حالا با اعمال این فرمول جدید، نه تنها طلب آن‌ها پرداخت نشده، بلکه به بدهکار دولت تبدیل شده‌اند. 🔹وزیر نفت باید هرچه سریع‌تر نسبت به اصلاح این تصمیم اشتباه اقدام کند و با مشورت با کارشناسان و فعالان بخش خصوصی، فرمولی عادلانه و واقع‌بینانه برای قیمت‌گذاری فرآورده‌های نفتی تدوین کند. در غیر این صورت، صنعت پالایش کشور با مشکلات جدی‌تری مواجه خواهد شد. برای خواندن گزارش اینجا کلیک کنید https://energypress.ir/?p=27255 #پالایش ©️انرژی پرس ✅ t.me/energypress 📌 Energypress.ir 🔷 twitter.com/energy_press24

ظرفیت تولید برق تجدیدپذیر ایران @PetroBrief

اهمیت توسعه پالایشگاه‌ها در صورت احداث و بهره‌‌‌‌‌‌برداری از واحدهای FCC علاوه بر کاهش تولید نفت‌کوره با ارزش‌افزوده کمتر و بهبود اقتصاد پالایشگاه‌ها، بین ۱۶ تا ۴۰ ‌میلیون لیتر (متغیر بسته به نوع خوراک، تکنولوژی و طراحی) به ظرفیت تولید روزانه بنزین کشور افزوده خواهدشد @PetroBrief

در این گزارش، به اهمیت سیاست‌گذاری صحیح و هماهنگی میان قوای مقننه و مجریه کشور، به ویژه مجلس شورای اسلامی و وزارت نفت، در حمایت از پالایشگاه‌ها پرداخته شده است. این حمایت می‌تواند به کاهش ریسک‌های موجود و اصلاح رویه‌های نادرست فعلی، به ویژه در زمینه قیمت‌گذاری خوراک و فرآورده‌ها، کمک کند. @PetroBrief

درخواست انجمن صنفی کارفرمایی صنعت پالایش برای بازگرداندن نرخ خوراک و کارمزد فراورده‌ها به سال ۱۴۰۱ اصلاح دستورالعمل نرخ خوراک پالایشگاه‌ها ضروری است شکایت انجمن صنفی کارفرمایی صنعت پالایش به کمیسیون اصل ۹۰ مجلس ناصر عاشوری ، دبیرکل انجمن صنفی کارفرمایی صنعت پالایش نفت گفت: با توجه به اینکه اکثر شرکت‌های پالایشی بورسی هستند، بنابراین دولت می‌بایست حمایت‌های خود را از آنها دریغ نکرده و نسبت به اصلاح دستورالعمل نرخ خوراک اقدامات لازم را انجام دهد./ سنا

پاسخ شرکت پالایش نفت اصفهان به سوالی درباره مطالبات این شرکت از پالایش و پخش

طرح تولید بنزین از متانول - MTG ‏فارغ از اقتصاد ضعیف طرح تولید ⁧ بنزین ⁩ از ⁧ متانول که به زور تخفیف خوراک به بازدهی حداقلی خواهد رسید ⁩، پیگیری تنظیم قرارداد حداقل ۱۰ ساله تعیین فرمول قیمت‌گذاری بنزین با وزارت نفت به نحوی که ضرایب و بنچمارک‌های فرمول قیمت‌گذاری بنزین تولیدی به‌طور دقیق مشخص و غیرقابل تغییر باشند، بسیار مهم و ضروری است ‏ در غیر این صورت پیش‌بینی می‌شود در آینده چالش فعلی پالایشگاه‌های کشور برای این واحدها نیز اتفاق افتاده و با تغییر فرمول قیمت‌گذاری بنزین دچار کاهش سوداوری شوند البته شاید مطرح شدن احداث واحد‌های MTG در کشور بی‌ارتباط با جمع‌اوری و فروش واحدهای دست دو چینی نباشد، الله اعلم … @PetroBrief

در مسیر خلق متانولی دیگر به طور کلی تولید ⁧ الفین‌ها ⁩ به تنهایی اقتصادی نیست و در پایین‌دست و با تکمیل زنجیره ارزش اقتصادی می‌شود ‏اما طرح‌های PDH به شرط تکمیل زنجیره ارزش (PDH-PP) و لحاظ ⁧ تخفیف خوراک ⁩ حدود ۲۵ درصدی اقتصادی می‌شوند (البته اگر IRR حداقل ۱۰ درصدی ملاک باشه) مجموع طرح‌های فعلی این بخش بیش از ۵ میلیون تن ظرفیت اسمی (۱.۲ میلیون تن طرح‌های جدی با پیشرفت پروژه بالای ۲۰ درصد) و بالغ بر ۹ میلیارد دلار مبلغ سرمایه گذاری می‌باشند ‏با مفروضات فعلی هیچ‌کدام ازین طرح‌ها اقتصادی نیستند و تنها با اعطای ⁧ تخفیف خوراک ⁩ (در راستای توسعه زنجیره ارزش) اقتصادی خواهند شد @PetroBrief

با پیگیری شرکت ملی صنایع پتروشیمی، هلدینگ پتروفرهنگ سهام خود را در پتروپالایش کیان (یکی از بهترین طرح‌های فعلی صنعت پتروشیمی) واگذار می‌کند (احتمالا به دلیل عدم امکان تامین مالی) تا این طرح پس از بیش از یک دهه از بن‌بست ساخت خارج شود. مدیریت نادرست و اشتباهات در تصمیم‌گیری می‌تواند عواقب جدی در آینده شرکت داشته باشد، از جمله کاهش کارایی، افزایش هزینه‌ها و حتی از دست دادن بازار آتی @PetroBrief

