یَغْماٰ

خدایا خودت جلوی اون گناهاییکه مارو ازت دور میکنه بگیر:)

محبوب من؛ من، هرگز، ضرورت اندوه را انکار نمی‌کنم؛ چراکه می‌دانم هیچ‌چیز مثل اندوه، روح را تصفیه نمی‌کند و الماسِ عاطفه را صیقل نمی‌دهد؛ امّا میدان‌دادن به آن را نیز هرگز نمی‌پذیرم؛ چراکه غم، حریص است و بیشترخواه و مرزناپذیر، طاغی و سرکش و بدلِگام! •••

مگذار غم، سراسر سرزمین روحت را به تصرف خویش درآورد و جای کوچکی برای من باقی مگذارد. من به شادی محتاجم، و به شادی تو، بی‌شک بیش از شادمانی خودم. •••

؛ در ستاٰیش آسماٰنَت! •••

توی فیلم بمب یک عاشقانه آرام لیلا حاتمی به پیمان معادی میگه: «یه جاهایی از رابطه هست که نباید بهش وارد شد، وگرنه دو تا آدم، دو روزم نمیتونن کنار هم بمونن». ؛ تو زندگی، بهای دونستنِ یه سری چیزا، از دست دادنِ آرامشه! •••

گندم، دوبار گل نمی کند. در بداهه نوازی دوست داشتن، امکان تکرار نیست. ﴿ آتشِ بدونِ دود! ﴾ •••

هر قدر که به غم میدان بدهی، میدان می‌طلبد، و باز هم بیشتر، و بیشتر... هر قدر در برابرش کوتاه‌بیایی، قد می‌کشد، سُلطه می‌طلبد، و لِه می‌کند. غم، عقب نمی‌نشیند مگر آنکه به عقب برانی‌اش، نمی‌گریزد مگر آنکه بگریزانی‌اش، آرام نمی‌گیرد مگر آنکه بی‌رحمانه سرکوبش کنی. غم، هرگز از تهاجم خسته نمی‌شود. و هرگز به صلحِ دوستانه رضا نمی‌دهد. و چون پیش‌آمد و تمامیِ روح را گرفت، انسانْ بیهوده می‌شود، و بی‌اعتبار، و ناانسان، و ذلیلِ غم، و مصلوبِ بی‌سبب. •••

هر کس که کاری می‌کند، هر قدر هم کوچک، در معرض خشم کسانی‌ست که کاری نمی‌کنند. :) ﴿ نادر ابراهیمی! ﴾ •••

آیا می‌دانی با سازِ همگان رقصیدن، و آنگونه پای‌کوبیدن و گُل‌افشاندن که همگان را خوش‌آید و تحسین همگان را برانگیزد، از ما چه‌چیز خواهدساخت؟ عمیقاً یک دلقک؛ یک دلقکِ درباریِ دردمندِ دل‌آزرده، که بر دار رفتار خویشتن آونگ است تا آخرین لحظه‌های حیات. •••

بالاخره باید داشت، انسانی را باید داشت که غم انسان را دریابد. ﴿ نامه‌ها؛ ﴾ •••

باید که یک روز صبح، قطعاً و جداً، جدار سخت و سیمانی روحم را بتراشم، بیرحمانه و با یکدندگی، و بار دیگر و شاید برای نخستین‌بار روحی بسازم به نرمی پَر کاکایی‌های دریای شمال، به نرمی روح یک کودک گیلک، به نرمی مه ملایم جنگل‌های مازندران، به نرمی نسیم دشتهای پهناور ترکمن‌صحرا، و به نرمی نگاه یک عاشق به معشوق. •••

من از آن آدم‌هایی نیستم که وقتی می‌بینم سر یک نفر به سنگ می خورد و می شکند دیگر نتیجه بگیرم که نباید به طرف سنگ رفت!من تا سر خودم نشکند معنی سنگ را نمی فهمم. ﴿ فروغ‌فرخزاد ﴾ •••

هر جریانی ،به زمان محتاج است، الّا عشق! •••

تو گویش لکی به جای دلتنگتم میگن؛ « دِل ویرتَه مَکِه » یعنی "دلم یادت کرده" ؛ یه جایی تو اوجِ درماندگی و هجری که آدما از نبود دیگری میکشن، سلول به سلول قلب آدما برخلافِ روال معمول وظایفشون، تبدیل میشن به واحدِ دلتنگی و مُدام موجِ عظیم پیام هایِ عصبیِ دلتنگی چهار کُنجِ قلبتو درگیرِ این واقعه میکنه و لُب به لُبِ مغز انسان لبالب، ابرازِ همدردی و فغان میشه و عصبِ بشر، این حسِ دلتنگی رو تو کلِ اعضا تزریق میکنه و اینجاست که "یاد کردنِ دل" یه معنایِ عظیم به خودش می گیره ! اینجاست که شاعر میگه:  ﴿ دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی! ﴾ •••

تو مَردمکِ چشمِ منِ مهجوری! •••

در زبان عربی یه کلمه هست به اسم "الوُجُوم" یعنی: دردی که صاحبش را لال می‌کند. •••

بَدِ کسی رو نخوایین، باور کنید چراغ هرکی خاموش بشه، چراغ شما پرنور تر نمیشه! •••