329
Subscribers
No data24 hours
-17 days
-330 days
Posts Archive
https://www.instagram.com/reel/DQCeeMliErK/?igsh=amhpbjBheHg0NDJw
اقا زخ پست گذاشته برید گلریزون کنید
شاید مردم تو این لحظه ولی فکر چشاتم
تو تاریکیا تو بودی میدادی نجاتم
آرومم پیشت حتی درنمیاد صدامم
مگه چقدر زندگی میکنه تهش یه آدم؟
Repost from Achcan
خیلی شبها دلم فقط یه بغل میخواست… یا حتی یه بوسهی آروم روی پیشونیم. اما مدتهاست از خانواده، و از آدمایی که بهشون نزدیک بودم، دور بودم. پس یاد گرفتم تنهایی بخوابم، و تنهایی بیدار شم. اولش سخت بود… اما کمکم مثل عادت شد، مثل یه لباسی که اندازهت نیست ولی مجبوری هر روز بپوشیش. با زمان یاد گرفتم دلتنگی رو توی خودم پنهون کنم، به جای صدا، سکوت کنم. به جای گریه، فقط نفس عمیق بکشم. ولی بعضی وقتها… یه شبِ خاص پیدا میشه که همهی زخمهارو بیدار میکنه. شبی که هیچ سکوتی کافی نیست، هیچ بالشِ اضافهای جای کسی رو پر نمیکنه، و هیچ موسیقیای تنهایی رو خاموش نمیکنه. اون شبها، دلم دوباره بغل یا همون تختِ قدیمیم رو میخواد، یه بوسهی گرم روی پیشونیم، و صدایی که بگه: «آروم باش… من اینجام.»
اما وقتی هیچکس نیست، فقط خودمو محکمتر میگیرم و زیر لب میگم: «باشه… من اینجام.»
و دوباره یادم میافته که حتی تنهایی هم میشه یک جور بغل باشه، اگه بلد باشی خودتو نگه داری.
#اچکان
من دارم گاییده میشم
توقع داری چی بگم؟
این حرفا نمیکنن خالیم که
از جوونی چیزی نشد حالیم که
گناهش پای اینا پای اونا پای مردم حتی پای مامان بابام
