𝖬𝗎𝗇icel.

امروز یکی بهم گفت خیلی با جون و دل و بامزه چیپس می‌خوری. بچه‌ها نمی‌دونم شاید راست می‌گفت اما چیپس اصلا برام در حد تفریح و اینا نیست، خیلی برام مهم و جدیه، یعنی خیلی سرش ناموسی‌ام، شاید به نظر بامزه بیام اما در حقیقت خیلی جدی‌ام چیپس رو دوست دارم و واقعا چیپس یه تیکه‌ از منه. عشق واقعی عشق به چیپسه. حالا من خودمو گول بزنم بگم معیارهام فلان بهمان، کیس مناسب باید فلان بهمان. نه عزیز دلم تو سال‌ها پیش عاشق چیپس شدی رفته.

تو نیستی، مهر هم نیست. از وقتی نیستی مهر هم نیست‌. باور کن که نیست.

نکنه که همش واقعیه؟

نکنه خواب نیست و همش واقعیته؟

یادگاری چهار سالگی‌م رو سوزوندم==)) بمیرم برای دستای سیاهت خانم خرسه.

Think, until you surprise yourself.

امشب دست‌های منی. کاش واقعا بودی. یک ساعت از تو می‌تونست دوای همه‌ی دردام باشه. امشب دست‌های منی. دست‌هام رو به یاد چشم‌هات می‌ذارم روی قلبم.

دریای شور، زندون ماهه ماهیا تشنه‌ترینن؛ روی لباشون آهه و آهه. بخت ماهیا سیاهه‌.

کی می‌گه دوری و دوستی چاره‌تونه؟

تو هیچ مدادِ رنگی نیست.

حداقل دست هم رو بگیرید. حتی اگر قهرید، حتی اگر کافی نیستید برای هم، حتی اگر غمگینید، حتی اگر تنهایید. بعدا متوجه اهمیت حرفم می‌شید.

ببین منو، به هوشی؟

زنگ زده مامانم می‌‌گه باور کن خوب شدم، می‌شه ناهار سوپ نپزی؟==)))

سارا سلام. نمی‌تونم بهت ناشناس بدم چون نمی‌شه ریپلای کرد بعد یه مدتی. بات خرابه گویا. می‌شه لینک ناشناست رو بفرستی؟ :))

اگرچه هزاران شب است که شاعری غزل نزاییده است، به امید آن یک شبم که با سپیده‌دم برخیزم. به امید آن لحظه‌ام، که با نور در آمیز‌م.