کاهش کمیت و کیفیت میعانات گازی یکی دیگر از چالش‌هایی که صنعت پتروشیمی کشور با آن روبرو است، عدم النفع ناشی از کاهش کیفیت میعانات گازی تولیدی در پارس جنوبی است. به عنوان مثال سبک‌تر شدن میعانات گازی دریافتی پتروشیمی نوری باعث افزایش تولید وزن فراورده‌های سبک و کاهش ارزش محصولات تولیدی این مجتمع شده است این در حالی است که علاوه بر کاهش کیفیت میعانات گازی، مقدار تولید نیز در حال کاهش بوده و این چالش در آینده علاوه بر پتروشیمی نوری، ادامه فعالیت پتروشیمی بوعلی و حتی پالایشگاه میعانات گازی ستاره خلیج فارس را (اصلی‌ترین تامین‌کننده بنزین کشور) تهدید خواهد کرد @PetroBrief

اتاق کنترل مرکزی آرامکو عربستان ‎ در این مرکز تمام اطلاعات از میادین هیدروکربوری گرفته تا مشتری نهایی و تمام عملیات از اکتشاف، استخراج، پالایش، توزیع در تمام حوزه های بالادستی، میان‌دستی و پایین‌دستی در کنترل روم مرکزی قابل مشاهده، کنترل و گزارش‌دهی است. ‎به عبارت دیگر زنجیره تامین و توزیع، بطور یکپارچه متصل و قابل رهگیری است @PetroBrief

‏خصوصی سازی در صنعت نفت-۲ ‏با جدا شدن مدیریت این واحدها، ذی‌نفعان (سهام‌داران) مختلف در زنجیره دچار تعارض منافع می‌شوند. این امر علاوه بر ایجاد چالش‌های متعدد در مدیریت شرکت‌ها، در قیمت‌گذاری انواع فرآورده‌ها و حتی در قیمت‌گذاری یوتیلیتی‌ها نیز مشکلاتی به وجود می‌آورد. به عنوان نمونه، در حال حاضر در مناطق ویژه پتروشیمی عسلویه و ماهشهر، چالش‌های قابل توجهی در قیمت‌گذاری انواع یوتیلیتی و خوراک پروپیلن وجود دارد و حتی برخی از شرکت‌ها در این مناطق به فکر احداث یوتیلیتی‌های مجزا برای واحدهای عملیاتی خود هستند که این موضوع می‌تواند منجر به افزایش هزینه‌ها و کاهش کارایی کل زنجیره شود. ‏متأسفانه، عدم وجود دید جامع در خصوص مدیریت انرژی و پیوستگی زنجیره‌های ارزش در کشور موجب شده است که نتوانیم از تمام ظرفیت‌های موجود بهره‌برداری کنیم. این نقص در مدیریت باعث ایجاد ناکارآمدی‌هایی در استفاده از منابع و همچنین کاهش توان رقابتی در بازارهای جهانی می‌شود. برای حل این چالش‌ها، ضروری است که سیاستگذاران و مدیران صنعت به اهمیت یکپارچگی زنجیره‌های ارزش توجه بیشتری داشته باشند و استراتژی‌های مناسبی برای مدیریت انرژی و ارتقاء همکاری بین واحدهای مختلف تدوین کنند. ‏در نهایت، بازنگری در مدل‌های مدیریتی و اقتصادی موجود و ایجاد بسترهای لازم برای همکاری بین واحدهای بالادستی و پایین‌دستی می‌تواند به بهبود عملکرد کل صنعت پتروشیمی و پالایشگاه‌ها کمک کند و زمینه‌ساز توسعه پایدار در این حوزه باشد. پینوشت: فیلم از شرکت پالایش و پتروشیمی ژجیانگ چین که در سال ۲۰۱۵ تأسیس شده و دارای ظرفیت سالانه بیش از ۴۰ میلیون تن پالایش نفت خام و تولید محصولات پتروشیمی می‌باشد. @PetroBrief

خصوصی‌سازی در صنعت نفت-۱‏ یکی از چالش‌های فرآیند خصوصی‌سازی صنعت نفت کشور، عدم توجه به زنجیره ارزش و نیز زنجیره تولید (زنجیره‌ای که حلقه‌های آن مبادلات یوتیلیتی، خوراک و ... با یکدیگر دارند)‌ می‌باشد ‏واحدهای عملیاتی پالایشگاه‌ها و پتروشیمی‌ها به صورت مستمر با یکدیگر تبادل خوراک و یوتیلیتی دارند. هدف اصلی از این تعامل، افزایش سودآوری کل زنجیره ارزش است و نه صرفاً تمرکز بر یک بخش مجزا. این تعاملات نه تنها به بهینه‌سازی مصرف منابع کمک می‌کند، بلکه می‌تواند منجر به کاهش هزینه‌ها و افزایش کیفیت محصولات نهایی نیز گردد. ‏به عنوان مثال جداسازی واحدهای پایین‌دستی از پالایشگاه‌های نفت خام تصمیمی اشتباه بود. این واحدها شامل قیرسازی، روغن‌سازی و پتروشیمی‌ها می‌شوند که به ترتیب خوراک وکیوم‌باتوم، لوبکات و نفتا از پالایشگاه‌ دریافت کرده و به دلیل سطح بالای ادغام، این واحدها در پالایشگاه باید به عنوان جزئی از خود پالایشگاه باقی می‌ماندند. حفظ یکپارچگی این واحدها به مدیریت این امکان را می‌داد که با افزایش هماهنگی، در موازنه جرم و انرژی، مدیریت بهتری داشته باشد و طرح‌های توسعه را با ابتکار عمل بهتر پیش ببرد. @PetroBrief