سایه‌ٔ ناروَن

اهنگ بفرستیم؟

همون داستانای قشنگ دنیا.

شب‌بخیر های الکی و زیر و رو کردن صفحه‌های مجازی واسه پیدا کردن جایی که بتونی توش خودت رو پیدا کنی و یادت بره الان کجایی و چه حسی قلبتو پر کرده. این موقعا آدم دلش می‌خواد باور کنه همه‌ی داستانای قشنگ دنیا رو اما زود یادش میفته کیه، چقدر واسه‌ی اینا ساخته نشده و چقدر خسته‌س از فکر کردن.

این چه استغناست یا رب، وین چه قادر حکمت است؟ کاین همه زخم نهان هست و مَجالِ آه نیست

چیست این سقفِ بلندِ سادهٔ بسیارنقش؟ زین معما، هیچ دانا در جهان، آگاه نیست

زاهد ظاهرپرست از حالِ ما، آگاه نیست در حقِ ما، هرچه گوید، جایِ هیچ اکراه نیست...

فکر کنم شب یلدا بود. دیوان حافظ دستم بود. ورق می‌زدم و از هر صفحه یه بیت می‌خوندم. مادربزرگم گفت تو که اینقدر خوب می‌خونی باز کن یه فالی برای من بگیر ببینم این درد بی‌درمون من خوب می‌شه یا نه. ادای جدی بودن گرفتم، گفتم حمد بخون. خوند. بعد کتاب رو گرفتم جلو صورتم زیر لب پچ‌پچ کردم. چشم‌هام رو بستم بعد با سلام و صلوات کتاب رو باز کردم، خوندم: درد ما را نیست درمان الغیاث... مکث کردم. ادامه دادم: اما یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم خور کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور.... گفت خب چی می‌گه؟ خوب می‌شم؟ گفتم آره، میگه خیلی زود خوب می‌شی اگه تقوا و عمل صالح داشته باشی. خلاصه شنیدی که میگه غم مخور، حله. خوشحال گفت دستت درد نکنه و بوسیدم. . ولی حافظ راست گفته بود، دردش درمان نداشت. #شیوا_نصرتی @hamid_salimi59

کلا اوضاع بد است. خیلی بدتر از بد. برای محافظت از امیدهایم، دارم جان می‌کنم. مثل یک تبعیدی زندگی می‌کنم. اگر کمی شل بگیرم، می‌میرم. یعنی به‌طورکلی خسته شده‌ام. حتی از اینکه توضیح بدهم چرا خسته شده‌ام، خسته شده‌ام. چون اگر دیگران درکم کنند، با وقتی که درک نکنند، برابر شده. وقتی که آلودگی هوا خفه‌ات کند، چه آلودگی را درک کنی چه درک نکنی، خفه‌ات می‌کند. چه از این کوچه بروی، چه از کوچه دیگر، چه انکار کنی، چه مقاومت، چه گریه کنی، چه بخندی، خفه‌ات می‌کند. این‌جا همه‌چیز آلوده است. از کنش‌ها تا انديشه‌ها، سخن‌ها و دغدغه‌ها و قهرمان‌ها. این چیزها خفه‌ام می‌کند‌. حالا یا تو می‌فهمی خسته‌ام، یا نه. بهتر که از روی این یادداشت هم بگذری. #معین_دهاز @nabayad_m

نصیحت های نصف شبی😔

من فهمیدم خیلی واسه اینکه با آدما هم‌قدم شم تلاش می‌کنم. باهات می‌خندم، باهات راه میام، باهات می‌مونم. که در نهایت چی؟ به قول اون یارو من خودمو سرزنش می‌کنم فقط چون میترسم قبلش تو منو سرزنش کنی. من زودتر میرم چون از رفتن تو بیشتر می‌ترسم. بهت نه میگم چون میترسم تو زودتر پسم بزنی. میگم زشت و مسخره‌ام چون میترسم زودتر اینو از زبون تو بشنومش. از ایراد کارام حرف میزنم چون میترسم تو قبلش ازش بگی. بذار من زودتر انجامش بدم. اما نمیدونم چرا.. هنوزم خیالم راحت نیست.

من فهمیدم خیلی واسه اینکه با آدما هم‌قدم شم تلاش می‌کنم. باهات می‌خندم، باهات راه میام، باهات می‌مونم. که در نهایت چی؟ به قول اون یارو من خودمو سرزنش می‌کنم فقط چون میترسم قبلش تو منو سرزنش کنی. من زودتر میرم چون از رفتن تو بیشتر می‌ترسم. بهت نه میگم چون میترسم تو زودتر پسم بزنی. میگم زشت و مسخره‌ام چون میترسم زودتر اینو از زبون تو بشنومش. از ایراد کارام حرف میزنم چون میترسم تو قبلش ازش بگی. بذار من زودتر انجامش بدم. اما هنوزم خیالم راحت نیست.

من فهمیدم خیلی واسه اینکه با آدما هم‌قدم شم تلاش می‌کنم. باهات می‌خندم، باهات راه میام، باهات می‌مونم. که در نهایت چی؟ به قول اون یارو من خودمو سرزنش می‌کنم فقط چون میترسم قبلش تو منو سرزنش کنی. من زودتر میرم چون از رفتن تو بیشتر می‌ترسم. بهت نه میگم چون میترسم تو زودتر پسم بزنی. میگم زشت و مسخره‌ام چون میترسم زودتر اینو از زبون تو بشنومش. از ایراد کارام حرف میزنم چون میترسم تو قبلش ازش بگی.

شب بخیر ای مردمی که هیچکس قبل از خواب بهتون فکر نمی‌کنه. شاید این هم شکلی از رهاییه...

.