𝖬𝗎𝗇icel.

پیرمرد عنق توی فیلم‌ها

لبم یک جوری پاره شده که الان جای دو تا لب، سه تا لب دارم.

یک روز همه‌ی تایپوگرافی‌ها رو یک جا آرشیو می‌کنم و دوباره re-create اشون می‌کنم.

Did you get enough love, my little dove Why do you cry?

آخه مگه سوسیس بندری بدمزه هم قرار بود وجود داشته باشه؟ بابا توروخدا-

I keep reminding myself, That war's not over, Its just started again.

«چی بخونم؟»

بهار از دستای من پر زد و رفت؛

زیر نورهای سیاه و زرد می‌رقصم و می‌چرخم و هزاران بار می‌افتم و کارگردان هزاران و یکبار منشی بی‌نواش رو مجبور می‌کنه که بیاد و کوک عروسک رو بچرخونه تا من دوباره روی پام وایستم و با صدای اپرا روی یه موج به هم ریخته‌ی نسبتا نرم بچرخم و در اوج دیوونگیم پشتم رو بکنم به تماشاچی‌هایی که به نظر نمیاد حتی متوجه نفس کشیدن من باشن، سرم رو اژ لای پرده ببرم داخل و بالا بیارم، فکر می‌کنن بخشی از نمایشه و کی باور می‌کنه پیراهنی که روی زمین چوبی تازه ساخت می‌رقصه منم و اون سایه‌ای که روی سقف سالن اپرا راه می‌ره و گریه کنان دنبال لبخند گم شده‌ی کسی می‌گرده که نگاهش کنه، من نیستم؟ شاید هیچکی، ولی کسی اونقدر عاقل نیست که بفهمه پس همه، اما نه، صرفا اهمیتی نمی‌دن که پولی که دادن بابت چی خرج می‌شه و از صدای اکاردئون لذت می‌برن، حالا بلیطشون در نهایت برای شکنجه‌ی تو باشه یا برای درست کردن پرده‌ی توالت، نه معلومه کسی که اینارو نوشته چی می‌گه و نه معلوم نیست کی این شب تموم می‌شه. چون هرکسی فکر کراوات خودشه یا گردن آویزی که قبل نمایش بهش دادع شده. خانم‌ها، آقایان، معذرت می‌خوام!! من دلقک نیستم!! بیشتر از این نمی‌تونم پاهام رو روی زمین نگه دارم!! اوج خواننده، و تمام. روی زمین می‌افتد، بدون آنکه منشیِ پدرسوخته سراغی از او بگیرد.

When we're apart and I'm missing you.

I WON'T REMIND ME WHY I FELL FOR YOUUUU.

به کشتی رسیدی بلندتر بخند، بلندتر بخند یاد خونه بیفتم.

دریا، چه اسم قشنگی.

تا کی بدوم به سمت خورشید و آفتاب در صورتم غروب کند؟

به نظر می‌رسه که ستاره‌ها خیلی زود خاموش می‌شن.